20/04/2026
Ο Τάσος Ντερτιλής καταθέτει την άποψή του για τους ΒΡΙΚΟΛΑΚΕΣ του΄Ίψεν στο GRAND Magazine. Ευχαριστούμε!
..[Θεατρική μυσταγωγία… Αυτή είναι η αίσθηση που κυριαρχεί στη διάρκεια μιας μοναδικής παράστασης που τολμάει να «αφήσει ήσυχο» το αριστούργημα του μεγάλου συγγραφέα να διεκδικήσει στη σημερινή εποχή των ελεύθερων (μέχρι παρεξήγησης) διασκευών και των αδόκητων εκσυγχρονισμών την αιώνια και πάντα επίκαιρη δύναμη της γραφής του.
Τα πολλά λόγια είναι περιττά μπροστά στο απόλυτα κλασσικό και ταυτόχρονα σύγχρονο γεμάτο ενσυναίσθηση θέαμα που επιτυγχάνει να συνθέσει επί σκηνής η σκηνοθέτης Αναστασία Παπαστάθη, προσφέροντας μας και ερμηνευτικά μια συγκλονιστική, υπόκωφα τραγική κυρία Άλβινγκ, ίσως από τις καλύτερες που έχουν περπατήσει σε Αθηναϊκό σανίδι.
Όχι ότι οι υπόλοιποι ερμηνευτές υστερούν. Κάθε άλλο. Ο πάστορας Μάντερς του Θοδωρή Σκούρτα, άκαμπτος και εξωτερικά ψυχρός, καταφέρνει να αποδώσει με σκανδιναβική ακρίβεια την καλά κρυμμένη υποκρισία ενός στυλοβάτη του προτεσταντισμού ενώ ο Ένγκστραντ του Μιχάλη Καλιότσου ισορροπεί θαυμαστά την συμφεροντολογική διπροσωπία αυτού του αμόρφωτου ξυλουργού ανάμεσα σε επίδειξη ταπεινοφροσύνης και ελάχιστα μεταμφιεσμένη απέχθεια. Κορυφαίοι και οι δύο, ένα χάρμα θεατρικών οφθαλμών που έρχεται από τις πιο κλασσικές παραδόσεις του Ευρωπαϊκού θεάτρου. Όσο για τους δύο νεότερους συμπρωταγωνιστές τι να πρωτοθαυμάσει κανείς. Η νεανική ορμή και η ερμηνευτική ακρίβεια συνδυάζονται μαγικά τόσο από τον Νεκτάριο Φαρμάκη όσο και από την πανέμορφη Σοφία Αγγελικοπούλου στους ρόλους του Όσβαλντ και της Ρεγγίνα, των αθώων τραγικών θυμάτων της προτεσταντικής αστικής ηθικής που συντρίβονται μέσα στα αδιέξοδα και τις «αμαρτίες» των προηγούμενων γενεών.
Περιττό να τονίσουμε πόσο απογειώνουν το έργο τα σκηνικά και τα κοστούμια της Κυριακής Πανούτσου και οι μουσικές επενδύσεις του Πάνου Φορτούνα. Οι φωτισμοί εξάλλου από την ίδια τη σκηνοθέτη είναι καταλυτικοί για την επιτυχία της ατμόσφαιρας της παράστασης.
Ένα έργο του 1881 που το 2026 παραμένει αγέρωχο και ακατανίκητο μέσα στην πρωτογενή προφητική του δύναμη, χωρίς φιοριτούρες και «χειρουργικές» επεμβάσεις.
Στο Θέατρο Ραντάρ έχουμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε τον Ίψεν όπως του αρμόζει. Καθόλου τυχαία λοιπόν, η παράσταση γνώρισε μεγάλη επιτυχία για δύο ολόκληρες σεζόν, μαγεύοντας το κοινό.
Και είμαστε βέβαιοι ότι το πνεύμα του Ίψεν αλλά και του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν που έκλεισε με τους Βρικόλακες τη θεατρική του καριέρα, κάπου θα περιφέρονται ικανοποιημένα στην αίθουσα…]
@ακόλουθοι
20/04 2026 Οι «Βρικόλακες» συνεχίζονται με επιτυχία στο Θέατρο ΡΑΝΤΑΡ Βρικόλακες, Ίψεν, Θέατρο, ΡΑΝΤΑΡ, Αναστασία Παπαστάθη Από τον Τάσο Ντερτιλή Η παράσταση που γνώρισ...
