Het atelier van eva v.

06/09/2026

05/09/2026

Ze deden het weer. De motten en hun larven.
De fokkers. Vielen een mooie trui van Ief Gilis aan.
Vanaf nu gaan de truien in een plastieken bak.
Dat ze op een ander gaan eten.


Ik koos 4 kleuren uit en maakte daarmee verschillende combinaties.

Avondbureau

Deze trui bracht J. me met de vraag of ik ‘m kon maken, niet te opvallend. Hij was van haar papa geweest en ze wou ‘m koesteren. De trui hing bijna uiteen.
Oja, en of ik mezelf niet wou parfumeren terwijl ik eraan werkte, zodat de geur van de papa er zo lang mogelijk in zou blijven.
Het was een serieus werkske, ik deed er 7 u over.

De ellebogen stopte ik met de stopsteek. Eerst haalde ik zoveel mogelijk steken op met een haaknaald.

Voor

Na

Tijdens

Vooraan zaten veel kleinere gaten, die repareerde ik met swiss darning (waarbij je de breisteken herstelt)

02/09/2026

Zomer
Nu moet ik dringend kaders bestellen, ‘k kan zowat een expo geven met werken.

29/08/2026

Vilten… heerlijk verslavend ook. Wol, een naald en mousse, meer heb je niet nodig.

26/08/2026

Dolly on a doily
Rip

23/08/2026

How is your heart today?
Borduren kan zeer therapeutisch zijn. Van mij mogen ze dat terugbetalen via de mutualiteit.

21/08/2026

Droedel borduursel.
Met stopwol (acryl).

19/08/2026

Gisteren ging ik langs bij Irene. Via via was ze bij me terechtgekomen. Irene is 95 jaar en verhuist binnenkort naar een rust- en verzorgingstehuis. Dat is haar eigen keuze, maar doet toch pijn. Ze baatte vroeger een winkel uit waar ze ‘alles’ verkochten, en na haar uren deed ze handwerk. Véél handwerk. Rond haar verzamelde ze een groep vriendinnen waar ze les aan gaf. Jaren aan een stuk. Nu blijven er maar drie meer over en komen ze af en toe bijeen voor de gezelligheid. Ze heeft ook artrose. Maar vroeger zocht ze uit een magazine een ontwerp, voorzag materiaal en leerde iedereen hoe ze het moesten maken. Tafelkleden met bloemen borduursels, onderleggers met richelieu, kussens met petit point, alles ‘voor den uitzet’. Ze heeft drie zonen die volgens haar na het verhuizen al haar spullen ‘op de container’ gaan gooien, dus ze wou me er plezier mee doen. Niet alles, want ze heeft gelukkig ook drie lieve schoondochters en een kleindochter die haar borduurgaren en andere spullen erven.
Toen ik bij haar aankwam toonde ze me de werken in haar huis en nam me mee naar de gang waar grote wand kasten stonden. Met de rollator en lichtjes voorover gebogen ging ze me voor. Kasten vol patronen, magazines, garen, borduurstoffen, alles netjes verzameld in met stof beklede kartonnen dozen.
Ik nam een kaft mee met stalen die ze borduurde voor haar ‘lessen’ en borduurstoffen. Ze moest nog veel uitzoeken en ik voelde dat het moeilijk was om haar gerief los te laten. Wat ik helemaal snap.
Ik vind het al geweldig dat ze me haar leven wou vertellen en haar ‘levenswerk’ wou laten zien.
Wat een vrouw!