02/08/2021
Pratchaya Phinthong
00.26.66, 2021
A torn half-title page of the book 'The Future of the Image' by Jacques Rancière
19.7 x 12.5 cm
Open editions all signed in pencil on the back
(For English please scroll down)
หน้ากระดาษชื่อเรื่องได้ถูกฉีกและแยกส่วนออกจากหนังสือเล่มหนึ่ง
การฉีกขาดที่เกิดขึ้นเป็นเหมือนการสร้างความขัดแย้งหรือการปะทะทางความคิด รวมถึงการตั้งคำถามต่อภาษาและความเป็นภาพ
ประโยคในหน้าหนังสือนี้ สำหรับศิลปินแล้วเผยให้เราเห็นถึงปฏิกิริยาที่มีต่อกันระหว่างภาษาและภาพ โดยภาษาบนหน้ากระดาษสื่อความถึงภาพที่ไม่ได้ปรากฏ - ภาพในอนาคตที่จะถูกมองเห็น เมื่อหน้ากระดาษนั้นถูกแยกออกและเป็นอิสระจากตัวหนังสือ กลับสร้างให้เกิดการพิจารณาและมองเห็นสิ่งนั้นในฐานะของภาพในอีกรูปแบบหนึ่ง เราสามารถมองได้ว่าเมื่อสิ่งหนึ่งถูกแยกออกจากสิ่งที่เคยอยู่หรือเคยปรากฏอยู่ หาใช่การละทิ้งแต่กลับเป็นการสร้างให้เกิดการพิจารณาถึงสิ่งที่ถูกแยกนั้นขึ้นใหม่ ซึ่งสามารถดำรงอยู่และมีความหมายในตัวเอง รวมถึงยังสามารถกลับไปสร้างบทสนทนากับสิ่งเดิม
นอกเหนือจากหน้ากระดาษแล้ว ศิลปินได้ระบุตัวเลขไว้กับผลงานแต่ละชิ้น ที่เผยให้เห็นถึงระยะเวลาที่ใช้ในการแยกหน้ากระดาษออกจากตัวหนังสือ เวลาที่เคลื่อนที่อย่างไร้ข้อจำกัด ถูกกำหนดและกำกับให้กับเหตุการณ์และการกระทำนี้ คล้ายกับน้ำหนักที่ถูกถ่ายลงบนพื้นที่ เพื่อสร้างให้เกิดมวล และความหนักแน่น ระยะเวลาที่ถูกบันทึกไว้กับผลงานแต่ละชิ้น ต่างตอบสนองกับพื้นที่และเวลาที่ยังคงเคลื่อนที่อยู่ในภายหลัง ชุดเวลาที่ถูกบันทึกเหล่านั้นต่างมีตัวตนที่เป็นส่วนสร้างให้เกิดสิ่งใหม่ ซึ่งชุดเวลานี้เองที่ทำให้ผลงานแต่ละชิ้นต่างก็มีความเฉพาะ ถึงแม้จะอยู่ภายใต้กระบวนการ หรือการกระทำที่ถูกทำขึ้นเหมือนกันอย่างซ้ำๆ
ผลงานของปรัชญา มักสร้างให้เกิดภาวะ ที่พาเราเคลื่อนที่ไปกับแนวคิด และวิธีการ ที่ทำให้เราเห็นจุดเริ่มต้นของความคิด และมองเห็นศิลปินในฐานะของผู้สร้างชิ้นงาน ผลงานที่ทำให้การรับรู้ไม่ใช่แค่การใช้ผัสสะหรือเข้าหาสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเพียงอย่างเดียว แต่เป็นผลงานที่พาเราเคลื่อนที่ทางความคิดไปหาสิ่งอื่น ผลงานที่ทำให้เราเห็นความเป็นไปได้ของงานศิลปะในการให้คำจำกัดความ การทำความเข้าใจ และการมองเห็นสิ่งซึ่งมีสัณฐานหรือเรื่องราวเดียวกัน แต่ในรูปแบบที่ต่างกันออกไป
-
The half-title page has been torn and separated from its book.
This rupture resembles a creation of conflict, confrontation of ideas and the question towards language and image.
The sentence on the page of this book, for the artist, notably reveals to us the interaction between language and image. The words themselves convey an invisible image - the future image to be seen. When the page is separated and freed from the book, it then creates the way we consider and perceive it as an image, but in another form. We can say here that when something is separated from its original place, it is not about the withdrawal but rather creates a way to reconsider the segregated part, which can exist and has its own meaning and at the same time being able to go back and have a conversation with its origin.
Apart from the book page, the artist indicates a series of numbers for each piece of work, the numbers show the duration of time used to tear the page out of the book. Time which continuously flows and moves freely has been set and conducted for this action, similar to the weight being transferred onto the space, in order to create the mass and the affirmative. The time recorded in each piece then responds to the space and time that is still moving. Each set of time has its own meaning that constructs the regenerated conception and also gives its uniqueness to each of the pieces, even under the same repeated process.
Pratchaya’s work often generates a state which moves us along with his conception and process, to witness the establishment of the idea and seeing the artist as a creator. His work not only terminates our perception of what is in front of us but also carries our thought to something else, allowing us to see the possibility of the art, to define, understand and recognise a similar account but in a different form.
