23/06/2026
ΜΠΟΡΟΥΝ ΑΝΕΤΑ ΝΑ ΖΗΣΟΥΝ ΜΕ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΝΕΚΡΩΝ Αγωνιστών.
🇨🇮 Στην παρακάτω κουβέντα ο Μπόμπι Σαντς, μέλος του IRA, ανακοινώνει σε κληρικό ότι θα ξεκινήσει απεργία πείνας και ο κληρικός του απαντά πως στη θατσερική Βρετανία... μπορούν να ζήσουν με αυτό το βάρος. Ενδεχομένως, το ίδιο ισχύει και για την περίπτωση του Αριστοτέλη Χαντζή!
⛺️Ο Αριστοτέλης Χαντζής βρίσκεται σε κρίσιμη κατάσταση έπειτα από την 138η ημέρα απεργίας πείνας. Ο λόγος της απεργίας έχει να κάνει με τα κατειλημμένα Προσφυγικά. Αυτό που διακυβεύεται είναι το μέλλον των Προσφυγικών της λ. Αλεξάνδρας, η παραμονή των κατοίκων στα σπίτια τους και η υπεράσπιση μιας ζωντανής κοινότητας απέναντι στην ανάπλαση που προωθείται. Κι αν σήμερα η ζωή του βρίσκεται σε άμεσο κίνδυνο, αυτό συμβαίνει επειδή όσοι έχουν τη δυνατότητα να δώσουν λύση εξακολουθούν να μην το κάνουν.
🛖 Η απεργία πείνας είναι ίσως η πιο ακραία μορφή πολιτικού και κοινωνικού αγώνα που μπορεί να επιλέξει ένας άνθρωπος. Σε αντίθεση με άλλες μορφές διεκδίκησης, δεν στηρίζεται στη δύναμη, στα μέσα ή στην επιβολή, αλλά στην ίδια την ευαλωτότητα του σώματος. Ο απεργός δεν απειλεί κανέναν άλλον αλλά θέτει σε κίνδυνο αποκλειστικά τον εαυτό του, μετατρέποντας την ίδια του τη ζωή σε πεδίο σύγκρουσης με την εξουσία. Πρόκειται για μια επιλογή που συνήθως εμφανίζεται όταν όλες οι υπόλοιπες δυνατότητες έχουν εξαντληθεί και όταν η φωνή κάποιου δεν ακούγεται με κανέναν άλλο τρόπο.
🏠Το να παραμένει ένας άνθρωπος για μήνες χωρίς τροφή δεν είναι μια πράξη που μπορεί να κατανοηθεί εύκολα από όσους την παρακολουθούν από απόσταση. Κάθε ημέρα απεργίας πείνας σημαίνει πόνο, σωματική κατάρρευση, αδυναμία, μόνιμο κίνδυνο ανεπανόρθωτων βλαβών και, τελικά, την πραγματική πιθανότητα του θανάτου. Απαιτεί μια εξαιρετικά δύσκολη ψυχική και ηθική απόφαση.
🏚️Κι επειδή είμαστε συνηθισμένοι στα πικρόχολα σχόλια μισανθρώπων, αξίζει εδώ να αναφέρουμε, ότι το να αγωνίζεται κανείς στη σημερινή Ελλάδα είναι σπουδαίο.
Το να αγωνίζεται κινδυνεύοντας να πεθάνει είναι ακόμια πιο δύσκολο και σπουδαίο.
Ανεξάρτητα από το αν κάποιος συμφωνεί ή διαφωνεί με τα αιτήματα μιας απεργίας πείνας, η σοβαρότητα αυτής της επιλογής δεν μπορεί παρά να προκαλεί σεβασμό.
(αυτό ήταν σχόλιο προσπαθώντας να προλάβω ενδεχόμενα δεξιά τρολ που κατά καιρούς εμφανίζονται)
🏡 Όταν ένας άνθρωπος φτάνει στο σημείο να διακινδυνεύει συνειδητά τη ζωή του για μια κοινότητα, έναν τόπο και έναν συλλογικό αγώνα, το ζήτημα παύει να αφορά μόνο τον ίδιο. Γίνεται ένα ηθικό και πολιτικό ερώτημα που απευθύνεται σε ολόκληρη την κοινωνία: τι είναι αυτό που οδηγεί έναν άνθρωπο να θεωρεί ότι το τελευταίο μέσο που του απομένει είναι το ίδιο του το σώμα και πόσο έτοιμοι είμαστε να ακούσουμε πριν η διαμαρτυρία μετατραπεί σε τραγωδία.
👩⚖️ Στα πλαίσια εδραίωσης και σταθεροποίησης της ιδεολογικής ηγεμονίας της δεξιάς, στόχος πέρα από την ιδεολογική απονομιμοποίηση του αντιπάλου, είναι και η απονομιμοποίηση των μέσων πάλης αυτού, έτσι και η απεργία πείνας, το ύστατο μέσο πάλης των αδύναμων και των φυλακισμένων ώστε να διεκδικήσουν το δίκιο τους απέναντι στο κράτος, τίθεται υπό αμφισβήτηση από μία κυβέρνηση και ένα κράτος που κρίνουν ότι οι κοινωνικές ισορροπίες είναι τέτοιες που μπορεί να υπάρξει νεκρός απεργός πείνας χωρίς το πολιτικό κόστος να είναι μη διαχειρίσιμο ή μπορεί να υπάρξει νεκρός απεργός πείνας ώστε η πολιτική ατζέντα να στραφεί αλλού.
📍 Αυτό που στην ουσία δυστυχώς γίνεται αντιληπτό είναι ότι η σημερινή κυβέρνηση είναι τόσο αλαζόνική και μπορεί να φτάσει να διαχειριστεί 'εναν απεργό πείνας. Παράλληλα είναι σε θέση να εργαλειοποιήσει τα επακόλουθα ενός θανάτου προκειμένου να στρέψει αλλού την κοινή γνώμη.
👨⚖️ Ταυτόχρονα, μπορεί να καλύψει το αιμοδιψές συντηρητικό κοινό της, το οποίο τόσα χρόνια, καλά παιδευμένο στο να χειραγωγείται, προφανώς και δεν κρατα ίσες αποστάσεις στον τρόπο που η αστική δικαιοσύνη λειτουργεί ταξικά.
🎥 Hunger (2008), Director: Steve McQueen
👩✈️ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ Α. ΧΑΝΤΖΗ και στα ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΑ.
