Vedic art - Evelien Popelier

Vedic art  - Evelien Popelier Schilder vrij en herinner je de kunst van het leven. Ook als je nog nooit geschilderd hebt.

28/03/2026

Soms merk je pas hoe snel het soms gaat…
wanneer het wat langzamer gaat. Wanneer je bewust vertraagt. Nergens achter aan gaat.

Zachtjes, op eigen adem opgaat in het spelen met verf. De tijd langzaam vervaagt en je hele zijn diep ontlaadt.

Wat anders speelt mag rusten in pure aanwezigheid. Die kleine, subtiele dingen ziet
die je in een snelle wereld zo makkelijk kan missen.

Zo van die dingen die spreken in een rustig klimaat. Waar je blik raakt aan waar je soms zo aan voorbij loopt.
Opmerkt wat je doen en laten kleurt.

En misschien…zo af en toe
jezelf eraan herinnert hoe dicht je bij jezelf kan zijn.

Wat is de waarde van vertragen
in een wereld die steeds sneller lijkt te willen gaan?

Wie herinnert zich nog
de weldaad van simpelweg… vertragen?

Er is geen tekort aan creativiteit. Er is alleen potentieel dat nog niet is aangeraakt.Als een nieuw canvas puur en onaa...
21/02/2026

Er is geen tekort aan creativiteit. Er is alleen potentieel dat nog niet is aangeraakt.
Als een nieuw canvas puur en onaangeraakt, wachtend op het moment dat je je penseel oppakt.

Ook al kan het soms anders lijken. Is het eigenlijk ooit anders geweest?

Stilaan wordt er iets wakker....

01/01/2026

Laat de kleuren
spreken in diepte,
subtiel glimlachen,
stil bewaren,
krachtig openbaren,
eenvoudig spiegelen,
hoe schoon zijn is.

Elke dag fris en nieuw.

Ik wens je een kleurrijk nieuw jaar!

De stilte van de winter maakt het wat stiller op deze pagina. Ik word er als vanzelf in meegenomen. Het bracht mij een p...
21/12/2025

De stilte van de winter maakt het wat stiller op deze pagina. Ik word er als vanzelf in meegenomen. Het bracht mij een paar dagen naar een Boeddhistisch centrum. Niet om daar iets te gaan doen, eerder om toe te laten. Om de stilte te laten spreken.

Er is ruimte om te zitten, te ademen, te baden in je innerlijke bron.

Geweldloosheid leeft daar niet als een regel, maar als een manier van zijn. Het draait om het leven geen geweld aandoen. Niet met je handen, niet met woorden, en ook niet in gedachten. Niet alleen naar anderen maar ook in de manier waarop je met jezelf omgaat.

Ik vraag mij af hoe grijp je in als je jezelf corrigeert of veroordeelt? Of jezelf kleiner of groter maakt? In de momenten waarop je vindt dat je iets moet zijn, meer discipline moet hebben, jezelf moet verbeteren, of iets moet doen om vrede te verdienen.

Het kan zo subtiel verweven zijn. Het kan zo in het dagelijkse leven sluipen dat het bijna onzichtbaar wordt.

Soms merk je het pas op wanneer je langzaam verzacht met het vertragen. Het trekken, duwen en corrigeren wegebt. Iets dieper ademt. Je innerlijke bron voelbaar wordt.

Dan neemt er iets in je het weer over. Je essentie drijft boven. Niet door iets te doen, maar door het toe te laten. De vrede ontmoet die op je wacht en je verwelkomt.

Mag ik je dat wensen deze dagen? Vredige dagen. Stille nachten.

“Alles wat tijdelijk is, blijft veranderen,” lees ik in de Bhagavad Gita. Daar ben ik mij wat in aan het verdiepen. De v...
18/10/2025

“Alles wat tijdelijk is, blijft veranderen,” lees ik in de Bhagavad Gita. Daar ben ik mij wat in aan het verdiepen. De verandering is voelbaar en zichtbaar. De lucht wordt frisser, de bladeren vallen.

Vruchten komen los van de boom omdat het leven dat nu vraagt. De vruchten vallen zonder te weten waar ze gaan landen. Misschien weten ze dat de aarde draagt.

Maar als mens wil je soms vasthouden, kun je je vragen stellen bij veranderingen of kun je veranderen verwarren met verdwijnen.

Het seizoen nodigt uit om te vertragen en net iets dichter bij jezelf te komen.
Met Vedic art ervaarde ik dat vertragen geen stilvallen is. Het is meebewegen met de stroom van het onbekende. Net zoals je hand bij het schilderen weet wat er mag komen en niets meer dan je aanwezigheid vraagt.

Alles wat tijdelijk is, blijft bewegen.
Dat is deel van leven.
En diep vanbinnen, voorbij al die beweging,
is er diepe rust.
Van daaruit kan alles opnieuw beginnen, als het moment daar is.

Welkom herfst 💕

Onderweg in dit leven en met Vedic art doorgeven, kom ik veel leraren tegen. Op de meest uiteenlopende manieren geven ze...
20/09/2025

Onderweg in dit leven en met Vedic art doorgeven, kom ik veel leraren tegen. Op de meest uiteenlopende manieren geven ze je iets mee .

Sommige steken een hand uit. Sommige dagen je uit. Anderen laten je delen in hun wijsheid. Leven voor het risico van het onbekende te nemen en laten zich door de natuurlijke stroom van hun dromen dragen.

Sommige blijven even en anderen een hele tijd. Als grote liefhebber van poëzie gaf Gerard mij een tijd geleden een gedicht. Wie een cursus in Houthulst heeft gevolgd, zal hem wel herinneren.

Vandaag zijn mijn gedachten bij hem, bij Irene en hun familie. Voel ik uit dankbaarheid het verlangen om het gedicht dat hij mij gaf op deze dag met jullie te delen. Het is er eentje om af en toe te lezen…🙏

Langzaam sterft wie niet reist,
wie niet leest, wie geen muziek beluistert,
wie geen charme in zichzelf vindt.

Langzaam sterft wie zijn gevoel van eigenwaarde vernietigt, en wie zich niet laat helpen.

Langzaam sterft wie slaaf wordt der gewoonte, elke dag dezelfde wegen herhaalt,
wie niet verandert van routine,
wie zich niet eens durft kleden in een nieuwe kleur, of niet praat tegen onbekenden.

Langzaam sterft wie passie mijdt,
met haar wervelende emoties,
juist die welke de redding zijn voor de g***s in de ogen, en voor harten in verval.

Langzaam sterft wie niet verandert als hij ontevreden is over werk of liefde,
wie het zekere voor het onzekere niet riskeert om een droom achterna te gaan,
wie zich niet toestaat om minstens één maal in zijn leven te vluchten van alle goede en verstandige raad.

Leef vandaag! Handel vandaag! Durf vandaag!
Laat je niet langzaam sterven,
en vergeet niet om gelukkig te zijn.

Pablo Neruda

De planeten dansen. Er rijpt iets…dat wil worden aangeraakt.dat wil bijdragen, dat leven wil geven. Mag het aan zet zijn...
06/09/2025

De planeten dansen. Er rijpt iets…
dat wil worden aangeraakt.
dat wil bijdragen, dat leven wil geven.

Mag het aan zet zijn?
Mag het openen?

Wat is klaar om te worden ontvangen?
Voel je de uitnodiging om het penseel in je hand te nemen?

Het canvas is er, neem je tijd.
Het ontvouwt zich wel in jouw aanwezigheid.

“Zelfs als de wereld morgen zou vergaan, plant ik vandaag nog een boom”, is een leuze van kunstenaar Ludwig Schumacher. ...
23/08/2025

“Zelfs als de wereld morgen zou vergaan, plant ik vandaag nog een boom”, is een leuze van kunstenaar Ludwig Schumacher. Wat een vertrouwen straalt hij in deze wereld uit. Ik ontmoette hem via mijn partner die een artikel voor de krant over hem schreef.

Hij leeft al 40 jaar zonder geld; het interesseert hem simpelweg niet. Hij heeft veel gereisd en beelden in hout gemaakt. Op verschillende continenten in de wereld heeft hij beelden staan. Iets bracht hem daar. Hij had daar iets te doen. Hij gaf zich over aan die stroom.

Zo kwam hij ook in Boeschepe, daar leefde hij ook zelfvoorzienend voor de tijd die hij nodig had om een aantal beelden te maken van dode bomen die op zijn pad kwamen en hem toevielen. Zijn laatste werk werd Eva met de appel naast haar en een vleugel van Adam.

Dat beeld brengt hij nu op 80-jarige leeftijd te voet met een kar naar een plek in de sahara van Zuid-Algerije. Het hoort daar te staan. Niet met het vliegtuig. Want zo heeft hij van zijn
periode in Zuid-Amerika geleerd dat Indianen nooit het vliegtuig nemen, omdat hun ziel niet zo snel kan volgen.

Herkenbaar, als ik met het vliegtuig ga, soms pas een paar dagen later het gevoel heb echt aan te komen. Hij is nu uit Boeschepe naar Algerije vertrokken. Onderweg horen we nog wel iets van hem, via een toevallige passant.

Zijn missie kent uitdagingen en obstakels, maar de liefde voor zijn missie steekt onderweg mensen aan. Zo krijgt hij op zijn pad wat hij nodig heeft. Iemand die hem helpt om zijn kar een helling op te duwen. Naast wat de natuur hem schenkt, iets extra om te eten. Een plek voor de nacht. Hij vraagt niet, het komt naar hem toe. Wat morgen brengt en of zijn missie zal slagen of bijsturing zal vragen weet hij niet. Hij vertrouwt op het nu.

Op zijn weg laat hij een spoor van sympathie en liefde achter.

Ook al lijkt morgen onzeker, vandaag kunnen we planten. Daarmee onszelf herinneren aan de kracht van vandaag. De kracht van aanwezigheid.

Dit neem ik mee, dag 2 van de vervolgcursus Vedic art.

Er is nog plek voor:

- Basiscursus Vedic art van 25/10 - 30/10 in Haringe

Voel je welkom ❤️

#

Wat als schilderijen zouden kunnen spreken? Wat als kleuren zouden kunnen fluisteren? Wat als kunst in je hart zou kunne...
09/08/2025

Wat als schilderijen zouden kunnen spreken?
Wat als kleuren zouden kunnen fluisteren?
Wat als kunst in je hart zou kunnen duiken?

Wat als kunst daar is om te herinneren wat nooit echt is vergeten?
Mag ik je uitnodigen?

Om je te herinneren. Om te creëren.
Om kleur te geven aan wie jij in essentie bent.

Het maakt niet uit of je al hebt geschilderd of nog nooit een penseel hebt vastgepakt.

Je bent welkom:

✨Kennismakingsdag Vedic art : zaterdag 27/9 in Houthulst
✨Basiscursus Vedic art in Haringe: van 25/10 tot 31/10

https://www.kunstvanhetleven.be/

De vakantie zit erop. Ik was een tijd in het Zuiden. Daar ervaar ik iets wat moeilijk in woorden te omschrijven is. Ik n...
02/08/2025

De vakantie zit erop. Ik was een tijd in het Zuiden. Daar ervaar ik iets wat moeilijk in woorden te omschrijven is. Ik neem er graag vakantie. Maar in mijn hart voelt het niet als een reis.

Het contact van de zon met mijn huid heeft iets vertrouwd. Er is een herkenning van licht en vuur. Hoe het is als de zon op haar krachtigste is.

In het Zuiden is deze herinnering sterk aanwezig. Hoe warmte en licht openen. De overvloed in eenvoud van het buitenleven. Het vrije waarmee de zwoele wind met de soepele stoffen om je lijf kan spelen.

Het is een plek, het Zuiden. En meer dan dat. Terwijl ik thuis, met kleuren speel op het doek, fluisteren de levendige kleuren. Hoe het Zuiden een resonantie is. Een herkenning is ….en het doek een portaal is.

Het doet mij uitkijken om hierin te delen in de Vedic art cursussen die ik in de komende tijd ga organiseren. Je bent van ♥️ welkom!

https://www.kunstvanhetleven.be/

Summer blue, blue summer…Het blauw van de zomer,de zomer ademt blauw,zo helder, zo open, rustig en zacht.Doet het ook ie...
19/07/2025

Summer blue, blue summer…

Het blauw van de zomer,
de zomer ademt blauw,
zo helder,
zo open,
rustig en zacht.

Doet het ook iets met jou?

Adres

Iepersteenweg 77
Merkem
8650

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Vedic art - Evelien Popelier nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Vedic art - Evelien Popelier:

Delen