Tasos giatsis

11/04/2026

Πάσχα δεν σημαίνει για όλους ευτυχία…
Πάσχα δεν σημαίνει για όλους κόκκινα αυγά, τσουρέκι και μαγειρίτσα…
Γι’ αυτό λοιπόν:
Άναψε ένα κεράκι για όσους πονάνε…
Για όσους έφυγαν νωρίς…
Για όσους πεινάνε…
Για όσους δίνουν μάχες σε ένα δωμάτιο νοσοκομείου…
Για όσους είναι μόνοι…
Για όσους σηκώνουν σταυρούς που δεν είναι ορατοί με τα μάτια…
Για όσους κρύβουν τη θλίψη τους πίσω από ένα χαμόγελο…
Για όσους βαδίζουν το δικό τους Γολγοθά…
Με την ευχή:
Αυτός ο κόσμος ίσως να μην γίνει καλύτερος…
Να γίνει όμως πιο ανθρώπινος…
Να φέρει περισσότερη αγάπη
και λιγότερα δάκρυα στις ζωές των ανθρώπων…

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ
ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ

10/04/2026

"Η ζωή εν τάφω
κατετέθης, Χριστέ,
και αγγέλων στρατιαί εξεπλήττοντο,
συγκατάβασιν δοξάζουσαι την σήν.

Η ζωή πως θνήσκεις;
πώς και τάφω οικείς;
του θανάτου το βασίλειον λύεις δε
και του Άδου τους νεκρούς εξανιστάς.

Μεγαλύνομέν σε,
Ιησού Βασιλεύ,
και τιμώμεν την ταφήν και τα πάθη σου,
δι’ ων έσωσας ημάς εκ της φθοράς...

05/04/2026

Η Μεγάλη Εβδομάδα δεν είναι απλώς μια περίοδος πριν το Πάσχα· είναι μια βαθιά πορεία ψυχής. Κάθε μέρα της κουβαλά ένα νόημα, μια σιωπηλή πρόσκληση να σταθούμε λίγο, να κοιτάξουμε μέσα μας και να αναλογιστούμε τη ζωή μας.

Ξεκινά με την προσμονή και κορυφώνεται με το Θείο Πάθος. Οι καμπάνες χτυπούν πιο βαριά, οι ύμνοι γίνονται πιο κατανυκτικοί, και η ατμόσφαιρα γεμίζει με εκείνη τη γλυκιά θλίψη που σε λυγίζει αλλά ταυτόχρονα σε καθαρίζει.

Είναι οι στιγμές που νιώθεις ότι δεν είσαι μόνος — ότι κάποιος πέρασε πόνο, προδοσία, θυσία… και τα ξεπέρασε για όλους.

Η Μεγάλη Παρασκευή είναι η πιο δυνατή στιγμή. Σιωπή. Κατάνυξη. Συγκίνηση. Εκεί καταλαβαίνεις τι σημαίνει αγάπη χωρίς όρια και θυσία χωρίς αντάλλαγμα. Και μετά… έρχεται το φως.

Το Άγιο Φως της Ανάστασης δεν είναι απλώς ένα κερί που ανάβει. Είναι η ελπίδα που ξαναγεννιέται μέσα σου.

Είναι η απόδειξη ότι, όσο σκοτάδι κι αν υπάρχει, πάντα θα υπάρχει μια στιγμή που θα σπάσει και θα έρθει το φως.

Η Μεγάλη Εβδομάδα, αν τη ζήσεις πραγματικά, δεν σε αφήνει ίδιο. Σε αλλάζει. Σε κάνει λίγο πιο άνθρωπο. Λίγο πιο ταπεινό. Λίγο πιο δυνατό.

04/04/2026

«Κύριε Ιησού Χριστέ,
Εσύ που βάσταξες το αγκάθινο στεφάνι για τις αμαρτίες μας,
δώσε μου δύναμη να κουβαλάω τον σταυρό της ζωής με υπομονή και πίστη.

Συγχώρεσε τα λάθη μου, φώτισε το νου μου
και στήριξε την καρδιά μου ώστε να μην παρεκκλίνω από το μονοπάτι Σου.
Δίδαξέ με να αγαπώ, να συγχωρώ και να παραμένω ταπεινός,
ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές.

Κύριε, μην με αφήνεις μόνο στις δοκιμασίες,
αλλά να είσαι δίπλα μου και να μου δίνεις ειρήνη στην ψυχή μου

14/03/2026

Τον Σταυρο σου Χριστε προσκυνουμε, και την Αγια σου Ανασταση, Υμνουμε και Δοξαζουμε !
ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ ΔΟΞΑ ΣΟΙ !

06/03/2026

18/02/2026

Σε ένα μεγάλο κοινόβιο μοναστήρι, οι μοναχοί παρατήρησαν κάτι παράξενο: κάθε πρωί, τα παλιά και λασπωμένα παπούτσια τους, που άφηναν έξω από τα κελλιά τους, τα έβρισκαν καθαρισμένα και γυαλισμένα, χωρίς κανείς να ξέρει ποιος το έκανε.

Ένας νεαρός μοναχός, από περιέργεια, αποφάσισε να μείνει ξάγρυπνος μια νύχτα για να λύσει το μυστήριο. Κρύφτηκε στη γωνία του διαδρόμου και περίμενε.
​
Μετά τα μεσάνυχτα, είδε έναν από τους πιο ηλικιωμένους και ευσεβείς Γέροντες της Μονής να βγαίνει αθόρυβα από το κελλί του. Ο Γέροντας πήγαινε από πόρτα σε πόρτα, έπαιρνε τα λερωμένα παπούτσια των αδελφών, τα καθάριζε με μια βούρτσα, τα άλειφε με λίγο λίπος για να μαλακώσουν και τα άφηνε πάλι στη θέση τους.
​
Ο νεαρός συγκλονίστηκε. Την άλλη μέρα πήγε στον Γέροντα και τον ρώτησε: «Γιατί, Γέροντα, ένας τέτοιος πνευματικός άνθρωπος σαν εσάς, κάνει μια τόσο ταπεινή δουλειά κρυφά;»
​
Ο Γέροντας του έβαλε το δάχτυλο στα χείλη και του είπε:

​«Σσσς, μη χαλάσεις τη χαρά μου! Όσο καθαρίζω τη λάσπη από τα παπούτσια των αδελφών μου, παρακαλώ τον Θεό να καθαρίσει και τη λάσπη από τη δική μου ψυχή. Κι αφού δεν μπορώ να τους πλύνω τα πόδια όπως ο Χριστός, τους πλένω τουλάχιστον τα παπούτσια».

15/02/2026

Καλημέρα σας, καλή Κυριακή !!!
Ο Ταξιάρχης μας, ας είναι βοηθός όλων μας ..

02/02/2026

Χρονια πολλα.