03/12/2023
പ്രിയ സൗഹൃദങ്ങൾക്ക് മുന്നിൽ ഒരു കവിത കൂടി 🙏
കവിത: ഇനിയെന്ന്?
രചന: ലിനീഷ് കണ്ണൂർ...........................
ഇനിയെന്നു തീരുമീ പോർവിളി?
ഇനിയെന്ന് തീരുമീ തീമഴ?
ഒന്നുമേയറിയാത്ത പാവം കുരുന്നുകൾ
മരണത്തെ പുൽകുന്ന നാളുകൾ.
ആറടി മണ്ണിന്ന് ജന്മിയാവേണ്ടവർ
അതിരുകൾ തിരയുന്ന കാഴ്ചകൾ.
അഗ്നിവർഷം ചൊരിഞ്ഞാകാശസീമകൾ-
താണ്ടിപ്പറക്കുന്ന യന്ത്രപ്പറവകൾ.
ദൈവരാജ്യം വരാനെന്നുമടരാടി
വിഡ്ഢിവേഷം കെട്ടും മാനവക്കോലങ്ങൾ.
ഉയരുന്ന നിലവിളികൾ
പുകയുന്ന ഹൃദയങ്ങൾ
പുക തുപ്പി പകതീർക്കാൻ വെമ്പുന്ന ചെന്നായ്ക്കൾ.
പുകതിന്നു മരണത്തെ പുൽകുന്ന പൈതങ്ങൾ
പുകമറയ്ക്കുള്ളിലൊളിഞ്ഞിരുന്നട്ട-
ഹാസം മുഴക്കുന്നധികാരവർഗ്ഗങ്ങൾ.
പക ചീർത്ത മനസ്സുകൾ
പുക തുപ്പും കുഴലുകൾ
അഗ്നിഗോളങ്ങൾ വിഴുങ്ങുന്ന പകലുകൾ.
അന്നം കൊതിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ
വായിലേക്കുന്നം പിടിക്കുന്ന
തോക്കിൻ കുഴലുകൾ.
ഇനിയെന്ന് തീരുമീ കൊലവിളി?
ഇരവുകളിലിടിമിന്നലായി പതിക്കുന്ന,
ഗർഭപാത്രങ്ങളിൽ ശൂലം തറയ്ക്കുന്ന,
വിദ്വേഷ, വിഭ്രാന്ത മത ചിന്ത നിറയുന്ന,
മഞ്ഞുമൂടുന്ന താഴ് വരയിലുഷ്ണം വിതയ്ക്കുന്ന,
ശാന്തി തീരങ്ങളിൽ അശാന്തിതൻ തിരമാലയാർത്തലച്ചെത്തുന്ന,
അരുണകിരണങ്ങൾ പോൽ രക്തം ചിതറുന്ന,
ചിതയിലമരുന്ന നന്മയുടെ,
നേരിന്റെ നിലവിളി.
ഇനിയെന്ന് തീരുമീ കൊലവിളി?
സിംഹാസനങ്ങൾ ഇളകാതിരിക്കുവാൻ
ശവംതീനി കഴുകരെ ചുറ്റും നിരത്തുന്നു.
കുഞ്ഞുസ്വപ്നങ്ങൾ തൻ പൂമോട്ടു വിരിയുന്ന
പൂവാടിമേലവർ രുധിരം നിറയ്ക്കുന്നു.
പൈതൃകമഹാവൃക്ഷ വേരുകൾ പിഴുതെടു-
ത്തവിടം ജഡങ്ങളാൽ മതിലുകൾ പണിയുന്നു.
കപടമോഹങ്ങൾ നിരത്തുന്നു, മറ്റൊരു സ്വർഗത്തിനായവർ തെരുവിൽ മരിക്കുന്നു.
ഇനിയെന്ന് പൂക്കുമീ നിറമുള്ള സന്ധ്യകൾ?
തെളിവാർന്ന ഹൃദയങ്ങൾ?
ചുണ്ടുകളിൽ നന്മയുടെ,
സ്നേഹം നിറച്ചൊരുമയുടെ
പുഞ്ചിരി വിടരുന്ന കാലം?
മാനവ സൗഹൃദപെരുമയുടെ കാലം.?
🙏