15/04/2016
Το CIVIL² είναι μια παράσταση που ασχολείται με την περίοδο της Νεότερης Ελληνικής Ιστορίας και ειδικότερα με την εποχή του Εμφυλίου Πολέμου 1946- 49. Το περιεχόμενο της επιχειρεί μιαν ανάγνωση αυτών των γεγονότων με βλέμμα καρφωμένο στο σήμερα. Πρόκειται για μια παράσταση work in progress που αποτελεί ένα πειραμα ως προς το πάντρεμα στοιχείων θεάτρου ντοκιμαντερ και εικαστικού θεάτρου.
Περνώντας από τα μεγαλύτερα ιστορικά και πολιτικά γεγονότα που καθόρισαν την πραγματικότητα της Ελλάδας, ερευνούμε ποιές αποφάσεις, ποιές συνθήκες, ποιά ανάγκη και ποιά φιλοδοξία μας, διασχίζει σαν όχημα τις δεκαετίες και παραδίδει ασθματικό ένας έθνος στα πόδια των ισχυρότερων κρατών σε στάση ικέτη. Ήμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε τους φαύλους κυκλους της ιστορίας, κι ενδεχομένως να τους διαρρήξουμε, χαράζοντας μιαν άλλη διαδρομή; Για να κάνει κάποιος ένα βήμα μπροστά, συχνά πρέπει να κάνει ένα βήμα πίσω. Ο Εμφύλιος ’46-‘49 είναι σαν ένα μπαζωμένο ρέμα. Έχει καλυφθεί, κανείς δεν το βλέπει, είναι δρόμος τσιμέντο. Όμως στην πρώτη κακοκαιρία ξεχειλίζει, υπενθυμίζοντας μας ότι κάποτε εκεί υπήρξε ένα ποτάμι που δεν βρίσκουν δίοδο τα νερά του. Αφενός για πολιτικούς λόγους, κι αφετέρου γιατί οι πληγές του Εμφυλίου ήταν βαθιες και νωπές, το σώμα της κοινωνίας επέλεξε να αφήσει αυτή την ιστορία να ξεχαστεί παρά να την αντιμετωπίσει -ούτε καν διδάσκεται στα σχολεία. Παρατηρώ την ευκολία με την οποία σε μια πολιτική κρίση ή διχογνωμία σήμερα, χρησιμοποιούνται εμφυλιακοί όροι για να δηλώσουν μια θέση ή αντίθεση, και καταλαβάινω ότι αυτή η ιστορία έχει πολλά ακόμα να μας πει, δεν έχουν ησυχάσει ακόμα οι νεκροί της, ούτε έχει πάρει τη θέση της μέσα μας.
Αποφεύγοντας τους σκόπελους του διδακτισμού και της μονοκόμματης αφήγησης ιστορικών γεγονότων, τοποθετούμε την παράσταση σε σύγχρονες καταστάσεις και τάσεις με τους αφηγητές-περφορμερς να είναι χαρακτήρες που θα διακρίναμε εύκολα στην νεοελληνική πραγματικότητα. Ο εμφύλιος κυλά υπογείως σαν ένα δεύτερο κείμενο και αφηγείται την δική του ιστορία μέσα από την δική μας -ορμώμενος από τις δικές μας επιθυμίες και προβληματισμούς. Διανύουμε την εποχή των μνημονίων, της λιτότητας, της ανόδου του φασισμού, των προσφύγων και μιας Ευρώπης που τρίζει συθέμελα, όλη η παράσταση λοιπόν διέπεται από το ερώτημα «πώς φτάσαμε σήμερα εδώ;».
Συντελεστές:
Κείμενο - Σκηνοθεσία: Στέλλα Χριστοδουλοπούλου
Έρευνα - Δραματουργική επεξεργασία: Στέλλα Χριστοδουλοπούλου, Μαριάνθη Γραμματικού
Σκηνογραφία: Αλέγια Παπαγεωργίου, Σεσίλια Τσελεπίδη
Κοστούμια - Φωτισμοί: Σεσίλια Τσελεπίδη
Μουσική επιμέλεια: Δημήτρης Μανιάτης, Φώτης Σιώτας
Σύμβουλος ιστορικών θεμάτων: Δημήτρης Μανιάτης
Φωτογραφίες: Αθηνά Λιάσκου
Γραφιστικά: Γιάννης Στύλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Μαριάνθη Γραμματικού
Ερμηνεύουν: Φιντέλ Ταλαμπούκας, Βασιλική Τρουφάκου
Συμμετέχουν σε βίντεο: Τρύφωνας Καρατζάς, Ξανθούλα Φράγκου
Χρησιμοποιούνται μαρτυρίες και φωτογραφίες από το βιβλίο της Johanna Weber και κείμενα από το Αγρίμι του Ν.Βρεττάκου.
