Οικισμός και ομώνυμο δημοτικό διαμέρισμα του δήμου ΦΑΙΣΤΟΥ Έχει 150 μ. υψόμετρο και απέχει από το Ηράκλειο 58 χλμ.Διαδρομή: Σίβα- Αγία Βαρβάρα- Άγιοι Δέκα- Γόρτυνα- Καπαριανά- διακλάδωση αριστερά στο 53 χλμ. Μοιρών του δρόμου προς Φαιστό- Λιβαδιώτης- Πόμπια.
Πρώτη αναφορά του χωριού γίνεται σε έγγραφο του Δουκικού Αρχείου του Χάνδακα το 1393 με την ονομασία casale Bombea και ήταν φέουδο της οικογ
ένειας του Nic. Barozzi ως Bobbia , από τον Καστροφύλακα το 1583 ως Bombea με 399 κατοίκους και από τον Βασιλικάτα το 1630 με την ίδια ονομασία.
Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 οι κάτοικοι του ανέρχονται σε 955 ενώ σήμερα 2011 σε 1054.
Βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες των Αστερουσίων και τα κύρια προϊόντα που παράγει είναι το λάδι και η σταφίδα.
Μερικοί τοποθετούν την θέση της στην αρχαία Βοίβη που αναφέρεται από τον Στέφανο Βυζάντιο. Αλλά η Πόμπια συγγενεύει περισσότερο με την Πομπηία της Ιταλίας όπως και το χωριό Στάβιες του Μονοφατσίου με την άλλη πόλη Stabia , που τις σκέπασε ο Βεζούβιος με λάβα το 79 μ.Χ.
Στην Πόμπια γεννήθηκε το 1797 ο Μιχάλης Κόρακας ο θρυλικός αγωνιστής των επαναστάσεων του 19ου αιώνα.
Στην ανατολική πλευρά του χωριού υπάρχουν ερείπια Μεσομινωικού οικισμού, όπου βρέθηκαν όστρακα και τοίχοι της εποχής εκείνης. Άλλοι τοποθετούν εκεί την αρχαία Βοίβη και πιθανολογείται η ονομασία Πόμπια από το όνομα Βοίβη.
Στο χωριό σώζεται ένα μεγάλο Βενετσιάνικο μέγαρο γνωστό με την ονομασία κονάκι με ωραία σκαλιστά παράθυρα και σκάλες.
Η Πόμπια υπήρξε επίσης κατά την περίοδο αυτή και το μεγαλύτερο πνευματικό κέντρο ολόκληρης της Μεσαράς, δεδομένου ότι σε αυτήν ιδρύθηκε το αρχαιότερο Δημοτικό Σχολείο (1842), το μοναδικό Στη Μεσαρά Ελληνικό Σχολείο (Σχολαρχείο ) το 1883 και το μοναδικό Γυμνάσιο (1919).
Ο Μιχαήλ Κόρακας ήταν οπλαρχηγός της επανάστασης του 1821.
Η ζωή του:
Γεννήθηκε στην Πόμπια της Μεσσαράς το 1787 ως Μιχάλης Καρούζος. Σε ηλικία 18 ετών σκότωσε τον Αγά Αλήκο. Η επωνυμία Κόρακας του αποδόθηκε ως ένδειξη της επιθετικότητας που έδειχνε εναντία στους Τούρκους κατακτητές. Αγωνίστηκε στην Κρητική Επανάσταση το 1821.
Το 1827 με πειρατικό πλοίο και ορμητήριο την Κάρπαθο πολέμησε τον αιγυπτιακό και οθωμανικό στόλο. Το 1828 συνέχισε τον αγώνα στην Πελοπόννησο και τιμήθηκε με το βαθμό του λοχαγού και το χάλκινο σταυρό του Φοίνικα. Επέστρεψε με τιμές στην Κρήτη το 1834 και πήρε μέρος στις Κρητικές Επαναστάσεις του 1841, 1858 και 1866 πολεμώντας σκληρά ενάντια σε πολυάριθμες τουρκικές δυνάμεις. Κήρυξε την Κρητική Επανάσταση επανάσταση του 1878 και κατόπιν τιμήθηκε από το βασιλιά Γεώργιο στην Αθήνα και τον πατριάρχη Φώτιο στην Αλεξάνδρεια. Πέθανε σε βαθιά γηρατειά στην πατρίδα του την Πόμπια.
