25/08/2026
Over de DMC borduurkamer
De Japanse kamer bleef een vreemde eend in de bijt, met zijn griffioen: zo’n niet-bestaand dier dat hoog tegen het plafond lijkt aan te schurken. Ook in het beslag van de dubbele deuren bevinden zich prachtige messing decoraties uit het dierenrijk. Ik zie een libelle en een kikker, omgeven door art-nouveaulijnen. En dan zijn er nog de ruitjes met geslepen glas, die niet alleen licht vangen maar ook spiegelen.
Daarmee is de opsomming van wat bij mijn eerste bezoek nog heel was eigenlijk wel klaar.
Ik zag vooral een vuilnisbak, een paar fietsen, een g*t in het parket, verrotte en deels verdwenen deurstijlen bij de enkele deur naar de sanitaire ruimte en behang dat van de muren was losgekomen. Ook de klassieke schouw was verdwenen. Alleen een lelijk open schoorsteeng*t herinnerde eraan dat hij er ooit geweest moest zijn.
Er was dus genoeg te herstellen in deze niet al te grote kamer. En in het diagnostisch rapport stond bovendien dat zich asbesthoudend materiaal op de binnenmuren bevond.
Maak je borst maar nat.
De eerste weken hebben we er flink geklust. Eerst maakten we de vloer weer veilig, daarna kwamen de muren aan de beurt. Het asbest werd verwijderd en de beschadigingen werden hersteld. Zelf vond ik het werken met gipsplaat verrassend leuk. Ook het bord voor mijn DMC-garens kreeg zo een plaats in de kamer. De hoge plaat hoefde alleen doormidden, met aan de zijkant nog een smalle strook eraf, en toen paste hij precies.
Om binnen de gekozen kleuren van de kamer te blijven, schilderde ik het DMC-bord hemelsblauw. Toen alle strengen eenmaal hingen, was het effect veel mooier dan ik had verwacht. De kleur liet de garens veel beter uitkomen dan de oorspronkelijke witte achtergrond.
In de keuken stond ondertussen een kast die ik vooral lelijk vond en waarin bovendien houtworm zat. Ik verplaatste hem naar de Japanse kamer om hem tegelijk met de aangetaste lambrisering te behandelen. Tegen de voormalige schoorsteen kwam een grote gipsplaat tot aan de grond en daar belandde de kast voor.
En geloof het of niet: juist daar bleek hij ineens te kloppen. Qua stijl en formaat paste hij wonderwel in de kamer. Hij is er nooit meer weggegaan.
Langzamerhand kreeg ik ook een ander beeld van de oorspronkelijke functie van deze ruimte. Ik ben steeds sterker gaan vermoeden dat Gaston Mougeotte hier zijn boekhouding deed. In september 2022 zat ook historicus Ludovic Lasson drie dagen lang in deze kamer om de financiële boeken uit het huis te digitaliseren. Daardoor kreeg de ruimte bijna vanzelf opnieuw iets van een werkkamer.
