15/09/2025
Je mag jezelf zijn, zoals je bent om te worden wie je bent en misschien nog niet kan zijn. Je mag het worden op jouw manier en in jouw tijd.
Een tekst die me enorm heeft geraakt en veel betekenis heeft. Ik kreeg deze woorden toegestuurd van een vriendin op een moment dat ik mezelf volledig kwijt leek te zijn.
Ik woonde in een huis dat niet meer paste, deed een job waarvan ik voelde dat het niet langer bij me hoorde en leidde een leven dat precies niet van mij was. Ik had een beeld in mijn hoofd van een leven dat zou passen bij de kern van wie ik ben, al geloofde ik niet dat het kon. Ik was onrealistisch, verlangde dingen die ik nooit zou bereiken en bovendien was ik het niet waard. Waarom leek ik die ene ontevreden vrouw te zijn?
Ik kan me glashelder herinneren hoe ik me voelde, hoe ik de dagen doorkwam, ... Ik voelde me zo verscheurd! Tussen een leven dat niet het mijne is en mijn wezen die tot me bleef spreken. Op een dag besefte ik dat ik het niet toestond om mezelf te zijn. Het was op een zomerdag bij valavond. Ik fietste door de velden van mijn geboortedorp. De wind waaide door m'n haren. Het was alsof de natuur tot me sprak en me aanmoedigde om ervoor te gaan, voor datgene waar ik echt voor bestemd ben.
Met de nodige tijd, ondersteuning, gesprekken en stiltes durfde ik te kijken naar wie ik echt ben en waarvoor ik sta. Door hiermee (terug) te verbinden en daarnaast mijn onvolmaaktheden te omarmen vond ik de moed om trouw aan mezelf in het leven te gaan staan.
Tot op vandaag leeft dit verhaal met de nodige fases en seizoenen. Ook die probeer ik eerlijk aan te kijken, al is er steeds een vuurtje in mezelf aanwezig dat zegt 'doe maar, ga maar, ... Dit is je weg'