Simbolični gest njihove „vladavine“ gradom tokom Festivala je svečano uručivanje ključeva Grada Predsedniku žirija (to je uvek glumica) od strane Gradonačelnika Niša, koji po prijemu ključa uzvikuje;
„Kolege glumci, Tvrđava je naša!.“
Svakao ko jednom dođe u Niš na Filmske susrete shvati da to i nije Festival u pravom smislu reči, nije samo takmičenje, već prvenstveno veličanstveno druženje glum
aca uz svesrdnu organizaciju i srdačnu dobrodošlicu građana niša i okoline. To što festival ima i svoje nagrade, samo je želja organizatora da sa oda priznanje glumcima i njihovom radu za ostvarenja, u godini održavanja festivala, koja su dali gledaocima radeći na snimanju filmova. Naime nagrade dodeljuju žiri sastavljen od glumca, a ko će bolje oceniti rad glumaca nego njihove kolege. Na Festivalu su pored naših glumaca prisustvovali i brojni inostrani glumci. Najpoznatiji par koji je bio gost Niša je Ričard Barton (učestvovao u filmu „Sutjeska“ gde je glumio lik Tita) sa suprugom Elizabet Tejlor; a osim njih i veliki broj istaknutih glumaca iz nekadašnjih socijalističkih zemalja. Filski susreti su uvek bili i najposećeniji domaći filmski Festival u najvećem bioskopu pod otvorenim nebom, na Letnjoj pozornici Niške Tvrđave, koja može da primi blizu 4.000 gledalaca. Svake godina se traži karta više, a ulaznice ili propusnice vrede pravo malo bogatstvo. Niš svake godine širokog srca dočeka glumce. Živi sa njima, na brojnim tribinama posvećenim filmu, u brojnim bioskopskim projekcijama u salama i na otvorenom prostoru, na ulici i u kafani, deleći sa njima radosti druženja tokom poslednjih dana leta. Istorijat
Osnivanje Filmskih sureta, vezuje se za Stanka Tasića, u vreme osnivanja festivala 1966. direktora niškog preduzeća za prikazivanje filmova „Slavica“. Stanko Tasić je čovek izuzetnih sposobnosti i vrlina koji je film doživljavao kao kulturnu pojavu. Za njega je prosta distribucija i prikazivanje bila degradacija filma, pa je zato u Nišu često organizovao revije i promocije najnovijih ostvarenja… Svaki direktor mesnog preduzeća za prikazivanje filmova, smatrao je svojim ličnim prestižom organizovanje „Male Pule“ u svom mestu, a distributeri nastojali da koliko god mogu udovolje zahtevima potencijalnih klijenata. Tako se i neumorni i preduzimljivi Stanko Tasić obratio beogradskoj filmskoj kući „Morava film“ za pomoć u organizovanju pomenute revije, želeći da te godine napravi nešto reprezentativnije. Da pozove glumce i reditelje i organizuje nešto što bi se u Nišu pamtilo i o čemu bi se govorilo i van uskih okvira grada…
U to doba u svetu je postojalo mnogo raznih festivala, specijalizovanih za određene filmske delatnosti, ali su Stanko Tasić i Kosta Carina, poznati filmskim prevodilac iz Beograda, (koji je svesrdno podržavao Tasića) predložili nešto originalnije, Festival glumačkih ostvarenja, jer su shvatili da je glumac zapravo onaj osnovni element, koji utiče na gledanost i popularnost jednog filma. Tako je sazrela ideja o festivalu posvećenom stvaralaštvu glumaca, na kome bi se vrednovala isključivo glumačka ostvarenja. Producenti su kompletnu festivalsku reklamu iz Pule preneli u Niš. Grad je bio svečano okićen, sav u znaku filma, a ulice pune poznatih lica sa velikog ekrana. Prve godine, kao i par narednih, glumci su dobijali priznanja samo za prvu i drugu žensku, odnosno mušku ulogu, i još mnogo nezvaničnih robnih nagrada. Kasnije su ustanovljene zvanične nagrade – „Carica Teodora“, „Car Konstantin“, „Gran pri Ćele kula“, „Naisa“. Prvi Festival 1966. je otvorio, predsednik Opštinske konferencije Socijalističkog saveza Niša Ivan Vučković. Niški politički establišment je sa izvesnim podozrenjem dočekao festival, da bi se kasnije sve to ispravilo i mnogi ljudi Niša su stali uz organizatore, među kojima su se posebno istakli Đorđe Stamenković, Stojan Savić, Miodrag Apostolović, Veselin Ilić i mnogi drugi, uključujući tu i brojne donatore i u to vreme dobrostojeće fabrike i preduzeća, koje su svojim donacijama obezbeđivale besplatne ulaznice svojim radnicima i time kod njih razvijale ljubav prema festivalu. Nagrade
Nagrade Carica Teodora i Car Konstantin dodeljuju se od 1969. godine
Gran pri Ćele kula dodeljuje se od 1997. pod imenom Naisa
Nagrada Pavle Vuisić dodeljuje se od 1994. umesto nagrade Slavica koja se dodeljivala od 1981. za izuzetan doprinos umetnosti glume u domaćem filmu. Zvanične nagrade
Naisa — Gran pri festivala, za najbolje glumačko ostvarenje na Festivalu
Carica Teodora — nagrada za najbolju glavnu žensku ulogu
Car Konstantin — nagrada za najbolju glavnu mušku ulogu
Povelja za najbolju žensku ulogu
Povelja za najbolju mušku ulogu
Nagrada za najbolju epizodnu žensku ulogu
Nagrada za najbolju epizodnu mušku ulogu
Nagrada za debitantsku ulogu
Nagrada Pavle Vuisić — za izuzetan doprinos umetnosti glume u domaćem filmu (nagradu dodeljuje poseban tročlani žiri)
Nezvanične nagrade
ONA I ON — nagrada za najbolji glumački par godine, koju dodeljuju Večernje Novosti
Nagrada Fripresci za najbolju glumicu
Nagrada Fripresci za najboljeg glumca
Nagrada za najboljeg glumca-producenta
