30/06/2014
გმოფენა/ვორქშოფი: სამი მაყურებელი
ოატ გალერი და კაფე 144 საფეხური
1 ივლისი, საღამოს 8 საათი: არგენტინა - შვეიცარია
ვორქშოფის მომდევნო თარიღზე ინფორმაცია განთავსდება აქვე...............................
შეიძლება თუ არა ხელოვნების ნიმუში მისსავე გენეზისზე დაყრდნობით შეიქმნას ისე, რომ პროცესის ძირითადი ასპექტები რეალურ დროშივე იყოს მოცემულ?
პირობით ძირითად ასპექტებად შეიძლება ნამუშევრის ირგვლივ მითის შექმნა, არგუმენტების არსებობა, დამთვალიერებელთან კომუნიკაციაში შესვლა და საბოლოოდ, ნომინალური ფასის დადგენა განვიხილოთ. აკადემიური კვლევის ასარიდებლად, უკეთესია თითოეული მათგანის ეტაპობრივად დასახელება და კონკრეტული მაგალითების მოყვანა.
ექსპოზიციის ცენტრალურ ობიექტს ტოტალიზატორის ბილეთი წარმოადგენს, რომელზეც ფსონი არგენტინის საფეხბურთო ნაკრების, 2014 წლის მსფლიო ჩემპიონობაზეა გაკეთებული. დაფნის ჩარჩოში ჩასმული ბილეთი, კედელზე, არგენტინის ნაკრების საფეხბურთო მატჩის პირდაპირი ტრანსლაციის ფონზე კიდია.
მსგავსი მოცემულობის ნამუშევრის ლეგიტიმაციისთვის ერთგვარი მითია საჭირო, რომელიც მის არსებობას უფლებას გაამყარებდა და თან უნიკალურობის სტატუსს შესძენდა. რა თქმა უნდა, ზედმეტია იმაზე საუბარი, რომ ნამუშევრის შეფასების დომინანტი კრიტერიუმი არა წარმოდგენილი ფორმა, არამედ ფეხბურთის სოციო-პოლიტიკურ სცენოგრაფიაში არჩეული არგუმენტების შედეგია, რაც დასრულებულ ნამუშევარს შეიძლება, მხოლოდ არგენტინის ჩემპიონობის შემთხვევაში ქმნიდეს. არგუმენტად შესაძლოა არგენტინული პესოს ზრდის ტემპი ან 1986 და 2014 წლების კალენდრების დამთხვევაც გამოდგეს. რადგან, მსოლიო ჩემპიონატი არგენტინამ ბოლოს სწორედ 1986 წელს მოიგო.
არგენტინის მარცხის შემთხვევაში, ნამუშევრის ვერდასრულების რისკი იქმნება, რაც შეიძლება, ავტორისგან დამოუკიდებელად, გარემოებათა თანხვედრის ჩაშლით იყოს გამოწვეული და უხილავი რჩებოდეს მომავალი მნახველისთვის.
თითოეული ნამუშევრის არსებითი ფუნქცია მაინც მნახველთან კომუნიკაციის დამყარებაა. საინტერესოა, რა დონეზე შედგება ეს კომუნიკაცია დამთვალიერებელთან, რომელსაც არგენტინის ყოველი მომდევნო მატჩის შედეგზე, შეიძლება კონკრეტული თემატური ნამუშევარი გაახსენდეს, იმისდამიუხედავად, დაესწრო თუ არა ის არგენტინის ნაკრების თამაშის ჩვენებას, გალერეაში.
გარდა იმისა, რომ არგენტინის ყოველი მომდევნო გამარჯვება ნამუშევრის ირგვლივ მითს აყალიბებს, ის ტოტალიზატორის ბილეთის ობიექტურ ფასსაც ზრდის. თუ დავუშვებთ, რომ ბილეთი შეიძლება ხელოვნების ნიმუში იყოს, მაშინ არგენტინის ჩემპიონობის შემთხვევაში, მისი თვითღირებულება პირობითი ერთი ლარის ნაცვლად - ხუთი ლარია, მოგების კოეფიციენტი რომელსაც პროგნოზის გამართლებისას, ტოტალიზატორი გადაიხდის. შესაბამისად, ნამუშევრის პოტენციურ მფლობელს, რომელსაც ნამუშევრის, როგორც საგამოფენო ექსპონანტის შეძენა ჩემპიონატის მსვლელობისას ხუთ ლარზე გაცილებით იაფად შეუძლია, შესაძლებლობა ეძლევა, ტოტალიზატორს ან კერძო კოლექციონერს, მოგვიანებით, ის უფრო მომგებიან ფასად მიჰყიდოს.
ხშირად საუბრობენ „ყველაფერი ხელოვნებაას“ სახელით გაკეთებულ სპეკულაციებზე. გარკვეულ წრეებში, თანამედროვე ხელოვნების ბაზარს „საპნის ბუშტსაც“ უწოდებენ, რომელიც უზომოდ იტევს პროდუქციას. ნამუშევრის შექმნის პროცესის დასრულების აუცილებლობის სპეციფიკიდან გამომდინარე, საინტერესოა რამდენად დაიტევს „საპნის ბუშტი“ კიდევ ერთ მოსაზღვრე ობიექტს, თუ ის პიროვნულ დონეზე მაინც გასკდება და ავტორს გაწუწავს.
რამდენად მზადაა ავტორი წარმოდგენილ ნამუშევრზე პასუხიმგებლობის ასაღებად?