07/04/2026
gisteren bereikte ons een mooie rescensie, geschreven door Temmerman, een student journalistiek. We willen jullie deze niet onthouden :)
Een amateurtheater dat professioneel aanvoelt? Je vindt
het in Lede
®Thibo Temmerman – 6 april 2026
Het is al de “zoveelste” opvoering van Armandus De Zoveelste, maar toch bracht theatergezelschap Vreugd in Deugd een verfrissende versie. Hoe een sprekende pad, dansende kabouters en een rebellerende prins vier keer voor een minutenlang applaus
zorgden.
Je wandelt de zaal van GC De Volkskring in Lede binnen en wordt meteen verwelkomd door kabouters. Geen echte natuurlijk, maar kinderen die zich geroepen voelden om eens in de
huid van een Disney-figuur te kruipen. De kabouters van dienst lopen gillend doorheen de hele zaal. “Typisch kinderen”, denk je. Tot ook de volwassen kabouters evenveel energie
uitstralen. Net dat is eigenlijk de rode draad doorheen de hele voorstelling. Je ziet twee uur lang een amateurtheater dat dankzij zijn professionaliteit en goed humeur alle grote zalen
van het land zou kunnen vullen.
Het verhaal van Dimitri Leue spreekt sowieso al tot de verbeelding. Het is een combinatie van een vijftal stereotiepe verhaallijnen die leidt tot een absurd geheel. Een jonge prins die tegen zijn wil in koning moet worden, een slapende koningin, een eerste minister met duistere bedoelingen, een prinses met lef en een avontuurlijke reis vol bijzondere figuren.
Het zijn oeroude plots, maar daar is weinig van te merken in de spetterende versie van Vreugd in Deugd.
Armandus De Zoveelste is een stuk dat, zonder morren van het publiek, zuiver tekstueel zou kunnen worden opgevoerd, maar in Lede gingen ze net dat stapje verder. Toneel werd gecombineerd met dans, en zelfs zang. Niet enkel dat zorgde ervoor dat het geheel van sprookjes op een moderne manier gebracht werden. Onder andere De Kabouterdans van, jawel, Kabouter Plop werd opgevoerd. Koningin Mariola viel niet in slaap door een prik van
het spinnewiel, maar door een injectie van synthetische drugs door de eerste minister.
Die originele insteek heeft het theatergezelschap te danken aan regisseur Sonja Baten en regieassistent Kenneth De Rick. Ze zijn allebei niet aan hun proefstuk toe. Sonja neemt al
voor de vierde keer de regie aan binnen Vreugd in Deugd. Toch is dit voor haar een unicum.
Armandus De Zoveelste vraagt om een extra grote en diverse cast. Het is ook niet de eerste keer dat Sonja en Kenneth samenwerken. Het is ondertussen een goed geoliede machine.
Kenneth heeft een dubbele functie binnen deze productie: regieassistent én acteur. Hij neemt zelf een klein rolletje op in het stuk, net als zijn dochter Inneke.
En dat warme gevoel, die nauwe band, binnen de crew loont. Wanneer de laatste noot weerklinkt en de kabouters hun plaats innemen voor de finale buiging, barst de zaal uit in
een daverend applaus. Wat begon als een speelse, licht absurde voorstelling, eindigt in een explosie van energie, kleur en pure magie.
Vreugd in Deugd tilt amateurtheater hier
moeiteloos naar een niveau dat je niet alleen ziet, maar voelt — tot diep in je kern.
