Industrial Revival was born in 2012 on Syros island by the art collective Monitors in order to realise site-specific installations in abandoned industrial buildings and to highlight the industrial heritage through contemporary audiovisual art.
Η ιδέα του καλλιτεχνικού project "Industrial Revival" γεννήθηκε το 2012 από την καλλιτεχνική ομάδα "Monitors" με σκοπό να υλοποιούν site-specific εγκατ
αστάσεις σε εγκαταλελειμμένα βιομηχανικά κτίρια και να αναδεικνύουν τη βιομηχανική παράδοση μέσα από τη σύγχρονη οπτικοακουστική τέχνη και τεχνολογία. Στο πλαίσιο του φεστιβάλ "Σύρος - Πολιτισμός, Ερμουπόλεια 2012" και σε συνεργασία με το "Βιομηχανικό Μουσείο Σύρου" (υπό τη διεύθυνση του Δ.Καλουδιώτη), πραγματοποίησε μια βιωματική αναβίωση του βυρσοδεψείου Δενδρινού / Παππαδήμα (1881) - Κορνηλάκη (1935). Η Βιομηχανική Αναβίωση του βυρσοδεψείου περιλάμβανε συγκεκριμένο φωτιστικό σχεδιασμό, βιντεοπροβολές πάνω στις σκουριασμένες μηχανές, video-mapping στην πρόσοψη του κτιρίου και τη σκηνοθετημένη καθοδήγηση του κοινού. Οι παραπάνω βίντεο-εγκαταστάσεις συνοδεύονταν ηχητικά από ιστορικές μαρτυρίες εργατών του βυρσοδεψείου και ζωντανή ηλεκτρονική μουσική. Audiovisual Synergy
Η σύνθεση των τεχνών και πιο συγκεκριμένα η σύμπραξη ήχου και εικόνας έχει συμβάλει στην εξάλειψη των παραδοσιακών κλειστών ορίων μεταξύ των τεχνών αλλά και του ορισμού του έργου τέχνης. Προκειμένου να ενοποιηθούν οι αισθήσεις, μορφές μιας νέας αφηγηματικότητας προκύπτουν από την ένωση της ζωγραφική, της γλυπτική, της μουσική και της κινηματογραφικής αφήγησης επαυξάνοντας τον υβριδικό χαρακτήρα της σύγχρονης καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Το πέρασμα στην εποχή της ψηφιακής επανάστασης επέφερε αλλαγές στην παραδοσιακή βιομηχανία που μετέτρεψε την οικονομία να βασίζεται στο χειρισμό των πληροφοριών και κατ’ επέκταση μετασχημάτισε την πολιτισμική μας ταυτότητα. Οι νέες τεχνολογίες έχουν επιφέρει αλλαγή στους τρόπους που αντιλαμβανόμαστε και διαχειριζόμαστε τον πολιτισμό. Η υβριδική τάση των τεχνών βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων της καλλιτεχνικής σκέψης, τροφοδοτεί νέα διευρυμένα πεδία καλλιτεχνικής δράσης και έχει ενεργοποιήσει πιο δυναμικές και διαλογικές διαδικασίες.
Στις μέρες μας πλέον μπορούμε να μιλάμε για μια σχεδόν μεταφυσική συνέργεια μεταξύ τέχνης και τεχνολογίας. Η βιομηχανική επανάσταση του τότε επηρέασε την ανάπτυξη πολιτισμού και η τεχνολογική εξέλιξη του σήμερα αλληλεπιδρά με τις σύγχρονες τάσεις της τέχνης. Τα βιομηχανικά κτίσματα αποτελούν βασικό γνώρισμα μιας πόλης και κουβαλάνε την ιστορία του τόπου και των κατοίκων της. Με την παρουσία μας σε περιβάλλοντα βιομηχανικών μνημείων διεισδύουμε στο χώρο και στο χρόνο και ανασυνθέτουμε με λυρικό τρόπο κομμάτια μνήμης και αναβιώνουμε το ιστορικό τους παρελθόν. H πολιτισμική μας ταυτότητά, σε σχέση με την ιστορία, αναγνωρίζεται μέχρι κάποιο βαθμό, έχει όμως την τάση να μετασχηματίζεται από τον ίδιο τον κοινωνικό μας χώρο. Οι σύγχρονοι καλλιτέχνες αντλούν υλικό από την ιστορία και το παρελθόν αλλά καθώς είναι συνδεδεμένοι με το παρόν, επαναπροσδιορίζουν ανάγκες, ιδέες, έννοιες και σχέσεις, επανεκκινούν δράσεις και συγκροτούν χώρο για νέες αναγνώσεις της ιστορίας.
