27/08/2026
Miro cara arriba e vexo un pobo enteiro. Unha quietude artística que agocha un enorme MOVEMENTO social.
Miro esa morea de mandalas que engalanan o ceo e que enchen de maxia as rúas cando as atravesa o sol, cando as acariña a lúa. E penso en toda a ledicia que agochan cando as súas sombras danzan sobre o chan.
Mans de todas as idades, de todos os pensamentos, de todas as inquedanzas… Mans diferentes, pero unidas por un fin común: engalanar o noso pobo e facelo máis fermoso. Mans tecedoras de espezanza.
Quizais sexa esta a mellor idea que pode xurdir arredor dunhas festas: unir as persoas.
Porque estas mandalas son moito máis ca unha decoración. Son un símbolo. O símbolo da felicidade de saber que, cando nos unimos, podemos facer cousas grandes, importantes e fermosas.
Grazas a todas esas mans que traballaron con ilusión para alegrarnos a todos os que paseamos por estas rúas mirando cara arriba.
E así, entre fíos, cores e mandalas, un pobo queda unido baixo o mesmo ceo.
Grazas por enchelo de cor. Grazas por enchelo de vida.
E Grazas por ter a idea e facela perdurar.