Melitzazz

24/07/2026

Από τις 2 έως τις 5 Ιουλίου, το Λεωνίδιο έγινε για ακόμη μία χρονιά ένας ανοιχτός τόπος πολιτισμού. Με θεματικό άξονα τις «Κοινότητες», το Melitzazz 2026 προσκάλεσε κατοίκους και επισκέπτες της Ν. Κυνουρίας να μοιραστούν μουσικές, ιστορίες, διαδρομές, γεύσεις, ιδέες και εμπειρίες, αναζητώντας όλα όσα μας ενώνουν.

Για εμάς, η κοινότητα δεν είναι μια στατική έννοια. Είναι μια διαρκής διαδικασία συνάντησης, διαλόγου και συνδημιουργίας. Είναι οι άνθρωποι που συναντιούνται γύρω από έναν κοινό σκοπό, οι τόποι που συνεχίζουν να αφηγούνται τις ιστορίες τους και η πολιτιστική κληρονομιά που παραμένει ζωντανή επειδή συνεχίζει να μοιράζεται.

Αυτό το μικρό φιλμ είναι μια προσπάθεια να κρατήσουμε κάτι από εκείνες τις τέσσερις ημέρες. Όχι μόνο όσα συνέβησαν, αλλά κυρίως όσα νιώσαμε.

Γιατί, τελικά, οι κοινότητες δεν "σβήνουν" όταν σβήσουν τα φώτα μιας διοργάνωσης. Συνεχίζουν να υπάρχουν, προσμένοντας να συναντηθούν ξανά.

Καλή αντάμωση.

Υπάρχουν στιγμές που ένα φεστιβάλ τελειώνει.Και υπάρχουν στιγμές ...

14/07/2026

Υπάρχουν φεστιβάλ που “ρίχνουν αυλαία” με το τελευταίο χειροκρότημα.

Και υπάρχουν φεστιβάλ που συνεχίζουν αέναα, μέσα από τους ανθρώπους που συναντήθηκαν, τις ιστορίες που ειπώθηκαν και τον τόπο που τις φιλοξένησε. Μέσα από τις σχέσεις που γεννιούνται, τους δεσμούς που δυναμώνουν, τις αναμνήσεις που εξακολουθούν να συγκινούν πολύ μετά το πέρας της διοργάνωσης. Αυτό προσπαθήσαμε να είναι το Melitzazz 2026. Ένα εγχείρημα με τις «κοινότητες» στο επίκεντρο και με άπλετο χώρο για συνύπαρξη, για επικοινωνία, για δημιουργία. Για Γιορτή.

Πέρα από τις εκδηλώσεις, τα εργαστήρια, τις προβολές, τις εκθέσεις και τις συναυλίες, αυτό που κρατάμε περισσότερο από το Melitzazz 2026 είναι οι άνθρωποι που το έκαναν πραγματικότητα παρέα. Η Ειρήνη, ο Βαγγέλης, η Κομιανή, η Ιωάννα, η Άννα, η Ιβάνα, η Αγγελική, η Μαρία, ο Παναγιώτης, η κα Σοφία και η υπέροχη ομάδα της με τα τσακώνικα εδέσματα, η Αγγελική, η Μίνα, η Χλόη, ο Γιώργος, ο Αργύρης, η Μυρσίνη, η Σοφία, ο Θοδωρής. Ο Χρήστος, η Σόφη, η Μαρία, ο Γιάννης και ο Γρηγόρης.

Οι άνθρωποι που άνοιξαν πόρτες και αυλές, που μοιράστηκαν χρόνο, γνώσεις, χαμόγελα και εμπιστοσύνη. Όλοι εκείνοι που ήρθαν πρώτη φορά στη Νότια Κυνουρία και είπαν ότι “σίγουρα του χρόνου θα είμαι πάλι εδώ”.

Ευχαριστούμε θερμά τον Περιφερειάρχη Πελοποννήσου κ. Δημήτρη Πτωχό, τον Δήμαρχο Νότιας Κυνουρίας κ. Εμμανουήλ Δολιανίτη, την Αντιδήμαρχο Εξωστρέφειας - Καινοτομίας, Διαφάνειας – Τουρισμού και Προγραμματισμού κα Σιμόνα Τσούκα και τον Διευθύνοντα Σύμβουλο του Αναπτυξιακού Οργανισμού Πάρνωνα Α.Ε. Α.Ο.Τ.Α. κ. Μαρίνη Μπερέτσο για τη συνεργασία και τη στήριξή τους.

Το Λεωνίδιο μάς άνοιξε την αγκαλιά του και μας έκανε, για λίγο, να το αισθανθούμε σπίτι μας.
Ελπίζουμε όσοι και όσες βρεθήκαμε εδώ να φύγουμε έχοντας πάρει μαζί μας ένα μικρό κομμάτι αυτού του τόπου και να επιστρέψουμε έχοντας κάτι ακόμη να μοιραστούμε.
Γιατί το Melitzazz δεν είναι μόνο τέσσερις ημέρες του Ιουλίου. Είναι μια αφορμή να συναντιόμαστε ξανά και ξανά.
Καλή αντάμωση.

09/07/2026

Και να σας πούμε και κάτι; Το είχε η απογευματινή περατζάδα το γούστο της. Με ποδήλατο, με πατίνι, με πόδια, με λουκουμάδες και λιχουδιές, με τρικ και φάρσες, με οινόμελα και φουντουκόμελα, με χειροποίητα κεραμικά και κοσμήματα, με καλλυντικά και βότανα, με πολύχρωμες βεντάλιες και φανταχτερά υφάσματα, με δημιουργίες υφαντές και άλλες ζωγραφισμένες στο χέρι… άντε και μερικούς παιχνιδιάρικους νεωτερισμούς από τις χώρες της Ανατολής (😂)

Οι πάγκοι ήταν εκεί, το κέφι ήταν εκεί, όλοι ήμασταν εκεί και το Λεωνίδιο φορούσε τα καλά του. Ατόφια ομορφιά, ανάλαφρη σαν το αεράκι που παρακαλούσαμε να φυσήξει μπας και δροσιστούμε. Μήπως του χρόνου να προσθέσουμε βεντάλιες 🪭 δίπλα σε μπλουζάκια και τσάντες ;

09/07/2026

Πόσο χώρο χρειάζεται, άραγε, μια έκθεση;
Έναν πύργο; Μια αίθουσα; Τέσσερις τοίχους;

Στον Πύργο Τσικαλιώτη, η μόνιμη έκθεση αρχιτεκτονικής συνάντησε φέτος την έκθεση σύγχρονης τέχνης «Συναντήσεις». Κι όμως, αρκεί μια βόλτα στο Λεωνίδιο για να αναρωτηθεί κανείς:

Μήπως ολόκληρος ο τόπος είναι μια υπαίθρια έκθεση αρχιτεκτονικής;
Μήπως η τέχνη κατοικεί ήδη εδώ;
Στα πέτρινα σπίτια, στις αυλές, στα ξύλινα μπαλκόνια. Σε κάθε κασέλα που φυλάει ιστορίες, σε κάθε όρθιο αργαλειό που συνεχίζει μια παράδοση αιώνων. Στα χέρια που δημιουργούν, επισκευάζουν και μεταδίδουν στην επόμενη γενιά- πολύτιμη παρακαταθήκη- την τέχνη τους.

Γιατί η κληρονομιά ενός τόπου δεν βρίσκεται μόνο πίσω από προθήκες. Βρίσκεται εκεί όπου οι άνθρωποι συνεχίζουν να την επιλέγουν ως μέρος της ζωής και της καθημερινότητας. Και ίσως αυτή να είναι η πιο όμορφη συνάντηση απ’ όλες: εκείνη ανάμεσα στη σύγχρονη δημιουργία και σε έναν τόπο που δεν έπαψε ποτέ να δημιουργεί.

Η Έκθεση Σύγχρονης Τέχνης “Συναντήσεις” πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ.

09/07/2026

Τι συμβαίνει όταν η παράδοση δεν μένει στο χθες, αλλά συναντά νέους ήχους, νέες γενιές και νέους τρόπους έκφρασης; Κάτι καινούριο γεννιέται. Όχι γιατί το παλιό χάνεται, αλλά γιατί αποκτά μια ακόμη φωνή.

Οι ZAGAR έκλεισαν το φετινό Melitzazz εκεί όπου συναντιούνται το πανηγύρι και η ροκ, η γκάιντα και τα drums, η μνήμη και ο αυτοσχεδιασμός. Αποδεικνύοντας ότι υπάρχουν χώροι, όπως αυτός της μουσικής, που δεν απαιτούν να διαλέξεις· αντίθετα, αφήνουν ετερόκλητα στοιχεία να συνομιλήσουν, να συνυπάρξουν και να δημιουργήσουν κάτι που ανήκει παντού και πουθενά.

Ίσως αυτό να είναι, τελικά, η ουσία κάθε κοινότητας. Όχι να μοιάζουμε μεταξύ μας, αλλά να βρίσκουμε έναν κοινό ρυθμό που χωρά (και γιορτάζει) τις διαφορές μας.

Και όταν αυτό συμβαίνει, το γλέντι γίνεται κάτι περισσότερο από μια συναυλία. Γίνεται ένας τόπος όπου άνθρωποι, ιστορίες και εποχές συναντιούνται για λίγο στον ίδιο κύκλο.

09/07/2026

Στη μουσική, όπως και στις κοινότητες, οι πιο όμορφες στιγμές δεν γεννιούνται όταν όλοι κάνουν το ίδιο. Γεννιούνται όταν κάθε φωνή, κάθε όργανο, κάθε άνθρωπος βρίσκει τη στιγμή να μιλήσει, αλλά και τη γενναιοδωρία να αφήσει χώρο στον άλλον.

Το JAK Trio- ο Αλέξανδρος Αρκαδόπουλος (κλαρίνο), ο Γιάννης Κυριμκυρίδης (πιάνο) και ο Κώστας Μερετάκης (κρουστά)- μας χάρισε μια συναυλία όπου ο διάλογος έγινε μουσική. Ένας συνεχής αυτοσχεδιασμός, γενναιόδωρος σε συγκινήσεις, με την μελωδική υπογραφή και των τριών τους, σε απόλυτη ισορροπία.

Ίσως τελικά αυτό να σημαίνει κοινότητα: να δημιουργείς κάτι που δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς την παρουσία του άλλου.

🎶 Πρώτη βραδιά .

09/07/2026

Η πολυφωνία δεν ζητά να σιωπήσει καμία φωνή· ζητά να βρουν όλες τον κοινό τους τόπο.

Υπάρχουν τραγούδια που δεν μπορούν να ειπωθούν από μία μόνο φωνή. Χρειάζονται την εμπιστοσύνη του ενός προς τον άλλον. Την προσεκτική ακρόαση. Τη συνάντηση διαφορετικών διαδρομών, που διατηρούν τη μοναδικότητά τους και, την ίδια στιγμή, γίνονται ένα.

Έτσι γεννιέται η πολυφωνία.
Κάπως έτσι γεννιούνται και οι κοινότητες.

Στο φετινό , με θεματική τις Κοινότητες, αναζητήσαμε ακριβώς αυτή τη δύναμη του «μαζί»: ανθρώπους που συνυπάρχουν, συνεργάζονται και δημιουργούν, χωρίς να χάνουν τη δική τους φωνή.

Οι μάς χάρισαν μια συναυλία που μας θύμισε πως η πιο όμορφη αρμονία δεν βρίσκεται στην ομοιότητα, αλλά στη συνάντηση των διαφορετικών φωνών.

Γιατί όταν ακούμε πραγματικά ο ένας τον άλλον, γεννιέται κάτι που κανείς δεν θα μπορούσε να δημιουργήσει μόνος του. 🤍

09/07/2026

Αποχαιρετώντας το φετινό φεστιβάλ, ευχαριστούμε θερμά όλους τους μουσικούς που έστησαν, στις διάφορες γωνιές του Λεωνιδίου, τις δικές τους μικρές κοινότητες συνδημιουργίας πάνω σε κάθε σκηνή.
Κάθε συναυλία, ένα κάλεσμα για αντάμωμα, για συνάντηση, για γιορτή. Μια υπενθύμιση πώς ανήκουμε στο «μαζί»: στην εφήμερη Κοινότητα του . Πώς είμαστε εδώ να μοιραστούμε τη στιγμή, τη βραδιά, την ψυχική ανάταση της μουσικής που απλόχερα δωρίζεται από καρδιάς.

Στο γλέντι που μας χάρισαν τα .band , έπαιξαν:
Μυρσίνη Ποντικοπούλου-Βενιέρη (βιολί)
Βαγγέλης Παππάς (κλαρίνο)
Ανδρέας Δρακόπουλος (κρουστά)
Γιώργος Χριστοδούλου (λαούτο)

08/07/2026

Τέτοια ώρα περίπου ξεκίνησε το μεγάλο, μεταμεσονύκτιο πάρτι που αποτελεί παράδοση για το σαββατόβραδο του , να ξεδιπλώνεται στον κεντρικό δρόμο του Λεωνιδίου. Δε θα πούμε πολλά για τους καταπληκτικούς Norma που με το εκρηκτικό dj set τους έκαναν τη φετινή φιέστα- κατά κοινή ομολογία- αξέχαστη. Οι φωτογραφίες τα λένε όλα!