09/08/2026
როდესაც არასრულწლოვნები მშრომელ ადამიანზე ძალადობენ, პასუხისმგებლობა პირველ რიგში იმ ზრდასრულებსა და ინსტიტუციებსა ეკისრებათ, რომელთა პირდაპირი მოვალეობაც ახალი თაობისთვის ჯანსაღი გარემოს ფორმირებაა – ოჯახსა და სკოლას. ქვეყანაში არსებული მძიმე სოციალური და ეგზისტენციალური ფონი სწორედ ამ ინსტიტუციური კოლაფსისა და საზოგადოების მორალური, ეთიკური და კულტურული სიცარიელის შედეგია. საგანმანათლებლო და სოციალური სტრუქტურების განვითარების ნაცვლად, მივიღეთ „ქოლცენტრების“ ინდუსტრია და კორუმპირებული სახელმწიფო აპარატი, რომელსაც ყოველი მომდევნო პოლიტიკური ძალა საკუთარი ინტერესებისთვის იყენებს. შედეგად, რადიკალურად შეიცვალა ღირებულებითი სისტემა: კეთილსინდისიერი შრომა და პატიოსნება სისუსტედ აღიქმება, ხოლო ცბიერება (რაც ოდისევსის პერსონაჟს ასეთ აქტუალურს ხდის თანამედროვეობაში) და პარაზიტობა სოციალური წინსვლისა და წარმატების მთავარ ინსტრუმენტად იქცა. სისტემა წესიერ ადამიანს რიყავს, კონფორმისტებსა და პარაზიტებს კი პრივილეგიებს ანიჭებს.
ადგილობრივი კრიზისების მიღმა, გლობალური სურათიც იდენტურ ლოგიკას ექვემდებარება. უკრაინაში მიმდინარე ომის პირობებშიც, უმთავრესი დარტყმა კვლავ რიგით, მშრომელ ადამიანებზე მოდის, მაშინ როცა პოლიტიკური მოთამაშეები კონფლიქტის გახანგრძლივებით სარგებლობენ. მეორე მხრივ, თვალს ვადევნებთ თანამედროვეობის ყველაზე მწვავე კრიზისს, ენით აღუწერელ უბედურებას – ღაზის სექტორში მიმდინარე გენოციდს, რაც „პროგრესული“ სამყაროს დუმილისა და თანამონაწილეობის ფონზე ხორციელდება. თეოდორ ადორნომ თქვა: „ოსვენციმის შემდეგ პოეზიის წერა ბარბაროსობაა“. ამგვარი პარადიგმის გადათამაშებით, დღეს სიტყვებმა სრულად ამოწურა საკუთარი ფუნქცია – ლაპარაკი და "პოსტვა" პასიური დანაშაულია, რადგან უკვე დიდი ხანია რადიკალური მოქმედების და ცვლილებების დროა. თუმცა, რეალური ქმედითუნარიანობა სრულად შთანთქა გაციფრულებულმა (ფსევდო) სამყარომ – ალგორითმულმა (მეტა) რეალობამ, რომელიც მხოლოდ ულტრა-მდიდარი კლასის ინტერესებს ემსახურება და საზოგადოებას პასიურ, „კასტრირებულ“ მდგომარეობაში ამყოფებს. – „ძველი სამყარო კვდება, ახალი კი დასაბადებლად იბრძვის: ეს მონსტრების დროა“ (ანტონიო გრამში).
თანამედროვე ადამიანის უმთავრესი მარცხი ტრაგედიის „კონტენტად“ ტრანსფორმაციაა. ციფრულ სივრცეში ადამიანური კატასტროფები კომერციული რეკლამების გვერდით თავსდება, რამაც მათი აღქმა გააუფასურა. ნორმალიზდა უდანაშაულო ადამიანების, განსაკუთრებით კი ბავშვების მასობრივი მკვლელობა და გენოციდი. ამ პროცესის უშუალო მოწმე კი მთელი ე.წ. „ცივილიზებული“ სამყაროა, რომლის რეაქციაც ეკრანიდან მიღებული ინფორმაციის უმოქმედო მოხმარებით შემოიფარგლება.
სამწუხაროდ, ეს პოსტიც უმოქმედობისა და უსუსურობის შედეგად დაწერილი კიდევ ერთი ტექსტია, რომელიც საბოლოოდ იმავე ალგორითმულ სივრცეში ჩაიკარგება და მორიგ გაუფასურებულ „კონტენტად“ იქცევა. ასეთი სამყარო მივიღეთ, რადგან დროულად არ ვიბრძოლეთ და კაცობრიობის მიერ მოპოვებული ცოდნა თუ სიკეთეები ვიწრო ჯგუფის პირად ინტერესებს დავუქვემდებარეთ.
