19/06/2026
Ευχαριστούμε απο καρδιάς τον ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, για την παρουσία του στην αίθουσα τέχνης μας, στο πλαίσιο της έκθεσης του Μάρκος Γεωργιλάκης, "Οι σκιές στέκουν ακόμη", οπως επίσης και τον 902.gr και τον Ριζοσπάστη για την παρουσίαση της έκθεσης.
___
Οπως σημειώνει μεταξύ άλλων ο Nikos Papadopoulos, καλλιτεχνικός διευθυντής της Mataroa Gallery, «η γλυπτική του Μάρκου Γεωργιλάκη μοιάζει να γεννιέται στο σημείο όπου το σώμα χάνει σταδιακά το βάρος και τον όγκο του, χωρίς ποτέ να χάνει την μνήμη του.
Οι μορφές του, λιτές, επιμήκεις, συχνά απογυμνωμένες από κάθε περιττή μάζα, δεν επιδιώκουν να κατακτήσουν τον χώρο μέσα από την επιβολή της ύλης. Στέκουν μέσα του σαν ίχνη, σαν αποτυπώματα παρουσίας που επιμένουν ακόμη και όταν το σώμα έχει σχεδόν αποσυρθεί.
Στο έργο του, το γλυπτό δεν λειτουργεί ως αυτάρκες αντικείμενο αλλά ως φορέας μνήμης. Το μέταλλο, το ξύλο, οι επιφάνειες, μοιάζουν να έχουν υποστεί μια εσωτερική αφαίρεση, σαν να πέρασε από μέσα τους ο χρόνος, η Ιστορία και η ανθρώπινη δοκιμασία.
Ο όγκος λιγοστεύει, η τρίτη διάσταση συρρικνώνεται, αλλά η μορφή επιμένει. Και μαζί της επιμένει η ανθρώπινη αξιοπρέπεια.
Η πορεία του Γεωργιλάκη στην δημόσια γλυπτική φωτίζει αυτήν την διαρκή διαδικασία αφαίρεσης και συμπύκνωσης της μορφής.
Στα ανάγλυφα έργα του, είτε σε ατομικές του εκθέσεις είτε σε δημόσιους χώρους, όπως στο Πολυτεχνείο και άλλου, η ανθρώπινη παρουσία ενσωματώνεται ήδη σε μια διαδικασία απομείωσης της φυσικής μάζας: η μορφή απομακρύνεται από τον πλήρη όγκο και πλησιάζει την επιφάνεια, σαν να αναζητά μια διαφορετική σχέση με το φως και τον χώρο.
Η πορεία αυτή μοιάζει να οδηγεί, σχεδόν αναπόφευκτα, στις "Σκιές" της Μακρονήσου. Εκεί όπου η γλυπτική έχει πλέον απογυμνωθεί από κάθε περιττό βάρος και απομένει ως ίχνος, ως καταγραφή ανθρώπινης παρουσίας απέναντι στην Ιστορία».
Καταλήγει λέγοντας ότι, «σε μια εποχή όπου η εικόνα συχνά εξαντλείται στην ταχύτητα και στη λήθη της επιφάνειας, το έργο του Γεωργιλάκη επαναφέρει την βραδύτητα της ύλης, τη σιωπή της μορφής και την ευθύνη της μνήμης. Οι μορφές του μοιάζουν να στέκουν στο όριο ανάμεσα στην παρουσία και την απουσία· σαν σώματα που έχουν περάσει μέσα από τον χρόνο χωρίς να ζητούν δικαίωση ή θρίαμβο.
Μόνο να παραμείνουν. Να διατηρήσουν το ίχνος μιας ανθρώπινης στάσης απέναντι στον κόσμο.
Και ίσως γι' αυτό τα έργα του, ακόμη και μέσα στην σιωπή τους, δεν μοιάζουν ποτέ ηττημένα. Γιατί υπάρχουν σκιές που δεν χάνονται μέσα στο σκοτάδι.
Σκιές που εξακολουθούν να στέκουν όρθιες».
___
Η έκθεση θα διαρκέσει έως αύριο, Σάββατο 20 Ιουνίου 2026
___
