09/05/2026
3 τελευταίες παραστάσεις: 11, 12, 13 Mαΐου στο Θέατρο Φούρνος I Προπώληση: https://www.more.com/gr-el/tickets/theater/ulrike-grammata-apo-ti-nekri-pteryga/?utm_id=97758_v0_s00_e0_tv2_a1dennhbdbflmo&fbclid=IwY2xjawRrsyFleHRuA2FlbQIxMABicmlkETBpYUlXUndBU1hNOEFOOUJuc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHlas_yc3qBMx6GtTfbxFnDxuovRzBu_aXqvTp4tu1zd-4ibAP4t-71q9xFhv_aem_R694nCjOY-SmS6HlVRLMPw
"Ulrike-γράμματα από τη νεκρή πτέρυγα", βασισμένo στις επιστολές της Ουλρίκε Μάινχοφ
Συντελεστές:
Δημιουργική ομάδα/ Μετάφραση: Φανή Βοβώνη, Ναταλία Γεωργοσοπούλου, Σάββας Στρούμπος
Ηθοποιός: Ναταλία Γεωργοσοπούλου
Πρωτότυπη μουσική/μουσική δραματουργία/βιολί: Φανή Βοβώνη
Σκηνική εγκατάσταση/κοστούμια: Κατερίνα Σωτηρίου
Κατασκευή σκηνικού: Aπόστολος Ζερδεβάς
Φωτογραφίες: Αντωνία Κάντα
Τρέιλερ: Στέφανος Κοσμίδης
Σχεδιασμός αφίσας: Γεωργία Σιδέρη
Επικοινωνία: Μαριάννα Παπάκη, Νώντας Δουζίνας
Σημείωμα:
Η παράσταση “Ulrike – γράμματα από τη νεκρή πτέρυγα”, με μία ηθοποιό και μία βιολίστρια επί σκηνής, στηρίζεται στις επιστολές της Ουλρίκε Μάινχοφ κατά την περίοδο της φυλάκισής της (1972-76) ως τη δολοφονία της, οι οποίες μεταφράζονται για πρώτη φορά στα ελληνικά.
Στο διάστημα αυτό η Μάινχοφ μοίραζε τη ζωή της μεταξύ λευκού κελιού και απομόνωσης. Οι επιστολές της είναι κάτι πολύ περισσότερο από πολιτικά ντοκουμέντα ή από προσωπικές εξομολογήσεις ενός ανθρώπου που ασφυκτιά στην κατάσταση του εγκλεισμού. Αποτελούν έναν χορό θανάτου μεταξύ λέξεων και συναισθημάτων, μεταξύ ελπίδας και απελπισίας, μεταξύ οργής και απόγνωσης. Οι λέξεις παλεύουν να διασώσουν κάτι από την ανθρωπινότητα της ανυπότακτης επαναστάτριας, οι σκέψεις πίσω από τις λέξεις αντιστέκονται στον θάνατο των αισθήσεων, στην αλλοίωση της μνήμης, στο μακέλεμα του σώματος από την πλήρη απομόνωση. Οι ανάσες που γεννούν τις λέξεις είναι σπασμωδικές, ανήσυχες, διακεκομμένες. Η Μάινχοφ σχοινοβατεί στα όρια μεταξύ λογικής και τρέλας, μεταξύ παραληρήματος και συνειδητής αντίστασης στον εγκλεισμό· ενώ καταρρέει ψυχολογικά οι φθόγγοι που αποθέτει στο χαρτί λειτουργούν σαν την ύστατη σανίδα σωτηρίας. Αρνείται να μετατραπεί σε ανθρωποπείραμα, κάθε της κύτταρο πολεμάει να αντέξει τη φθορά της φυλάκισης. Το σώμα της είναι πεδίο ατέλειωτων καταστροφών, ωστόσο, η θέλησή της να αντέξει αποτελεί το ύστατο οδόφραγμα απέναντι στον όλεθρο.
Αυτός είναι ο κόσμος της παράστασή μας.
Πρόκειται για μια προσπάθεια καταβύθισης στα άδυτα του ψυχισμού ενός οριακού προσώπου που παλεύει μέσα στην κόλαση.