Er is enerzijds een vaste kern (Edelhard Moens en Fred Dekock) en anderzijds zijn er tijdelijke, losse medewerkers. De samenstelling van de groep tijdelijke medewerkers wisselt in functie van het project. De Theaterfactorij werkt op een coöperatieve manier. Het uitgangspunt van elke creatie is een al dan niet bestaande tekst. Elke medewerker wordt vanuit zijn/haar discipline uitgedaagd om de tekst
en het project mee vorm te geven. Op deze manier ontstaat er een kruisbestuiving tussen de verschillende disciplines. Er wordt vooral gefocust op de cross-over tussen tekst en audiovisuele kunsten. Deze unieke focus zorgt ervoor dat de samenwerking resulteert in een theatervoorstelling die verwant is met de interdisciplinaire beeldinstallatie en met de performance. De Theaterfactorij speelt de kracht van woord, beeld en geluid tegen elkaar uit, en onderzoekt de invloed van de verschillende media op de ervaring/beleving van de toeschouwer. Dit gebeurt via kleinschalige, intimistische voorstellingen op bijzondere locaties. Daarnaast zal er geëxperimenteerd worden met beeldende installaties die ook de brug slaan tussen theater en beeldende kunst. Mogelijk worden hieraan ook workshops verbonden. Dit resulteert in kleinschalige, eigenzinnige, intimistische producties. De Theaterfactorij streeft ernaar om, zoals hierboven reeds beschreven, steeds vernieuwende creaties voort te brengen. Dat zij hierin reeds slaagde én ook het publiek wist te bereiken met haar werk, bewijzen de voorstellingen “Dariofolies”, maar vooral ook “Zijde” en “Aan Chesil Beach” , waarin de zoektocht naar de symbiose met andere kunstvormen werd opgedreven. Deze producties kregen ook de volledige steun van 30CC en de stad Leuven.