Meike Janssens: beeldend kunstenaar

Startpagina
België
Ledeberg
Meike Janssens: beeldend kunstenaar

Contactgegevens, kaart en routebeschrijving, contactformulier, openingstijden, diensten, beoordelingen, foto's, video's en aankondigingen van Meike Janssens: beeldend kunstenaar, Kunst, Ledeberg.

Blauwdrukzoeker - Creatieve aansteker

Hoofd | Hart | Handen | Wortels | Kunst
Ruimte voor wat nog vorm zoekt
creanaut.be: coaching en creatieve therapie voor intense mensen
meikeJanssens.be: creatieve sessies om te koesteren en verbinden

28/08/2026

Je gaat eindelijk even zitten. En pats, binnen de drie tellen ligt je telefoon alweer in je hand.

(Ik ook, hoor. Geen oordeel.)

Koffie drinken terwijl je je mails leest. Wandelen terwijl je hoofd al bij straks zit. Een film kijken en er toch nog even bijscrollen.

Ergens onderweg zijn we verleerd om iets te doen gewoon omdat het fijn is. Alles moet ergens goed voor zijn. Zelfs ons niksen.

En kijk, daar wringt het.

Vanaf 14 november maak ik in Gent een plek waar dat even niet hoeft. Eén namiddag per maand. Geen scherm, geen meldingen, geen algoritme dat aan je aandacht trekt. Alleen jij, je handen, en materiaal dat teruggeeft: klei, inkt, verf, papier.

Je hoeft niet creatief te zijn. Je hoeft niks moois te maken. Je komt om ruimte te maken.

En het gekke: wat je hier oefent, gaat mee naar buiten. Want dat is wat het atelier stiekem is: een oefenplek. Deelnemers vertellen me dat ze hier dingen durven zeggen die ze anders inslikken. Dat een creatieve knoop losschiet, niet door harder na te denken, maar net door te stoppen met denken en gewoon te beginnen. En dat wat hier vrijkomt, die speelsheid en die eerlijkheid, met hen mee naar huis gaat.

'Van hoofd naar handen' heet het. Acht namiddagen, een heel jaar voor jezelf. Zes plekken, eentje is al weg.

Wanneer heb jij voor het laatst iets gedaan gewoon omdat het fijn was? 🙂 Laat het me weten hieronder, of stuur een 🚀 als het kriebelt, dan vertel ik je er alles over. De hele reeks staat ook via de link in mijn bio.

19/08/2026

"Ben jij altijd zo?"

Ze vroeg het tussen twee oefeningen door op handrevalidatie. We waren aan de praat geraakt via mijn pak vol fotoprint, ze vond hem opvallend en ik was blij dat iemand het zag, en ergens in het gesprek had ik "dikke kak" gezegd over haar situatie. Want dat was het ook.

Ze lachte. Hard.

Ze moest nog eens geopereerd worden aan haar breuken. Alles boven op de kamer van traumato was heel serieus, zei ze. De kines waren lief, maar zwaar was het.

En dan: "Ben jij altijd zo speels en prettig? In voor een grapje ook al is het kak?"

Eerlijk antwoord: nee. Niet altijd.

Ik heb ook kak-dagen waarop ik niemand wil zien en geen grapje kan maken. Toxisch positief zijn is vermoeiend en onrealistisch.

Maar als ik er ben, echt aanwezig, dan breng ik ruimte voor een grapje. Ook als het kak is. Juist dan.

Ik geloof namelijk niet dat je mensen moet behoeden voor de zwaarte. Je kan er wel voor zorgen dat ze er even niet alleen in staan.

Dat neem ik mee. Altijd.

❔Ken jij iemand die ook zo iemand nodig heeft? Stuur het door.

Praktijk creanaut - atelier Meike Janssens

07/08/2026

Mijn hoofd heeft een voorliefde voor scenario 14. Dat is het ergste dat kan gebeuren, maar dan gedetailleerd.

Ik heb veel geprobeerd om dat te stoppen. Scrollen. Niets doen. Ademen. Het helpt even, maar pauze is niet hetzelfde als stilte.

Wat wél helpt (en ik heb het aan mijn eigen hoofd getest) is nieuwsgierigheid. Niet als houding, maar als handeling. Iets vastpakken. Omdraaien. Voelen wat er is.

Piekeren en nieuwsgierigheid kunnen namelijk niet samen. Die twee verdringen elkaar. En als je handen bezig zijn met iets wat echte aandacht vraagt, kiest je brein bijna altijd voor nieuwsgierigheid.

Een steen oprapen. Dertig seconden voelen. Dat is al genoeg.

(Mijn steen ligt trouwens nog altijd in het atelier. Uiteraard.)

🚀

Ik ben Meike. Kunstzinnige aansteker voor onconventionele rafeleindjes.

🎨In mijn atelier hoop ik dat je naar huis gaat met verf aan je vingers, een leeg hoofd, of iets dat je niet had zien aankomen.

🚀Bij Creanaut wandel ik mee met wie intens leeft en de weg even kwijt is, en maken we de sprankelende verhalen even dik en vet als de moeilijke.

Twee deuren. Eén huis. Link in bio.

Pssst... Zag je de jaarreeks al? Reserveren kan via meikejanssens.be

25/07/2026

Onlangs werkte ik met iemand met klei, stofjes en gekleurd papier. We brachten een deel van haar in beeld. Ze kneedde klei. Scheurde stofjes. Legde een stukje gekleurd papier bij. Haalde iets weg. Zette iets anders. "Nog niet," zei ze. En werkte verder. Tot het klopte. Ze wist het meteen. Ze had er geen woorden voor nodig, haar handen hadden het al gedaan.

Dat moment blijft me bij.

Materialen kunnen iets wat woorden soms niet kunnen. Wat vastzit ín je, leg je vóór je. Zichtbaar en tastbaar en vormbaar. Je kan er afstand van nemen. Eromheen lopen. Het platdrukken en opnieuw beginnen.

En dan zie je het ineens anders.

(Ze weten het altijd. Het hoofd heeft alleen soms meer tijd nodig.)

🔹🔹

Ik ben Meike. Kunstzinnige aansteker voor onconventionele rafeleindjes.

In mijn atelier hoop ik dat je naar huis gaat met verf aan je vingers, een leeg hoofd, of iets dat je niet had zien aankomen.

Bij Creanaut wandel ik mee met wie intens leeft en de weg even kwijt is, en maken we de sprankelende verhalen even dik en vet als de moeilijke.

Twee deuren. Eén huis.
🚀Link in bio.

15/07/2026

Als kind zocht ik een plek waar alles mocht.
Niet een plek waar je creatief moest zijn. Of productief. Of goed in iets.

Gewoon een plek waar een traan even welkom was als een lach. Waar je iets mocht maken zonder dat het mooi hoefde te zijn. Waar verwondering niet werd weggewuifd als iets kinderachtigs.

Ik vond die plek niet.

Veel van de plekken waar ik als kind terechtkwam draaiden toch om resultaat. Om goed doen. Om niet te veel ruimte innemen.
Ik leerde dus om minder ruimte in te nemen.

Minder luid.
Minder gevoelig.
Minder veel.

Dat heb ik later opnieuw mogen afleren.😂

Maar ergens bleef die droom. Van een plek die er anders uitzag. Waar fouten geen einde waren, maar een begin. Waar je mocht starten zonder te weten waar je uitkwam.

Dus heb ik ze zelf gemaakt. Niet omdat ik wist hoe. Maar omdat ik het gemis goed genoeg kende.
🔹🔹

Ik ben Meike.

Kunstenaar. Begeleider.
En, zoals ik het zelf graag noem:
kunstzinnige aansteker voor onconventionele rafeleindjes.
Ik maak zulke plekken.

Soms is dat een atelier waar verf, klei en nieuwsgierigheid de weg tonen.

Soms is dat Creanaut, waar we via gesprek, creativiteit en verhaal opnieuw beweging brengen.
Twee deuren. Eén huis.

Voor mensen die verlangen naar een plek waar even niets hoeft

15/07/2026

Als kind zocht ik een plek waar alles mocht.
Niet een plek waar je creatief moest zijn. Of productief. Of goed in iets.

Gewoon een plek waar een traan even welkom was als een lach. Waar je iets mocht maken zonder dat het mooi hoefde te zijn. Waar verwondering niet werd weggewuifd als iets kinderachtigs.

Ik vond die plek toen niet.

Veel van de plekken waar ik als kind terechtkwam draaiden toch om resultaat. Om goed doen. Om niet te veel ruimte innemen.
Ik leerde dus om minder ruimte in te nemen.

Minder luid.
Minder gevoelig.
Minder veel.
Dat heb ik later opnieuw mogen afleren.

Maar ergens bleef die droom. Van een plek die er anders uitzag.

Waar fouten geen einde waren, maar een begin. Waar je mocht starten zonder te weten waar je uitkwam.

Dus heb ik ze zelf gemaakt. Niet omdat ik wist hoe. Maar omdat ik het gemis goed genoeg kende.

🔹🔹
Ik ben Meike.
Kunstenaar. Begeleider.

En, zoals ik het zelf graag noem:
kunstzinnige aansteker voor onconventionele rafeleindjes.

Ik maak zulke plekken.

Soms is dat een atelier waar verf, klei en nieuwsgierigheid de weg tonen.

Soms is dat Creanaut, waar we via gesprek, creativiteit en verhaal opnieuw beweging brengen.

Twee deuren. Eén huis.

Voor mensen die verlangen naar een plek waar even niets hoeft

06/07/2026

Gisteren raapte ik een steen op.
Niet omdat hij bijzonder was.
Maar omdat ik nieuwsgierig was.
En dat is eigenlijk het enige wat creativiteit vraagt.
Geen talent. Geen inspiratie.
Alleen de bereidheid om iets nog één keer te bekijken alsof je het nog nooit hebt gezien.

(Ik heb hem meegenomen. Hij ligt nu in het atelier. Uiteraard.)

In mijn atelier geef ik mensen vooral toestemming om opnieuw nieuwsgierig te zijn.

Want creativiteit begint zelden met een groot idee. Ze begint met een klein moment waarop je jezelf toestaat om even niet te weten.
Misschien is dat wel waarom zoveel mensen na een workshop zeggen dat ze rustiger naar huis gaan. Niet omdat ze een mooi werk maakten. Maar omdat hun hoofd even ophield met alles te willen oplossen.

Nieuwsgierigheid vertraagt. Ze verzacht. Ze maakt je denken leniger.

En soms is dat precies wat je nodig hebt.

🔹

Ik ben Meike. Ik geloof niet dat we onze creativiteit verliezen. Wat we onderweg verliezen, is de toestemming om haar te volgen.

In mijn atelier nodig ik je uit om opnieuw te spelen, te maken en nieuwsgierig te zijn.

En wanneer maken alleen niet genoeg is, wandel ik als creatief en narratief therapeut ook een stukje met je mee binnen Creanaut.

Twee deuren. Eén huis. Eén visie.

Link in bio.

30/06/2026

Mensen stappen mijn atelier binnen en zeggen meestal eerst: "ik ben niet creatief."

Ik hoor het bijna elke workshop. "Ik kan niet tekenen." "Dat van haar is veel mooier." "Ik weet niet wat ik moet maken."

Eerlijk? Ik geloof er niks van.

Ik ben zelf een verzamelaar. Op het strand loop ik niet over zand — ik zie de schelp die net iets anders gevormd is, het steentje dat opvalt tussen duizend andere. Dat heb ik altijd al gedaan, al voor ik wist dat dat een vaardigheid was.

In het atelier doe ik hetzelfde, maar dan met mensen.

Terwijl iemand mij vertelt wat er niet lukt, zie ik vaak al precies wat wél klopt. Een lijn die net iets eigenzinnigs doet. Een kleurkeuze die niemand anders zou maken. Nieuwsgierigheid die nog niet wist dat ze welkom was.

(Spoiler: ze is altijd welkom.)

Mijn werk gaat niet over keramiek of art journaling. Dat zijn de materialen waarmee we werken. Mijn werk gaat over mensen herinneren aan iets wat ze onderweg kwijtgeraakt zijn.

Niet hun creativiteit. Die ben je nooit kwijt.

Wel de toestemming om het opnieuw te zijn.

🔹🔹🔹

Ik ben Meike. Kunstzinnige aansteker voor onconventionele rafeleindjes.

In het atelier krijg je toestemming om te spelen, fouten te maken, opnieuw te beginnen. Misschien ga je naar huis met verf aan je vingers. Misschien vergat je de tijd.

Bij Creanaut wandel ik mee met wie intens leeft en de weg even kwijt is en maken we de sprankelende verhalen even dik en vet als de moeilijke.

Twee deuren, één huis. Welkom.

Linken in bio.

24/06/2026

Ze was aan het plakken en spelen met ecoline.

Verf op haar handen. Muziek op de achtergrond. Niemand die iets zei.

En toen — tussen twee stukken collage in — pakte ze een pen en schreef drie zinnen in haar journal.

Blijven proeven. Veel honger hebben. Verwonderd zijn met energie.

Ik zag het vanuit mijn ooghoek. Greep mijn gsm. Nam snel een foto.

Ze wist het. En ze vond het goed. Sommige dingen zijn te mooi om voor jezelf te houden.

Wat me raakte: ze had het niet gepland. Ze was gewoon aan het maken. En ergens halverwege — als je hoofd stilvalt en je handen het overnemen, dan weet je blijkbaar dingen die je daarvoor niet wist.

Of die je al lang wist. Maar nog geen woorden voor had.

Heb jij nog honger?

🔹🔹🔹

Ik ben Meike. Creatieve aansteker van onconventionele rafeleindjes.

In mijn atelier in Gent begeleid ik privé art journaling workshops — alleen of samen, voor 2 tot 7 personen, op jouw moment.

Via praktijk Creanaut sprokkel ik verhalen — de sprankelende en de moeilijke.

Link(en) in bio. Twee keer ruimte als permacultuur.

15/06/2026

Er is altijd ruimte om te spelen.

Het probleem is nooit dat de ruimte er niet is. Het probleem is dat perfectie, analyse en "moeten" daar meestal al staan. Met koffie (of een intens gezette infuse, wat je verliest👀😁). Wachtend tot jij iets vastpakt zodat zij het kunnen overnemen.

Maar er kan maar één tegelijk de schaar vasthouden.

Laat dat jij zijn.

🔹🔹🔹

Ik ben Meike. Creatieve aansteker van onconventionele rafeleindjes.

In mijn atelier in Gent maak ik ruimte voor wie wil spelen met klei, verf, inkt. Alleen of in een privé workshop, op jouw moment.

In praktijk Creanaut sprokkel ik verhalen. De sprankelende en de moeilijke. En help ik ze ontrafelen via creatieve en narratieve therapie.

Twee plekken. Eén begin: iets vasthouden, en zien wat er gebeurt.

Link in bio.

Adres

Ledeberg
9000

Website

https://www.meikejanssens.be/

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Meike Janssens: beeldend kunstenaar nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.