25/03/2021
Η Μυστική Συνέλευσης της Βοστίτσας
Χαρακτικό σε πέτρα (ψαμμίτη) 89 cm X 59cm. 1971
Φιλοτεχνημένο από τον γλύπτη Κώστα Κλουβάτο
Από την “ΣYΛΛOΓH TΩN XΑPΑKTIKΩN ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ” δωρεά της οικογένειας Θεοχάρη.
Το πρωτότυπο χαρακτικό ( πέτρα ) βρίσκετε στην Συλλογή Γεωργίου και Νικόλα Κλουβάτου.
Το χαρακτικό κυκλοφόρησε σε γραμματόσημο το 1975
Χαρακτικό, πολύ κοντά στη λογική της λαϊκής τέχνης, στην έλλειψη προοπτικής, στην πρόθεση να μη μείνει κενό κανένα σημείο τη επιφάνειά του (horror vacui) και στη σχηματοποιημένη και απλουστευτικά παραστατική απόδοση των μορφών. Το κείμενο κάτω από το έργο ενισχύει την αναγωγή στη λαϊκή τέχνη και παραπέμπει σε έργα του Θεόφιλου που συνήθως έχουν τίτλο και επεξηγήσεις. Η σύνθεση έχει εξπρεσιονιστικό χαρακτήρα, υποβάλλοντας την ταραχώδη και γεμάτη παλμό επαναστατική ατμόσφαιρα της συνέλευσης, και μεταγράφει με πιστότητα λεπτομέρειες της εποχής στην ένδυση και τον οπλισμό. Κεντρική φιγούρα ο ιερωμένος (Παλαιών Πατρών Γερμανός), επιβάλλεται με υψωμένα τα χέρια, ενώ στα αριστερά διακρίνονται δύο σκοτεινές και αινιγματικές φιγούρες, σε συμβολικό, επίσης σκοτεινό, φόντο.
Διονύσιος Καλαμάκης Καθηγητής Βυζαντινής Φιλολογίας
Η “Συνέλευση της Βοστίτσας” ή “Μυστική συνέλευση της Βοστίτσας” είναι από τα σημαντικότερα γεγονότα κατά την περίοδο της οργανωτικής προπαρασκευής της Επανάστασης του 1821. Έλαβε χώρα στη Βοστίτσα (σημερινό Αίγιο) από τις 26 έως τις 29 Ιανουαρίου 1821 με σκοπό την οργάνωση και τον προσδιορισμό της έναρξης της επερχόμενης Ελληνικής Επανάστασης.
Έλαβαν μέρος οι: Παλαιών Πατρών Γερμανός πρόεδρος της συνέλευσης, Παπαφλέσσας, εισηγητής της Φιλικής εταιρείας, Επίσκοπος Χριστιανουπόλεως Γερμανός Ζαφειρόπουλος, Πρωτοσύγκελος Χριστιανουπόλεως Αμβρόσιος Φραντζής, Νικόλαος Λόντος, Ανδρέας Λόντος, Ασημάκης Ζαΐμης, Ανδρέας Ζαΐμης, Ανδρέας Χριστόδουλος ή Χριστοδούλου, Σωτήρης Χαραλάμπης, Επίσκοπος Κερνίκης Προκόπιος, Ηγούμενος του Μεγάλου Σπηλαίου Ρεγκλής ή Μπόχαλης, Ιερομόναχος Ιερόθεος, Ιωάννης Παπαδιαμαντόπουλος, Λέων Μεσσηνέζης, Ιωάννης Παπαδόπουλος, Ασημάκης Φωτήλας, Σωτήριος Θεοχαρόπουλος, Επίσκοπος Μονεμβασίας Χρύσανθος, Παναγιώτης Δεσποτόπουλος, Αγγελής Μελετόπουλος και πολλοί άλλοι.
Κώστας Κλουβάτος 1921-2007.
Φοίτησε στην ΑΣΚΤ, στο εργαστήριο ζωγραφικής του Δ. Μπισκίνη και μαθήτευσε στο εργαστήριο του γλύπτη Θ. Απάρτη, όπου και ολοκλήρωσε την γλυπτική του αρτιότητα. Το 1950 φοιτά στην Ακαδημία Grande Chaumière στο Παρίσι. Έκανε ελεύθερες σπουδές Κεραμικής και Ιστορίας της Τέχνης στην Ελεύθερη Ακαδημία του Αγγέλου Προκοπίου.
Συνεργάζεται με τους γλύπτες Γιώργο Ζογγολόπουλο και Χρήστο Καπράλο, τον αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη και άλλους.
Στην Φλωρεντία διδάχθηκε την χαλκοχυτική αγαλμάτων. Είναι ο πρώτος μετά την Αρχαιότητα που ξαναφέρνει την τεχνική χύτευσης με την μέθοδο του χαμένου κεριού οργανώνοντας και θέτοντας σε λειτουργία το πρώτο καλλιτεχνικό χυτήριο στην Ελλάδα 1956.
Χρησιμοποιεί στη δουλειά του ορείχαλκο, πέτρα, μάρμαρο, γυαλί, ξύλο. Θεματικό επίκεντρο της δουλειάς του είναι ο άνθρωπος. Αρχικά, το έργο του είναι παραστατικό και ρεαλιστικό, με τάσεις απλούστευσης. Από το 1960 υπερισχύει η εξπρεσιονιστική διάθεση και τα έργα του γίνονται λιτά, με συμπυκνωμένα νοήματα, ταλαντευόμενα μεταξύ παράστασης και αφαίρεσης. Μετά το 1965 η ανθρώπινη μορφή στο έργο του στερείται εικονιστικών χαρακτηριστικών αλλά διατηρεί τον μνημειακό και συμβολικό της χαρακτήρα. Αντλεί έμπνευση από την προκλασική και τη λαϊκή τέχνη.
Η κύρια αναζήτησή του είναι η ένταξη της τέχνης στην καθημερινή ζωή, τη χωροπλαστική και το συγκερασμό των καταλοίπων του παρελθόντος με σύγχρονα μηνύματα. Από την δεκαετία του ’50 εισάγει την έννοια της χωροπλαστικής, μιας καινούριας για την Ελλάδα μορφή τέχνης. Το 1952 πραγματοποιεί την πρώτη χωροπλαστική στο Κεφαλόβρυσο της Ηπείρου (Μνημείο θυμάτων κατοχής). Διαμορφώνει εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους (μνημεία, πλατείες, δημόσιοι χώροι, χώρους ξενοδοχείων και κατοικίες) σε όλη την Ελλάδα. Από τα πιο πρόσφατα και ολοκληρωμένα έργα του είναι το Ελαιουργείο και το Δημαρχείο Ελευσίνας.
Ιδρυτικό μέλος του συλλόγου «Οι φίλοι του Μπουζιάνη».(1959)
Ιδρυτικό μέλος της «Ομάδας Τέχνης Α» (1961) με τους: Δημοσθένη Κοκκινίδη, Βάσω Κατράκη, Νίκο Κεσσανλή, Γιάννη Χαίνη, Κλειώ Μποσταντζογλου κ.α. . Η «Ομάδα Τέχνης Α» είχε δύο κύριους στόχους: α] Να φέρει σε επαφή το ευρύ κοινό με την τέχνη. β] Προσπάθησε να καταπολεμήσει τις ιδεολογικές προκαταλήψεις αριστερής και δεξιάς προέλευσης απέναντι στην τέχνη, και ιδιαίτερα τη μοντέρνα τέχνη, εισάγοντας νέες μεθόδους ανάλυσης και ερμηνείας του πλαστικού έργου. Το όλο εγχείρημα πρωτότυπο, όχι μόνο στην Ελλάδα, αποτέλεσε σταθμό στην καλλιτεχνική ζωή της χώρας.
Ιδρυτικό μέλος με τον Γιάννη Τσαρούχη κ.α., της Πνευματικής Κίνησης «Αθμόνιο-Θέατρο»
Το 1960 οργανώνει και θέτει σε λειτουργία καλλιτεχνικό χυτήριο στο εργαστήριο του Χρήστου Καπράλου και τον βοηθά να χυτεύσει στον ορείχαλκο, τα έργα που εξέθεσε το 1962 στην BIENNALE DI VENEZIA
Μνημεία:
“Το Μνημείο Χαμένων Πατρίδων” στην πλατεία Αναλήψεως στο Βύρωνα. “Το Μνημείο της Παιδείας” στη Χίο. Το Ηρώο “Μνήμη Ιερή” στην πλατεία Ψυχικού. Το “Μνημείο Ιωαννίδη” στις Λιθύνες της Κρήτης. Το Μνημείο στις Φιλιάτες της Ηπείρου. Τον Ανδριάντα του “Βύζαντα” στα Μέγαρα. Το “Μνημείο Θυμάτων της Κατοχής” στο Κεφαλόβρυσο της Ηπείρου. Το Μνημείο στο Πελόπιο της Ολυμπίας. Το άγαλμα του “Σπύρου Λούη” στο Ολυμπιακό Στάδιο. Το Μνημείο του Καπετάνιου στο Γαλαξίδι. Το Μνημείο του “Λυκούργου Καλλέργη” στην οδό Πειραιώς. Το Μνημείο στην πλατεία του Μαρκοπούλου. Το “Μνημείο Ποντίων” στην Ηλιούπολη. Τον ανδριάντα του “Γιάννη Τσαρούχη” στο Μαρούσι. Προτομή του Αλέξανδρου Κουμουνδούρου” στον Κάμπο της Μάνης. Το Μνημείο Πλουμπίδη στο Δαφνί. Το μνημείο της “Μάχης της Πύλης” στα Δερβενοχώρια. Τον “Ανδριάντα του Σαράντου Καρούτσου” στις Ράχες Ικαρίας.
Χωροπλαστικές επεμβάσεις:
Στην “Πλατεία της Πολιτείας” Κοκκιναρά. Στα ξενοδοχεία “ΚΑΡΡΑ CLUB, HYDRA BEACH” Ερμιόνη. Στο ξενοδοχείο “KING MINOS” Ομόνοια. Στο ξενοδοχείο “ΞΕΝΙΑ” Ναύπλιο. Στο ξενοδοχείο “ΞΕΝΙΑ” Πλαταμώνα. Στα ξενοδοχεία “ΚΑΡΡΑ CLUB” Σητεία Κρήτης. Στο ξενοδοχείο “ΚΥΛΛΗΝΗ BEACH” Κυλλήνη. Στο “Ελαιουργείο” της Ελευσίνας. Στο “Δημαρχείο της Ελευσίνας”. Στην πλατεία στις “Ράχες της Ικαρίας”
Τιμητικές διακρίσεις:
Α’ βραβείο στην “BIENNALE γλυπτικής στην Μόσχα 1959. Έπαινο στην “BIENNALE του SAO PAOLO” 1957. Γ’ Βραβείο στην BIENNALE της Αλεξάνδρειας 1959 . Α’ βραβείο σε Πανελλήνια Έκθεση στο Ζάππειο.
Διεθνείς εκθέσεις:
1957 BIENNALE του SAO PAOLO., 1959 BIENNALE γλυπτικής στη Μόσχα., 1959 BIENNALE της Αλεξάνδρειας., 1965 1η Διεθνής έκθεση γλυπτικής BIENNALE Αθηνών στο λόφο του Φιλοπάππου., Σκανδιναβικές χώρες. Παρίσι. Γιουγκοσλαβία. Αμερική. Λονδίνο
Εκθέσεις:
“Νέες Μορφές” 1960, 1965. “Εύμαρος” 1985. Πανελλήνιες εκθέσεις 1952, 1960, 1965, 1973, 1987. Ζωγράφοι και Γλύπτες, Ζάππειο, 1950, 1954. Ειρήνη και Ζωή, «Ζυγός», 1962, 1965. Ομάδα Τέχνης Α΄ Ηράκλειο, Βόλος, 1963. Παναθήναια της Σύγχρονης Γλυπτικής, Λόφος Μουσών, 1965. Γλυπτική Ά66, Φιλοθέη, 1966 κ.α.).
Έργα του βρίσκονται στην “Συλλογή της Βουλής των Ελλήνων”, στην “Εθνική Πινακοθήκη”, στην “Παιδική Χαρά του Δ. Πικιώνη” στην Φιλοθέη, στην “Εθνική Γλυπτοθήκη”, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης Καλαμάτας, στο Μουσείο Τσαρούχη, στο Υπ. Παιδείας, στην Τράπεζα της Ελλάδος, στην συλλογή της Εμπορικής Τράπεζας, στο Ξενία Ναυπλίου, στο Ξενία Πλαταμώνα, στα Κεντρικά Γραφεία της Hewlett Packard, και σε ιδιωτικές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό.
