29/03/2017
Ευχαριστούμε το Θεατρο.gr
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΓΙΑΝΝΗ ΚΟΚΟΡΕΤΣΑ ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ.GR ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ “ΜΕ ΜΑΤΙΑ ΚΛΕΙΣΤΑ ΣΕ ΒΛΕΠΩ” ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ!
Της Αθηνάς Κακλαμάνη
1. Καλησπέρα Γιάννη! Φέτος σε βλέπουμε στον πρωταγωνιστικό ρόλο της παράστασης “Με μάτια κλειστά σε βλέπω” του Σπύρου Ανδρέα Παπαδάτου. Μίλησε μας λίγο για την παράσταση και το ρόλο σου.
Καλησπέρα Αθηνά! Φέτος είχα την χαρά να συνεργαστώ ξανά με την Ομάδα Three και τον Σπύρο Ανδρέα Παπαδάτο στην θεατρική μεταφορά της γνωστής ταινίας του Κιούμπρικ «Μάτια ερμητικά κλειστά». Στην ουσία το έργο ξεδιπλώνει την σχέση μου με την σύζυγο μου και βάζει τον θεατή να αναρωτηθεί κατα πόσο ισχύει η έννοια της σχέσης, του γάμου, αυτό που λέμε αγάπη, έρωτας, απιστία και φυσικά αυτό που λέμε «για πάντα». Μέχρι που φτάνουν τα όρια της φαντασίωσης ,της εμπιστοσύνης κ γενικά ...υπάρχουν όρια τελικα? Ή είναι όλα σχετικά σε μια ανθρώπινη σχέση..Κ εμείς απλα τα καθορίζουμε.
2. Η παράσταση είναι θα έλεγα αρκετά ατμοσφαιρική με περισσότερες εικαστικές προεκτάσεις παρά κοινωνικές. Έχει, ωστόσο, και μια διάσταση ψυχολογικού θρίλερ. Ποιό είναι το χαρακτηριστικό που σε συνδέει περισσότερο με αυτήν;
Η παράσταση μιλάει για το φως και το σκοτάδι...Για το καλό και το κακό...Για τις καλές μας πλευρές αλλά κ τις άσχημες.Είναι καθαρά στον καθένα μας πιο μονοπάτι θέλει να ακολουθήσει στη ζωή του.Ή μήπως χρειάζονται και τα δύο?
3. Για ακόμα μια φορά βρίσκεσαι στο πλευρό του Σπύρου Ανδρέα. Τί είναι αυτό που σας δένει τόσο πολύ καλλιτεχνικά; Πώς είναι η συνεργασία σας;
Είναι αλήθεια... Στην ουσία και οι 2 μας έχουμε μια διαφορετική άποψη για το Θέατρο. Όπως εγώ, έτσι και ο Άνδρεας θα έλεγα πως έχουμε μια «αναρχική» αισθητική αν μου επιτρέπεις αυτή την έκφραση. Θεωρούμε και οι 2 πως η τέχνη συμβάλλει στην κοινωνία. Αλλά πρέπει να γίνεται με τέτοιο τρόπο ετσι ώστε να σπρώχνει τα όρια της και τα στάνταρτ της. Υπάρχουν τόσες αξιόλογες παραστάσεις εκεί εξω και τόσοι αξιόλογοι ηθοποιοί που δεν έχω λόγο να κάνω θέατρο απλά για να πω πως κάνω θέατρο.Εχω την ανάγκη του «κάτι» διαφορετικού.Μπορείς να το πεις και πειραματικού Θεάτρου.Το ίδιο και ο Ανδρέας. Έσύ προσωπικά που έχεις δει και την προηγούμενη δουλειά του Ανδρέα ,όπου επίσης συμμετείχα ,τα Κομμάτια Σπασμένου Καθρέφτη, στην πρώτη του έκδοση ,θα κατάλαβες πως υπάρχει κ μια διαφορετική εκδοχή του θεάτρου.Η συνεργασία μου με τον Ανδρέα είναι όπως όλες οι ανθρώπινες σχέσεις.Με τα πάνω και τα κάτω της. Αλλά ο χρόνος έδειξε πως η σχέση μας βασίζεται σε γερά θεμέλια. Τον σέβομαι σαν σκηνοθέτη , ειμαι ευγνώμων που με επιλέγει σε δουλειές του και που κάνει θέατρο για την ανάγκη της ψυχής του και όχι της τσέπης του.Έχει ένα όραμα και θέλει συνταξιδιώτες σε αυτό.Αν δεν τον εμπιστευτείς και δεν αφεθείς ,απλά δεν μπορείς να συνεργαστέις μαζί του.
4. Πώς αποφάσισες να γίνεις ηθοποιός; Πώς προέκυψε στη ζωή σου στο “σανίδι¨;
Η αλήθεια είναι πως απο μικρός μου άρεσε να κάνω ρόλους στο δωμάτιο μου..Έκανα βασιλιάδες και ιππότες..Μάγους και ξωτικά.χαχα.πάντα με αυτοσχέδια κοστούμια.
Είναι τοσο μαγικό να κάνεις άλλους χαρακτήρες,να τσαλακώνεις τον ευατό σου και μεσα απο την διαδικασια αυτή να μαθαίνεις και εσένα τον ίδιο.Επίσης το φλέρτ που υπάχρχει μεταξύ ηθοποιού και θεατή κατα την διαρκεια της παράστασης δεν συγκρίνεται με τίποτα.
5. Τί σε εμπνέει περισσότερο στη ζωή και στη τέχνη; Ποιοί οι στόχοι σου σαν καλλιτέχνης και σαν άνθρωπος;
Πιστευώ πως στην ζωή με εμπνέει ο έρωτας..ειναι κινητήρια δύναμη.Στη τέχνη με εμπνέει ένα καλό κείμενο..ο σκηνοθέτης με όραμα και ιδέες...οι συμπαίκτες μου...Είναι και αυτό αμα το σκεφτείς μια ερωτική σχέση...Οι στόχοι μου αλλάζουν κατα καιρούς..Σαν καλλιτέχνης να αφήσω το στίγμα μου...Σαν άνθρωπος να γίνομαι καλύτερος. Να μαθαίνω νεα πράγματα.Καλύτερος άνθρωπος κυρίως σε ψυχή και σε μυαλό.
6. Ποιός ο μεγαλύτερος φόβος σου;
Χμμ...θα έλεγα 3. Τους σεισμούς..Την μοναξιά και τα γηρατειά...θέλω να γεράσω με αξιοπρέπεια .Να φύγω με αξιοπρέπεια...Οσο επιθυμώ να «κάνω θόρυβο» όσο ζω άλλο τόσο θέλω να πεθάνω ήσυχα ...
7. Θεωρείς ότι μοιάζεις καθόλου στο ρόλο σου;
Δεν νομίζω...Ο Βασίλης είναι ένας ήρεμος άνθρωπος.Εγώ όχι...Είναι γιατρός. Εγώ δεν υπάρχει περίπτωση να έκανα αυτό το επάγγελμα. Ζεί με πρόγραμμα.Εγώ είμαι αυθόρμητος και επικρατεί χάος στην καθημερηνότητα μου.Χαχα....Αλλά αυτή είναι η μαγεία της υποκριτικής.Να κάνεις αυτό που δεν είσαι.
8. Ποιά είναι η ομορφότερή σου εμπειρία στο ταξίδι αυτό της υποκριτικής που διανύεις τόσο καιρό;
Είναι τοσες πολλές...Με συγκινεί όταν βλέπω πως καταφέρνω να κάνω τους ανθρώπους να αισθάνονται μέσα απο τους ρόλους μου.Είναι η αμοιβή μου.Θυμάμαι στα ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΣΠΑΣΜΕΝΟΥ ΚΑΘΡΕΦΤΗ, έρχονταν θεατές στο τέλος της παράστασης και αλλοι με κοίταζαν να δουν αν είμαι καλά και άλλοι με κοιτούσαν με μισό μάτι...Είχα πιάσει τον στόχο μου...Έπρεπε να διχάσω την γνώμη τους σχετικά με το ποιός ήταν ο Αναστάσης που έκανα..Ημουν τελικά το θύμα ή ο θήτης....Επίσης δεν θα ξεχάσω όταν έπαιζα στο «Αρσενικό και παλιά δαντέλα» σε διασκευή του Παύλου Μάτεσι, όταν είχε έρθει ο ίδιος και μου έδινε οδηγίες και μου είπε « αγόρι μου μην φοβάσαι, είσαι μια χαρά θα σκίσεις ». Ηταν τιμή μου.
9. Μελλοντικά σχέδια, φιλοδοξίες, όνειρα εντός και εκτός Τέχνης.
Όνειρα όχι ..Απλά βάζω μικρούς στόχους.Απολαμβάνω το ταξίδι και όταν φτάσω στον προορισμό μου, απολαμβάνω την θεά...Κάπου εκεί εντοπίζω τον επόμενο στόχο μου..Το ζητούμενο στη ζωή είναι να ζεις το σήμερα...Να απολαμβάνεις την κάθε στιγμή που ζείς..
Σε ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη που μας έδωσες στο Θέατρο.gr. Ελπίζουμε να συνεχίσεις αυτό που κάνεις με τόση αγάπη και που μας ταξιδεύει σε ένα μαγικό ταξίδι γεμάτο θέατρο και τέχνη!
