17/06/2026
Έκθεση Ζωγραφικής του BRIAN AURELIO PICCINI – Painting With the Canvas
🗓️ 21 Ιουνίου – 10 Ιουλίου 2026
🕚 Ώρες λειτουργίας: 11:00–14:00 & 19:00–23:00
📍 Αίθουσα Καλογερά, Δημοτική Πινακοθήκη Μυκόνου «Μαρία Ιγγλέση»
Εγκαίνια: Κυριακή 21 Ιουνίου, 21:00
Επιμέλεια έκθεσης: Ειρήνη Σαββανή
Ο Brian Aurelio Piccini γεννήθηκε στον Καναδά (1952), όπου παρακολούθησε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής σε πολύ νεαρή ηλικία κοντά στον καταξιωμένο Καναδό ζωγράφο Don Portelance (1938), ο οποίος ήδη είχε διακρίνει το ύφος των έργων του και τα χαρακτήρισε «ρομαντικά, ιμπρεσιονιστικά, με μια χροιά σουρεαλισμού».
Αναζητώντας ένα φυσικό περιβάλλον, όπου το φυσικό φως θα μπορούσε να είναι βασικό εργαλείο της ζωγραφικής του, το 1971 επισκέφθηκε τη Μύκονο. Η πρώτη του επαφή με το νησί υπήρξε καταλυτική. Όταν πρωτοαντίκρισε το κυκλαδίτικο τοπίο, έπειτα από μια φθινοπωρινή βροχή, τα λευκά σπίτια έμοιαζαν ακόμη πιο λευκά και το μπλε του ουρανού ήταν το πιο φωτεινό μπλε που είχε δει στη ζωή του.
Γρήγορα συνειδητοποίησε ότι το φως που έψαχνε στη ζωγραφική του το είχε βρει σε αυτό το λευκό τοπίο του Αιγαίου. Έκτοτε, εγκαταστάθηκε μόνιμα στο νησί, όπου και εξέλιξε τη ζωγραφική του δραστηριότητα σε ένα περιβάλλον που αποτελεί για τον ίδιο διαρκή τόπο έμπνευσης και δημιουργίας.
Ο Brian Aurelio Piccini αποτελεί έναν από τους μακροβιότερους μάρτυρες της κοινωνικής και πολιτισμικής μετάβασης του νησιού, καθώς έχει καταγράψει εικαστικά τη Μύκονο σε διαφορετικές φάσεις της ιστορικής της εξέλιξης. Στη θεματολογία του περιλαμβάνονται σκηνές από την καθημερινή ζωή, όψεις του τοπίου, προσωπογραφίες κ.ά. Στα έργα του χειρίζεται αποκλειστικά και αριστοτεχνικά την τεχνική dry brush (στεγνό πινέλο). Χάρη σε αυτήν την τεχνική το φως αναδύεται μέσα από το χρώμα δημιουργώντας μια οπτική εμπειρία που βασίζεται στην ισορροπία ανάμεσα στην παρουσία και την απουσία χρώματος. Όπως λέει και ο ίδιος «δεν ζωγραφίζω τον καμβά, αλλά μαζί με τον καμβά».
Στην έκθεση περιλαμβάνονται έγχρωμα έργα παλαιότερων περιόδων, αλλά και η τελευταία ενότητα με ασπρόμαυρα έργα, η οποία βασίζεται σε φωτογραφίες που τράβηξε ο ίδιος ο καλλιτέχνης. Εδώ, αποκαλύπτεται μια Μύκονος που περιλαμβάνει εικόνες όπως ψαράδες στον γιαλό, παιδιά στα σοκάκια, ανθρώπινες φιγούρες στα καφενεία και σε εξωτερικούς χώρους, η Μικρή Βενετία κ.ά. Πρόκειται ουσιαστικά για το αποτύπωμα μιας κοινωνίας προτού μετασχηματιστεί από την τουριστική ανάπτυξη.
Έτσι, συγκροτείται ένα πολύτιμο αρχείο συλλογικής μνήμης, το οποίο αναδεικνύει τη σχέση φωτός και υλικότητας, μετατρέποντας το φωτογραφικό τεκμήριο σε εικαστικό στοχασμό πάνω στον χρόνο και την απώλεια.
