27/02/2021
Herdenking kettingbotsing E17 Nazareth 27 februari 1996:
Een klein ritueel van verbondenheid:
Een cirkel met 25 stenen, één voor elk jaar. Op afstand verbinden en samen stilstaan, omdat het nooit meer hetzelfde is.
Kaarsjes: een kaarsje voor jezelf, het vlammetje dat jou terug aan de wereld toont, jouw warmte, jouw licht, jouw leven.
Uit mijn tekst die ik als nabestaande en als vertegenwoordiger van de slachtoffers heb voorgelezen:
'Omdat we niet samen kunnen zijn om te herdenken en het toch belangrijk is om verbonden te zijn tijdens dit bijzondere moment van herdenken en herinneren, heb ik voor het monument 25 stenen in een cirkel gelegd. Op elke steen staat een jaartal. Elke steen symboliseert de verkeersslachtoffers en betrokkenen van dat jaar.
De stenen staan symbool voor onvergankelijkheid, onvergankelijkheid van gemis, liefde, verdriet. Stenen waarmee verder gebouwd kan worden, op herinneringen, aan een heden en een toekomst. Stenen zijn overal, hebben alle vormen en kunnen verhalen vertellen, ze hebben een geschiedenis. Ieder van ons verlegt een steen in een rivier op aarde. En zo vormt deze cirkel van stenen de nooit eindigende geschiedenis en verbondenheid van ons allemaal, wij, slachtoffer, nabestaande, hulpverlener, familie, vriend, collega van iemand die de voorbije 25 jaar betrokken was bij een verkeersongeval. Zo blijven ook zij die we moeten missen verbonden met ons..............
Als u binnenkort gaat wandelen en u ziet een steen, dan kan u die steen oprapen, laten liggen, verleggen, vasthouden, weggooien of meenemen en een plaats geven in uw leven, ter herinnering aan de cirkel van de herinneringsstenen van vandaag. Als u wil kan u daar ook een kaarsje bij aansteken, een kaarsje voor jezelf, het vlammetje dat jou terug aan de wereld toont, jouw warmte, jouw licht, jouw leven. '