Aatra.Terra

09/08/2026

کمال گرایی| perfectionism
گاهی یعنی احساس کنیم هنوز به اندازه‌ی کافی خوب نیستیم؛ حتی وقتی کاری را به پایان رسانده‌ایم.

در فرایندهای Art Therapy، خلق کردن می‌تواند فرصتی باشد برای مشاهده‌ی این الگوها؛ بدون اینکه فوراً بخواهیم آن‌ها را تغییر دهیم.

وقتی مدام به دنبال اصلاح و بهتر کردن هستیم، ممکن است توجه ما از تجربه‌ی خلق کردن به قضاوت درباره‌ی نتیجه منتقل شود.

کار با گل می‌تواند تمرینی برای پیدا کردن تعادل باشد:
توجه به جزئیات، بدون گم کردن تصویر کلی.
تلاش برای بهتر شدن، بدون اینکه ارزش خودمان یا کارمان را به بی‌نقص بودن گره بزنیم.

گاهی بخشی از فرایند، دانستنِ زمانِ توقف است.

برای تو، «کافی» یعنی چی؟

⸻
Perfectionism isn’t always about wanting to be the best.
Sometimes, it’s the feeling that what we’ve done is still not enough — even when we’ve already finished.

In Art Therapy-informed creative processes, making can offer an opportunity to notice these patterns without immediately trying to change them.

When we are constantly looking for something to improve, our attention can shift from the experience of creating to judging the result.

Working with clay can offer a practice in finding that balance:
noticing the details without losing sight of the whole,
striving to improve without tying our worth — or the value of what we create — to perfection.

Sometimes, part of the creative process is knowing when to stop.

What does “enough” look like for you?

⸻

09/04/2026

گاهی ذهنمان شلوغ می‌شود، چون همه‌چیز فقط درون ذهن اتفاق می‌افتد.

این تمرین از مفهومی در کار هنری و آرت‌تراپی به نام Externalization یا «بیرونی‌سازی» استفاده می‌کند؛ یعنی دادن یک شکل قابل مشاهده به چیزی که درون ما اتفاق می‌افتد.

به‌جای اینکه سعی کنیم تک‌تک افکارمان را تحلیل کنیم، آن‌ها را قابل دیدن می‌کنیم؛ یک خط، یک شکل، یک موجود، یک رنگ.

وقتی یک فکر را به تصویر تبدیل می‌کنیم، ممکن است کمی از آن فاصله بگیریم و بتوانیم چیزهایی را ببینیم که وقتی فقط در ذهنمان هستند، سخت‌تر قابل مشاهده‌اند. هنر می‌تواند به آگاهی از تجربه‌های درونی و پردازش هیجانات از طریق بیان نمادین کمک کند.

این تمرین را زمانی امتحان کن که ذهنت شلوغ است.

یک کاغذ خالی بردار.
اجازه بده افکارت بدون نظم خاصی روی کاغذ بیایند.
بعد به چیزی که ساخته‌ای نگاه کن و فقط کنجکاو باش.

لازم نیست همه‌چیز را تفسیر کنی.

فقط از خودت بپرس:

کدام فکر بیشتر از همه توجه من را می‌خواهد؟

این تمرین را Save کن و یک روز که ذهنت شلوغ‌تر از همیشه بود، امتحانش کن.

Sometimes our minds get so crowded that it becomes difficult to separate our thoughts from our feelings.

This practice uses externalization — giving an inner experience a visible form.

Turning a thought into a line, shape, or image can create a little distance, allowing us to observe it with more curiosity instead of immediately trying to solve it.

Try the practice and see what your thoughts look like.

Then ask yourself:

Which thought is asking for my attention?

Emoti

09/02/2026

خطا| Mistake
گاهی شیوه‌ای که با یک خطا برخورد می‌کنیم، از خودِ خطا مهم‌تر است.

مکث کردن، دیدن، انتخاب کردن و دوباره امتحان کردن
می‌تواند به ما یادآوری کند که همیشه فقط یک راه برای ادامه دادن وجود ندارد.

شاید تغییر، همیشه پاک کردن و از نو ساختن نباشد.

گاهی، فقط نگاه کردن به چیزی از زاویه‌ای تازه است.

Sometimes, the way we respond to a mistake matters more than the mistake itself.

Pausing, noticing, choosing, and trying again
can remind us that there isn’t always just one way forward.

Maybe change doesn’t always mean erasing and starting over.

Sometimes, it’s simply seeing something from a different perspective.

09/01/2026

Sometimes, what we create with our hands
reveals what we don’t yet have words for.

We touch the clay, shape it, break it, and begin again…
and somewhere in between, perhaps a part of us begins to take shape too.

Art isn’t always about making something beautiful.
Sometimes, it’s a way of seeing ourselves.



گاهی چیزی که با دست‌هایمان می‌سازیم،
چیزهایی را به ما نشان می‌دهد که هنوز برای گفتنشان کلمه‌ای نداریم.

گل را لمس می‌کنیم، شکل می‌دهیم، خراب می‌کنیم و دوباره می‌سازیم…
و در این میان، شاید بخشی از خودمان هم آرام‌آرام شکل بگیرد.

هنر همیشه برای ساختن یک چیز زیبا نیست؛
گاهی راهی‌ست برای دیدنِ خودمان.

08/28/2026

لحظه | Moment

کار کردن با گل، گاهی ما را مجبور می‌کند کمی آرام‌تر شویم.
لمس کنیم، شکل بدهیم و به جزئیات کوچک توجه کنیم.

این کار یک سفارش تکراری بود؛ همان ایده، اما نه دقیقاً همان اثر.

چون وقتی چیزی با دست ساخته می‌شود، فقط یک شیء را دوباره نمی‌سازیم؛
آن را از جایی که در آن لحظه هستیم دوباره خلق می‌کنیم.

شاید بخشی از جادوی خلق کردن همین باشد.

تا حالا شده چیزی را دوبار بسازید و متوجه شوید بار دوم حس کاملاً متفاوتی داشته؟

⸻

There’s something about working with clay that asks us to slow down.
To touch. To shape. To notice the little things.

This piece was made as a repeat order — the same idea, but never exactly the same.

Because when something is made by hand, we don’t just recreate an object.
We recreate it from where we are in that moment.

Maybe that’s part of the magic of making.

Have you ever made the same thing twice and noticed how different it felt the second time?

08/27/2026

08/25/2026

I love being a mom. But sometimes, I miss who I was before.

Motherhood can become such a big part of our identity that we forget there was a whole person before it.

Not a better version.
Not a different person.
Just another part of the story.

This week’s Art Therapy Practice is an invitation to explore that connection.

Take a piece of paper and divide it into two parts:

Who I was before motherhood
Who I am now

Use colors, shapes, lines, or anything that feels right.
You don’t have to make it beautiful. You don’t even have to understand it.

Just notice what comes up.

And then ask yourself:

What part of me is still here?🤍

Save this practice for a quiet moment.

⸻
من عاشق مادر بودنم.
اما گاهی دلم برای کسی که قبل از مادر شدن بودم تنگ می‌شود.

مادر شدن می‌تواند آن‌قدر بخش بزرگی از هویت ما شود که فراموش کنیم قبل از آن، یک «من» کامل و مستقل هم وجود داشته.

نه نسخه‌ی بهتر.
نه آدمی متفاوت.
فقط بخش دیگری از داستان زندگی ما.

تمرین این هفته‌ی Art Therapy Practice دعوتی است برای دیدن همین ارتباط.

یک کاغذ بردار و آن را به دو قسمت تقسیم کن:

من قبل از مادر شدن
منِ امروز

با رنگ، شکل، خط یا هر چیزی که برایت معنا دارد، هر دو بخش را نشان بده.

لازم نیست زیبا باشد.
حتی لازم نیست دقیقاً بفهمی چه چیزی کشیده‌ای.

فقط ببین چه چیزی در تو ظاهر می‌شود.

و بعد از خودت بپرس:

کدام بخش از من هنوز اینجاست؟

🤍

این تمرین را برای یک لحظه‌ی آرام برای خودت ذخیره کن

08/24/2026

Some books give us answers.
The best ones leave us with better questions.

بعضی کتاب‌ها به ما جواب می‌دهند؛
اما بهترین‌هایشان، ما را با سؤال‌های بهتری تنها می‌گذارند.

“The only thing we need to become good philosophers is the ability to wonder.”

— Sophie’s World, Jostein Gaarder

A little world, shaped in clay.
A question between the pages.

یک دنیای کوچک، شکل‌گرفته از خاک؛
یک سؤال، میان صفحات.

HandmadeCeramics

08/17/2026

Grief isn’t always about losing a person.

Sometimes we grieve a home, a relationship, a dream, a version of ourselves, or a life we thought we would have.

This therapeutic art practice invites you to explore a loss that may not always have words.

Choose an image, a color, a texture, a word, or a small object that connects you to what you’ve lost. Let yourself create without worrying about making something beautiful or getting it “right.”

** This isn’t about making beautiful art.
It’s about giving your feelings somewhere to go.

Take a moment to reflect:
What are you grieving?
What part of that loss still lives with you?
And what, if anything, would you like to carry forward?

You don’t have to explain it.
Just create. 🤍

This creative exercise is intended for reflection and self-expression and is not a substitute for mental health treatment.

AatraTerra

06/11/2026

Art therapy isn’t about creating perfect art.

It’s about making space for curiosity, self-expression, and a moment of pause.

Sometimes that means changing your mind.
Sometimes it means letting go of the plan.
Sometimes it simply means continuing.

آرت‌تراپی درباره خلق یک اثر بی‌نقص نیست.

درباره ایجاد فضایی برای کنجکاوی، بیان خود و مکثی کوتاه در میان شلوغی‌های ذهن است.

گاهی یعنی نظرت را عوض کنی.
گاهی یعنی از برنامه اولیه رها شوی.
و گاهی فقط یعنی ادامه بدهی.

🤍 What did you notice while creating?
🤍 هنگام خلق کردن، چه چیزی را در خودت مشاهده کردی؟