28/11/2022
"მზეს გავატანე ნოემბერი
თავსგადამხდარი,
კუნელზე შაშვი აშუღივით
იწყვეტს იოგებს,
მე ვიცი, აწი მოვარდება
დეკემბრის ქარი
და ყაჩაღივით, ერთიანად
ამაწიოკებს.
ზამთარი მჩუქნის ნაცნობსა
და უცნობ თარიღებს,
გამიჭირდება გაყინული
სულის ტარება
და სხვაგან წასულ გაზაფხულთან
რა შემარიგებს...
მგონი ტკივილი მეჩვევა
და მენეტარება.
გახსოვს, ბარათი დაბრუნებას
რომ გემუდარა...
გზირივით დადის ხეივანში
ცივი მისტრალი...
ალალი ცრემლით დალტობილი
თეთრი სუდარა
ახურავს ხეებს... ალაგალაგ
ყალბი სიმშრალით.
ცოტაც და ღამეს გამითევენ
სხვისი ტუჩები
ზამთრის ობოლო... შენეული
მეც მჭირს ეგ სენი...
სიზმარი იყო, აღარც მახსოვს,
შენი თუ ჩემი,
მოსულ ყანაში საკინძე რომ
ჩუმად შეგხსენი.
შენს სახლში შუქი ანთია და
ვიცი შინა ხარ,
ვიხსენებ ზაფხულს, სიმინდი რომ
დაიტაროებს...
ზამთარი, ასე სევდიანი,
ჯერ არ მინახავს
და მტვერი ადევს, მივიწყებულ
წიგნის თაროებს."
P.s. მეგობრის გზავნილი
