07/12/2025
Durven stoppen. Ook als het een beetje pijn doet.
In 2018 begon ik met handpoke tattoos.
Traag, intuïtief, basic.
Een stijl die je niet even snel kiest.
En dat vond ik net zo mooi.
Maar het groeide nooit echt door.
Geen tijd. Geen marketing. Geen focus.
En dus: telkens weer van nul beginnen.
Na corona werd het iets voor erbij.
Vorig jaar 5 tattoos.
Dit jaar? Geen enkele.
Nu, eind 2025, stel ik mezelf opnieuw die vraag:
mis ik het?
Ja.
Maar niet genoeg om er opnieuw ruimte voor te maken.
Niet genoeg om er weer in te stappen.
Dus ik laat het los.
Met een klein hartje.
Maar ook met veel liefde en trots.
🖤 Dankjewel aan iedereen die ooit in mijn stoel zat.
Voor jullie vertrouwen.
Voor het samen maken van iets moois.
Wat een tijd was dat.
