07/12/2024
Σήμερα μια θεραπευόμενη η οποία διάβασε τον Γκιώνη μου έγραψε το εξής
"Αγαπητή Μαρίνα. Γράφω σου μετά από μια μεγάλη βόλτα στα φτερά του Γκιώνη. Ευτυχώς που είχα χαθεί γιατί δεν θα έμπαινα στη διαδικασία να σε ψάξω. Μπορούμε να πούμε τύχη ότι ακόμη και η οδός στην ταμπέλα δίπλα που παρκάρω το αυτοκίνητο μου γράφει Αλκυόνη", όπως και η μπλούζα που έκανα. Όντως δεν είναι όλα τα φτερά τα ίδια, αλλά κάποια πουλιά θέλουν να πετούν λίγο πιο ψηλά, να ελευθαραγαπούν πιο πολύ, είναι περιέργα να δουν πιο πολλά. Μπορώ να αναγνωρίσω ένα πουλί όταν δώ ένα. Ευχαριστώ για τα όμορφα μαθήματα. Ένιωθα ότι είμαι ονειροπόλα που μιλώ για μαγεία και ρομαντισμό μέχρι που γνώρισα εσένα. Αυτό το κεφάλαιο της ζωής μου το ονομάζω "το αγαπημένο μου". "Όταν μπορέσεις να με αγαπήσεις με την καρδιά, θα καταλάβεις πως δεν υπάρχει χωροχρόνος μεταξύ όλων όσων συναντήθηκαν". Είμαι καλύτερη από ποτέ. Ευχαριστώ που δεν προσπάθησες να με εξημερώσεις και να με "λογικέψεις". Τούτη η πελλάρα που έχω μέσα μου είναι η κινητήριος δύναμη πίσω από ότι κάνω. Ήθελα μόνο να ακουστώ με κατανόηση και έγινε με το παραπάνω."
Σήμερα θαρρείς η θεραπεία λειτούργησε αντίστροφα, γιατί είχα ξεχάσει...