30/05/2026
Μια εφηβεία επιεικής που έγινε 40!
Για την ακρίβεια δε μοιάζει καθόλου και δεν πρέπει να είναι επιεικής μια εφηβεία και πόσο μάλλον η δική μου!
Αντίθετα πρέπει να είναι επαναστατική, να κάνει θόρυβο και να έχει πάντα κάτι να πει, ακόμα κι όταν σωπαίνει!
Γιατί αυτό το πνεύμα της εφηβείας είναι που με έφερε ως εδώ και συνεχίζει να δίνει φτερά στα πόδια και στο μυαλό μου!
Και πιστέψτε με, αυτό δεν το αλλάζω με τίποτα!
Όλα στη ζωή έρχονται και παρέρχονται και η σημαντικότητά τους πολλές φορές κοντράρεται στα ίσα με την ίδια τους τη ματαιότητα, αλλά αυτό είναι που μας κρατάει ζωντανούς!
Και αν καταφέρεις μέσα σε αυτή τη δίνη να διατηρήσεις στην ψυχή λίγο από τον παιδικό σου ρομαντισμό, τότε η ομορφιά της παιδικότητας διαγράφεται στην αύρα σου, στο χαμόγελό σου, στα όνειρά σου και έχεις έναν πιο σημαντικό λόγο ύπαρξης!
Και αυτό είναι μια προσωπική νίκη του «είναι», κόντρα στην επιβολή του σημερινού «φαίνεσθαι»!
Είμαι ευγνώμων για πολλά πράγματα και δώρα που μου δόθηκαν στη ζωή μου, αλλά η μεγαλύτερη κληρονομιά μου είναι οι άνθρωποι που υπάρχουν ακόμα δίπλα μου και περπατάμε χέρι-χέρι σε αυτό το όμορφο μονοπάτι της ζωής!
Χωρίς αυτούς δε θα ήμουν ποτέ ο ίδιος και αυτό το φως που ευχηθήκατε οι περισσότεροι να μη χάσω είναι απλά η αντανάκλαση του δικού τους φωτός που μεταδίδεται μέσα από αγκαλιές!
Αυτά που μας ενώνουν είναι πολλά περισσότερα από αυτά που μας χωρίζουν!
Γι’ αυτό να αγαπάτε, να αγαπιέστε και να αγκαλιάζεστε πιο πολύ!
Σας ευχαριστώ για τις όμορφες ευχές σας!
Ανταποδίδω με τις ωραιότερες σκέψεις μου για τον καθένα προσωπικά!
Επίλογος:
Μόλις ξεκλείδωσα μια νέα πίστα και είμαι έτοιμος να παίξω γεμάτος ενθουσιασμό!
Let’s start!
