داوښکو څاڅکې

داوښکو څاڅکې د شعرونو ، بیتونو ، ادبي او اسلامي لیکنو
مينوالو هیله کو د خپلې صفحې سره همکار اوسئ.

له هر یوه/یوې څخه ځانګرې مننه.

15/06/2025

Wow Amazing 😍 vs

15/06/2025
15/06/2025

This is called technology

05/02/2025

Part 14| Navol (Love)
عاشقیو ناول

ټول د عملیات اطاق ته ور دننه سوه نو ویلیدل چی
رخسار خپل روح حق ته سپارلی وه،
ځینی بی پوښتنی راسی زموږ زړونه خپل کی موږ ته
د ژوند کولو سبب سی خو یوه ورځ بی پوښتنی ولاړ
سی او د تل لپاره مو یوازی پریږدی او زړونه مو
زخمی کی داسی زخمی چی بیا هیڅ دارو درمل تاثیر
نه پر کوی ته پوهیږی رخسار لومړنی مینه چی د چا
سره سی هغه هیڅکله نه هیریږی که د دنیا ټولی
خوشحالی او نعمتونه هم درکړل سی خو بیا هم نه
هیریږی ته زما لومړنی او اخیری مینه یی بیله تا خو
زه ژوندی یم خو د ژوند کولو نه یم د مړ جسد او زما
هیڅ فرق نسته رخسار ته می ډیره یادیږی ایا زه ستا
همدومره یادیږم؟
رخسار+................. :
نه راته وایی ایا د خاوند څخه دی خوابدي یی؟
رخسار+.................. :

ایا زما سره خبری نه کوی ښه خیر زه به یو ټوکه درته
ووایم که دی خوښه سول نو معافوی به می که نه نو
بیا به په یو بله طریقه ځان ستا د خوابدتیا څخه خلاص
کم نو ورته غوږ سه: دوه ملګري پر لار روان وه چی
د غوا خوشایی یی ولیدل دا یوه ملګری دا بل ته وویل
چی دا به چشی وی هغه بل ورته وویل چی نه پوهیږم
چی چشی به وی دا بل ملګری یی وویل چی ته وده زه
به یی خوند وګورم کله چی یی خوند وکتی نو ویویل
اوووی دا خو د غوا خوشایی دی ښه دی چی نه یو
پکښی ختلی هههههههه ټوکه دی خوښه سول رخسار؟
رخسار+................. :
نسوه دی خوښه؟ ښه خیر زه به یو څو بیتونه درته
ووایم چی ستا لپاره می جوړ کړیدی،
دغه ژوند دی چی د یار په څنګ کی اوسی
بیله یاره کل جهان په چا زندان سی
خدای دی نکړی څوک له یاره نه جدا

سپین سهار به ورته ښکاری تور ماښام
ما د یار پر څنګ ژوند د ملنګی خوښوی
بیله یاره شتمنی د جهان څه کړم
که یار می ولاړی تور لحد ته له ما لیری
ربه ماته هم نصیب کړی لحدونه
د چا چی نوم زما بارک پر زړه لیکلی
نه به پاک سی نه به هیر سی او نه لیری
پای

04/02/2025

Part 13| Navol (Love)
عاشقیو ناول

رخسار هم حیرانه سول چي وصال ولی داسی په
حیرانی و دي ته ګوری کله چي رخسار پزی ته لاس
ور وړ نو ویلیدل چي تر پزی یی وینی راغلی وی
وصال ژر د رخسار وخواته ورځغستل او هغه یی د
امنیت له ځایه دباندی راویستل او ورته یی وویل:
رخسار په تا څه سویدی؟
رخسار ژر د خپلی پزی وینی پاکی کړی او ویویل:
هیڅ نه دی راسوی هغه داغسی...،
وصال وویل: ته درواغ وایی رخسار هتما یو خبره ده
چی ته یی زما څخه پټوی،
رخسار وویل: نه نه وصال هیڅ خبره نه ده زه
سمه.....، رخسار لا خبره نه وه خلاصه کړی چي بی
هوښه سول وصال ژر هغه روغتون ته ورسول کله
چي ډاکټرانو د هغی معاینات وکړل نو وصال ته یی
وویل: ښاغلې وصال صاحب ستاسو میرمن رخسار په
سرطان اخته ده،
وصال ډیر حیران سو او تر سترګو یی اوښکې راغلی
په دی وخت کی د رخسار پلار او شکیب هم
راورسیدل وصال د رخسار پلار ته په ژړا کی وویل:
بابا ډاکټر صاحب وایی زما رخسار سرطان ده،
د رخسار پلار وویل: خبر یم زویه،
وصال حیران سو او د رخسار پلار ته یی وویل: ته
مخکی خبر وی بابا؟
د رخسار پلار وویل: هو زویه خبر وم،
وصال وویل: نو تاسو زه ولی نه خبرولم؟
شکیب وویل: وصاله زه د رخسار شیدو خوړونکی
ورور او د هغي ډاکټر یم ما غوښتل چی تاته ووایم خو
رخسار ما او کاکا ته قسم راکی چی موږ باید تا خبر
نه کو او هغی زما سره د مینی ناټک او ته یی ځکه
خوابدی کړی او ستا څخه تلل چی ته د هغی څخه نفرط
وکی او د یوی بلی انجلی سره واده وکړی چی بیا ستا
دا هیره سی پوهیږی وصاله هغی چی به تاته هر واری
ناکی او ناخوښه خبره کول نو دومره به یی ژړل چی
نیږدی به وو چی د ډیری ژړا څخه یی سترګی ړندی
سوی وای هغه ستا سره ډیره مینه کوی خو ستا د
خوشحالی لپاره یی دا هر څه کول،شپاړسمه برخه:
وصال ددی خبرو په اوریدو ډیر وژړل او بیا شکیب
وویل: وصاله رخسار خور می د وینی سرطان ده او
د هغی د وینی د خرابتیا له وجی د هغی د زړه نیمایی
برخی کار پری ایښی دی او نور هم خرابیږی او هغه
زموږ سره د یو څو ورځو میلمه ده،
کله چی وصال د شکیب دا خبره چی رخسار زموږ
سره د څو ورځو میلمه ده نو ډیر حیران سو او په
حیرانی سره یی شکیب تر ګریوان ونیوی او هغه ته
یی وویل: یو څو ورځی دی د ډاکټری درس ویلی دی
او اوس دلته زما پر رخسار داسی پریکړی کوی؟
نورو ډاکټرانو هم وصال ته وویل: وصاله ډاکټر
شکیب چی څه وویل هغه رښتیا دی،
وصال وویل: زه ستاسو خبری نه منم زما په رخسار
هیڅ نه کیږی زه هغه د نړی تر ټولو تکړه ډاکټرانو ته
بیایم زه هغه نه پریږدم چي زما څخه ولاړه سی که څه
هم زما کمپنیانی زما کورونه او زما ژوند پکښی ځی،
ډاکټرانو وویل: وصاله موږ د نړی تر ټولو د تکړه
ډاکټرانو سره ددی مریضی په اړه خبری کړیدی
هغوی موږ ته منفی جواب راکړیدی او ویلی یی دی
چی ددی مریضی تداوی ناممکینه ده،
وصال وویل: تاسو درواغ وایست،
بیا د رخسار پلار وویل: وصاله زویه ډاکټران چي څه
وایی همدا رښتیا دی ما خپله هم د هغوی سره خبری
کړیدی،
وصال وویل: نه زه دا نه منم،
د رخسار پلار وصال ته چپلاخه پر مخ ورکړه او په
ژړا یی وصال ته وویل: زه د هغی پلار یم بی عقله!!
ما به خپل مال او ځان ټول د هغی د تداوی لپاره قربانی
کړی وای خو د هغی تداوی ناممکینه ده،
د وصال تر سترګو بی اختیاره اوښکې روانی وی او
ډیر یی وژړل او بیا د رخسار د عملیاتو و اطاق ته
ورلی رخسار هم تازه په هوښ کی راغلی وه وصال د
هغی په سترګو کی سترګی ښخی کړی او بیا دواړو
ټینګ په غیږ کی سره ونیول او ډیر یی وژړل وصال
رخسار ته وویل: رخسار ډاکټران وایی چی ته زما
څخه ځی خو ته د دوی خبره مه منه زه نه پریږدم چي
ته زما څخه جلا سی زه به خپل ځان هم ستا لپاره خرڅ
کم خو نه پریږدم چي په تا څه وسی،
رخسار چی تر سترګو یی اوښکې بهیدلی وویل:
وصاله هغوی چي څه وایی رښتیا دی زما د ناروغی
درملنه ناممکینه ده،
وصال وویل: رخسار ته هم داسی وایی؟
رخسار وویل: وصاله دا د الله کړه دی او دا حقیقت دی
پټیدای نسی د تقدیر څخه تیښته نسته همدا زما تقدیر
کی لیکل سوی وه بل دا چي زما دعا خدای قبوله کړه،
وصال حیران سو او بیا یی وویل: کمه دعا؟
رخسار وویل: وصال ستا فیاد دی چی تا ټکر کړی وو
په هغه ورځ ما الله ته دعا کړی وه چي خدای دی زما
مرګ ستا د مرګ څخه مخکی کړی ځکه چی زه ستا
پر بدن یو کوچنی زخم لا نسم لیدلای،
وصال رخسار ته ډیر بد بد وکتل او بیا یی هغی ته
وویل: ایا نو زه به ستا مرګ وزغملای سم؟
رخسار وژړل او بیا یی وویل: وصاله ته زما سره
وعده وکه چي زما تر مرګ وروسته به ته هیڅ غم نه
کوی که نه زما روح به بیا نا ارامه وی،
وصال او رخسار ډیر سره وژړل او بیا وصال وویل:
رخسار زه دا وعده نسم کولای در سره ځکه ته زما
ساه یی او بی ساه ژوند کله امکان لری،
رخسار وویل: وصاله پوهیږی ما ستا څخه ولی طلاق
غوښتی د همدی لپاره چي ته د یوی بلی انجلی سره
واده وکړی نو زه به دی هیره سم،
وصال حیران سو او بیا یی وویل: رخسار زه ستا وم
ستا یم او تر مرګه به ستا یم په الله قسم ستا ځای به
هیڅکله چاته ورنه کم،
رخسار وویل: لیونی کیږه مه وصاله ته دی خپل ژوند
شروع که زه په دی ډیره خوشحاله کیږم چی تا
خوشحاله ووینم،
وصال وویل: رخسار ته زما خوشحالی یی ته زما هر
څه یی زه به هیچا ته اجازه نه کم ور چي زما و ژوند
ته دی راسی موږ په همدی اوونۍ کی واده کوو،
رخسار ډیر وژړل او بیا یی ډاکټر ته وویل: ډاکټر
صاحب زه څومره وخت لرم زما د خاوند سره د
اوسیدو ایا یو میاشت موږ سره اوسیدلای سو؟
ډاکټر سر لاندی وزړوی څه یی ونه ویل او رخسار
پوه سوه چي دومره وخت نلرم بیا یی وویل: ډاکټر
صاحب ایا پر لاسو می د واده د نکریزو تر پاکیدو
پوری وخت لرم؟
ډاکټر بیا څه ونه ویل او بیا رخسار وویل: زه څومره
وخت لرم ډاکټر صاحب؟
ډاکټر وویل: یوه اوونۍ،
وصال او رخسار ډیر حیران سول او بیا وصال پر
ځنګنو سو او چغی یی کړی او سر یی د مځکی وهی
ټول ډاکټران او د رخسار پلار راغلل او وصال ته یی
وویل: وصاله ستاسو دا چغی او ژړاوی مریض نور
هم تاوانی کوی او هغی ته زیات زیان رسیږی،
وصال ارام سو د رخسار تر سترګو هم بی اختیاره د
ملغرو پڅیر اوښکې پر مخ بهیدلی، وصال او کورنۍ
یی د واده تیاری شروع کړ او په دوو ورځو کی یی د
واده تیاری ونیوی او دریمه ورځ وروسته د رخسار
او وصال واده وسو وصال رخسار ته زیاته مینه
ورکړه او د هغی څخه یی د هغی مرګ هیر کړ کله
چی پنځمه ورځ خلاصه سول نو سهار چی کله وصال
راکښینستی نو ګوری چی رخسار په بیستر کی نسته
نو ډیر حیران سو ژر ژر یی په نورو اطاقو کی وکتل
خو هلته رخسار نه وه کله چی یی په صالون کی وکتل
نو ویلیدل چي رخسار پر لمانځه وه او دعاوی یی کولی
وصال موسکۍ سو او ور ناره یی کړه: رخسار خاوند
دی هیر نه کی هغه ته هم دعا وکه،
رخسار هم ددی ږغ په اوریدو موسکۍ سوه او الله ته
یی په دعا کی وویل: یا الله ته زما خاوند تل خوشحاله
لری ته د هغه هر مشکل ور حل کړی ته تل د ژوند په
ټولو چارو کی د هغه سره کمک وکړی او زما وروسته
چی پر هغه کم غم راځی ته هغه دده څخه لیری کړی
یا الله ته یی د هره غمه وساتی امین!،
وصال غوښتل چي رخسار ته جوس ور جوړ کړی
کله چی یی جوس ور جوړ کړ نو د هغی پر طرف
رهی سو چی ور یی کړی خو کله چی رخسار ته
ورسیدی نو ویلیدل چی رخسار د لمانځه پر ځای چپه
سویده وصال ژر ور وځغستل او هغه یی راپورته کړه
خو هغه په هوښ کی نه وه کله چی یی روغتون ته
ورسول نو هلته یی بیستر کړه د وصال او د رخسار د
کورنیو غړی هم راورسیدل ټول ورته انتظار وه د
وصال تر سترګو دوامداره اوښکې بهیدلی څو شیبی
وروسته ډاکټران راووتل او ویویل: د رخسار حالت
ډیر خراب دی تاسو کولای سی چی د هغی سره
ووینی،
ټول ورغلل ویلیدل چی د رخسار حالت ډیر خراب وو
د اکسیجن ماسک یی په خوله وو د وصال پلار په ژړا
کی رخسار ته وویل: مږوری! زه ستا څخه ډیر
خوابدی یم دا څنګه مږور می یی د خوسر سره دی
بانډار ولا نکی زه ستا څخه ډیر خوابدی یم،
بیا د وصال ورونو د رخسار سره خبری وکړی څو
شیبی وروسته د رخسار پلار رخسار پر تندی مچ کړه
او ټولو ته یی وویل: وبخښی! هیله ده چی څو شیبی
رخسار او خاوند یی سره پریږدی،
ټول دباندی ووتل وصال د رخسار څنګته کښینستی د
هغی لاس یی په لاس کی ونیوی او ډیر یی وژړل
رخسار د هغه لاس وښوروی او خپل ځانته یی متوجی
کړ او بیا یی د اکسیجن ماسک له خولی لیری کړ او په
کراری یی وویل: وصال وصال ته خو اوس لا خپله
وعده ماتوی زه په تا باور نلرم ما تاته نه وویل چی ته
به زما څخه وروسته هیڅ پریشانی نه کوی که تا داسی
وکړه نو زما روح به ډیره بی ارامه وی زما سره وعده
وکه چي ته به هیڅ غم نه کوی او تل به خوشحاله
ګرځی وعده وکه راسره،
وصال د رخسار لاس مچ کړ او د هوکړی سر یی
وښوراوه د رخسار اخیری سلګی وی نو یی وصال ته
وویل: وصاله ما په خپل غیږ کی ونیسه،
وصال رخسار په خپل غیږ کی ونیول د وصال او د
رخسار کورنی د عملیاتو د اطاق مخته انتظار وه څو
شیبی وروسته وصال د عملیاتو د اطاق څخه راووتی
او ژړا پکښی وچه سوی وه او حواس یی د لاسه
ورکړی وه لاسونه یی پسی مړه وه پلار او ورونو یی
ناری پر وهلی وصاله! وصاله! خو وصال هیڅ نه ویل

03/02/2025

Part 12| Navol (Love)
عاشقیو ناول

پیدا کولای چی جواب راکی اخیر دا نفر څوک دی چي
زما وستا په مینځ کی یی فاصله راوستل بل وار دی
ددی هلک سره ونه وینم،
رخسار وویل: ته څوک یی چی ما راګرځوی؟
وصال ددی خبری په اوریدو ډیر پریشانه سو او
سترګی یی راوختی او رخسار ته یی په ژړغونی اواز
وویل: یوه دا خبره دی پاته وه سمده صحی ده زه پردی
یم ما ناحقه وکړه چی تاته می دا وویل،
د وصال تر سترګو اوښکی راغلی او د رخسار له
کوره ووتی په دروازه کی د رخسار پلار ولیدی چی د
وصال تر سترګو اوښکی را روانی دی او په موټر کی
کښینستی او ولاړی د رخسار پلار چی کله کورته رالی
نو رخسار ته یی وویل: ایا تا بیا د وصال سره جنګ
وکی؟
رخسار وویل: هغه بابا دی رالی....
رخسار لا خبره پوره کړی نه وه چي پلار یی په غوسه
ورته وویل: ما چي کمه پوښتنه در څخه وکړه د هغه
جواب راکه،
رخسار وویل: هو بابا
پلار یی رخسار ته ډیر په غوسه سو او خپلی خونی ته
ځنی ولاړی رخسار هم په غوسه خپلی خونی ته
ولاړه، وصال ټوله شپه په ژړا تیره کړه او تر سهاره
بیده نسو څو ورځی تیری سوی وصال او رخسار هیڅ
خبری سره ونه کړی وصال به ډیر خوابدی دفتر ته
راتلی او وتی هیڅ شی او هیڅ کاروبار ته یی زړه نه
کیدی څو ورځی وروسته وصال په خپل دفتر کی
ناست وو چي د رخسار د پلار تلیفون ورته رالی
وصال ډیر خوشحاله سو فکر یی کاوه چی یو ښه خبر
به وی کله چی یی د رخسار د پلار تلیفون ته جواب
ورکړ نو د رخسار پلار ورته وویل: وصاله زویه ته
یو وار کورته راسه که تکلیف نه وی،
وصال ورته وویل سمده او د رخسار کورته په ډیری
خوشحالی ور روان سو کله چی د رخسار کورته
ورسیدی نو ویلیدل چی رخسار او پلار یی ډیر خوابدی
ناست دی وصال هم حیران سو تر روغبړ وروسته د
رخسار پلار وویل: وصاله زویه نه پوهیږم چی ستاسو
جنجال پر څه خبره سره راغلی وو خوښه نه وسوه
زویه ما خو ډیر نصیحتونه ورته وکړه خو دا تر خپلی
فیصلی نه تیریږی او پر خپله فیصله یی ټینګار دی نو
چی خبره نوره سره ترخه نسی او جنجالونه نور زیات
نسی نو دا وایی چی ما دا فیصله کړیده نور تاسو پوه
سواست او فیصله مو،
وصال وویل: کمه فیصله بابا؟
د رخسار پلار په کراری وویل: وصال زویه رخسار
غوووووواړی چي ستا څخه طلاق واخلی،
وصال ډیر حیران سو او په حیرت سره یی رخسار او
د هغی پلار ته وکتل او بیا یی تر سترګو اوښکې راغلی
او د رخسار پلار ته یی په ژړا وویل: بابا دا ته څه
وایی؟
د رخسار پلار وویل: زه نه زویه دا د رخسار پریکړه
ده،
وصال د رخسار خواته ورغلی او رخسار ته یی په
ژړغونی اواز وویل: رخسار دا بابا چي څه وایی ایا دا
رښتیا دی ایا ته په رښتیا هم زما څخه طلاق غواړی؟
رخسار وویل: هو زه طلاق غواړم،
وصال چی کله د رخسار د خولی څخه دا خبره واوریده
نو ډیر حیران سو او بیا یی رخسار ته وویل: خو ولی؟
رخسار وویل: بس دا زما پریکړه ده زه طلاق غواړم،
وصال وویل؛ رخسار خو اخیره څه سوی چي ته زما
څخه طلاق غواړی ایا زما څخه کومه غلطی سوی ده
که راڅخه سوی یی نو زه بخښنه غواړم در څخه بیا
به یی هیڅکله ونه کم خو هیله کوم ته زما څخه مه جلا
کیږه زه بیله تا ژوند نسم کولای هیله کوم رخسار
رخسار وویل: وصاله تا زما فیصله واوریدل او زه
هیڅکله د خپلی فیصلی نه اوړم زه طلاق غواړم چی
په هر رکم وی،
وصال و رخسار ته ډیری زاری او ننواتی وکړی خو
رخسار د وصال یو خبره هم نه منل اخیر وصال ته هم
درد ورغلی او په درد سره یی رخسار ته وویل: ایا دا
ستا اخیری فیصله ده رخسار؟
رخسار وویل: هو،
وصال وویل: نو زما فیصله هم واوره هیڅکله دی
ولاکه طلاقه کم لاس دی ازاد چی هر څه کوی،
رخسار ته هم درد ورغلی او وصال ته یی وویل: زه
به وګورم چي ته څنګه ما ته طلاق نه راکوی ته یی
څوک زما د پلار په پیسو دی دا هر څه پیدا کړه او
اوس موږ ته غټ غټ کیږی،
د رخسار پلار ته پر دی خبری زیات درد ورلی چی
رخسار وصال ته وویل چی زما د پلار په پیسو.......
نو یی په درد سره رخسار ته وویل: رخسار که می بل
وار داسی خبره در څخه واریدل نو په مځکه کی به
دی ژوندی ښخه کم ته چي طلاق غواړی هغه ستا خپل
کار دی خو که دی د وصال بی عزتی وکړه نو دا زه
نسم زغملای وصال چي څه لری هغه ده په خپل لیاقت
سره پیدا کړیدی نه زما په پیسو، د رخسار پلار د ډیره
درده خپل کوټی ته ولاړی رخسار او وصال سره پاته
سول او بیا وصال رخسار ته وویل: پوهیږم د کله چی
شکیب دلته راغلی دی او ستا د هغه سره شناخت پیدا
سوی د هغه راهیسی دا کیسی شروع سویدی ټوله هغه
احمق دی،
رخسار په درد وصال ته وویل: هو هو چی هر څه ته
فکر کوی خو بل وار د هغه نوم په خوله کی لا را نه
وړی،
وصال وویل: رخسار زه به مرګ قبول کم خو تا ته به
هیڅکله طلاق در نه کم،
وصال دا خبره وکړه او د رخسار د کوره ووتی یو
لیری ځای ته ولاړی او په یو ارام ځای کی یی موټر
ودروی او تر سترګو یی اوښکې روانی سوی او هلته
یی ډیر وژړل او بیا خپل کورته ولاړی کله چي یی
پلار ولیدی نو پوه سو چی وصال خوابدی دی نو ورلی
او پوښتنه یی ځنی وکړه: وصاله زویه څه خبره ده
خیریت دی،
وصال څو شیبی چپ وو او بیا یی پلار په غیږ کی
ونیوی او په ژړا سو پلار یی ډیر حیران سو چي څه
پیښه ده بیا یی وصال په غیږ کی ټینګ کړ او ورته یی
وویل: وصاله زویه وصاله زویه چپ سه زویه دا څه
کوی،
وصال هم چپ سو او خپلی اوښکې یی پاکی کړی بیا
یی پلار ورته وویل: وصاله زویه ته دی خپلی خونی
ته ولاړ سه بیابه پر کراره خبری وکو ورسه زویه،
وصال هم خپلی خونی ته ولاړی او ټوله شپه یی په
ژړا تیره کړه او د سهار وخواته بیده سوی وو پلار یی
د شپی ناوخته د وصال خونی ته ورغلی ویلیدل چی د
وصال په لاس کی یو عکس دی او په غیږ کی یی
نیولی دی او د هغه سره بیده سوی وو او تر سترګو یی
اوښکې راغلی وی پلار یی وصال پر ځای سره سم
کړ او عکس یی را واخیستی چی ویکتل نو د رخسار
عکس وو پوه سو چی د مینی معامله ده هغه د رخسار
بغلته پر میز کښیښوی،
وصال په دفتر کی وو چي تلیفون ته یی زنګ رالی
وصال چی کله جواب ورکړ نو د رخسار د کور یو
مزدور وو او هغه وصال ته وویل چی رخسار غواړی
دا هیواد پریږدی او خاریج ته د خپلوانو کورته د تل
لپاره ځی،
وصال ډیر حیران سو او ژر د دفتر څخه ووتی او د
رخسار د کور وخواته ولاړی کله چي د رخسار کورته
ورسیدی نو ویلیدل چي د رخسار د سفر بسته په لاس
کی ده او روانیږی وصال په بیړه ورلی او رخسار ته
یی په زهیره لهجه وویل: رخسار زه خبر سوم وای
هیواد پریږدی؟
رخسار وویل: هو،
وصال وویل: نو چیری ځی،
رخسار وویل: ځم د اکا کره د تل لپاره،
وصال په زهیره لهجه وویل: رخسار زما څخه کمه
غلطی سویده چي ته ما پریږدی ته ماته سزا راکه زه
هر رکم سزا ته تیار یم که وایی چی ځان مړ که زه
دیته هم تیار یم خو ما مه پریږده زه بیله تا ژوند نسم
کولای،
رخسار وویل: وصاله زه زیاتو خبرو ته وخت نلرم
زما پرواز ته لږ وخت پاته دی،
وصال څو شیبی د رخسار سترګو ته کتل او بیا یی
وویل: سمده رخسار چی څنګه ستا خوښه یی چی ته
خوشحاله یی زه خوشحاله یم چی هر ځای یی خو یوه
غوښتنه ده راځه تر هوایی میدانه پوری به دی زه
ورسوم،
رخسار وویل: نه نه زه خپله تلای سم،
وصال وویل: هیله کوم رخسار راځه دا اخیری شیبی
خو به یو ځای سره تیری کو،
رخسار وویل: سمده درځه،
وصال ډیر خوشحاله سو او رخسار ته یی د موټر
دروازه ور خلاص کړه او رخسار کښینستل او د
هوایی میدان پر طرف رهی سول په لاره کی وصال
و رخسار ته وویل: رخسار ایا ته بی ما هلته ژوند
کولای سی زه خو بیله تا یوه دقیقه نسم تیرولای،
رخسار وویل: وصاله ته ډیر ښه انسان یی یو ښه انجلی
د ځان لپاره پیدا که او واده ور سره وکه زه به دی ژر
هیره سم او هغه انجلی به ډیره بختوره وی چی ته یی
په نصیب سی،
وصال وویل: نو ته می ولی پریږدی که زه ښه انسان
وای نو تا به نه پریښولای رخسار زه بیا هم زاری
درته کوم چی ما یوازی مه پریږده،
رخسار وویل: وصاله پر ما ناوخته کیږی زه ستا سره
په موټر کی په همدی نه راتلم،
وصال چپ سو او څو شیبی وروسته هوایی میدان
راورسیدی کله چي میدان راورسیدی نو رخسار ژر
تر موټر کښته سول او بسته یی واخیستل در سره او
وصال ته یی وویل: نو زه ځم د خدای په امان،
وصال ورغلی او رخسار یی پر تندی مچ )ښکُل( کړه
او په ژړغونی اواز یی ورته وویل: الله دی مل سه
رخسار،
کله چي رخسار روانه سول نو تر سترګو یی د الماسو
پڅیر ښکلی اوښکې پر مخ د اوبو پڅیر روانی سوی
خو وصال ته یی تر شا نه کتل وصال هغه د شا له
طرفه څارل رخسار د ترمینل پر طرف روانه وه او
تر سترګو یی دوامداره اوښکی توییدی کله چي د
تلاښی تر ځای ووتل نو د شا له طرف یی وصال ته
مخ ور واړوی په سرو او په اوښکو ډکو سترګو یی
وصال ته د خدای په امانی لاس پورته کړ وصال هم
لاس ورته پورته کړ خو څو شیبی وروسته وصال ډیر
حیران سو او په ډیری حیرانی یی رخسار ته کتل

02/02/2025

Part 11| Navol (Love)
عاشقیو ناول

څوک دی ایسی یی ژر رسوا که دوو نورو ملګرو یی
هم د مدیر د خبرو تائید وکړ،
وصال وویل: څوک دی هغه؟
مدیر د کمپنۍ منشي یعنی د وصال پلار ته چي مدیر
لا نه پیژندی چي دا د وصال پلار دی اشاره وکړه او
ویویل چي غل همدا منشي دی ملګرو یی وویل هو
همداسی ده ریس صاحب غل همدا زموږ منشي دی،
ددی خبر په اوریدو سره د وصال مخ د ډیره قهره تک
سور سو خو هیڅ یی ونه ویل کله چي یی پلار دا خبره
واوریدل نو ډیر وارخطا سو او وصال ته یی وویل:
ریس صاحب ریس صاحب زه په خدای قسم کوم چي
ما غلا نه ده کړی ما غلا نه ده کړی ریس صاحب،
وصال هیڅ نه ویل څو شیبی وروسته د کمپنۍ مدیر د
وصال پلار پوری وهی او ورته یی وویل: ولاړ سه
بی شرمه یو وار غلا کوی او بیا وایی چی ما غلا نه
ده کړی،کله چی د کمپنۍ مدیر د وصال پلار پوری وهی وصال
ډیر په غوسه سو او ور ولاړ سو او مدیر یی ټینګ په
لغته ووهلی او د دروازی سره یی وجنګوی بیا یی
راپورته کړ او د مځکی یی وویشتی او ورته یی وویل:
بی غیرته تا زما پلار ته غل وویل د ژوند څکه ولاکه
راڅخه وکی،
کله چي وصال منشي ته په پلار وویل نو ټول ډیر
حیران سول وصال خپلو وهلو ته ادامه ورکړی وه او
هر واری یی همدا ویل چی تا زما پلار ته په غل وویل
تر دی حده یی ووهلی چي د مدیر مخ ټول په وینو ککړ
سو پلار یی ورځغستل او وصال یی ټینګ کړ او ورته
یی وویل: ریس صاحب ریس صاحب هغه پریږده که
نه مړ به سی ریس صاحب پریږده هغه پرییییږده ریس
صاحب،
خو وصال خپلو وهلو ته ادامه ورکړی وه بیا یی پلار
وویل: وصاله زویه پریږده هغه که نه مړ به سی
وصاله زویه،کله چي وصال د خپل پلار د خولی څخه د زوی کلمه
واوریدل چی و ده ته یی په زوی وویل نو مدیر یی
پریښوی د وصال تر سترګو اوښکې بهیدلی او بیا یی
پلار ته مخ واړوی او هغه یی ټینګ په غیږ کی ونیوی
او د بابا بابا په نامه یی ورته ویل کله چي ارام سو او
غوسه یی لیری سوه نو مدیر یی تر کالو ونیوی او ټولو
کاریګرو ته یی وویل: غلا دی بی غیرته کړی وه خو
تور یی پر تاسو او زما پر پلار پورې کړ،
ټول ډیر حیران سول بیا وصال د پروجکتور پر مخ د
دوی د غلا ویدیو چي جاسوسی کیمری تری نیولی وه
ټولو ته ورښکاره کړه بیا یی مدیر او د هغه ملګرې تر
کمپنۍ ویستل ټولو بیرته د پخوا پڅیر خپل کارونه
شروع کړه وصال څو ورځی وروسته خپل پلار ته
وویل: بابا ته نور پر کور کښینه دا دی موږ خو یو موږ
کار کوو ستا و کار ته حاجت نسته ته استراحت وکه،
پلار یی وویل: وصاله زویه پر کور چي کښینم دیغت
کوم زه باید په یو کار اخته یم،
وصال وویل: نو سمده بابا خو ته به هم زما یو شرط
مني؟
پلار یی موسکۍ سو او بیا یی وویل: څنګه شرط زویه؟
وصال وویل: ته به زما د ټوکرانو د کمپنۍ ریس کیږی
زه غواړم هغه ستا په نامه کم،
پلار یی ډیر خوشحاله سو او بیا یی وویل: نه نه زویه
دومره غټه تحفه او دومره لوی احسان زه نسم منلای،
وصال وویل: بابا څه چی زما دی هغه خو ستا هم دی
او زه پر تا احسان نه کوم ایا تا او مور چي زه دې دنیا
ته راوړلم او روزلم مو ایا دا غټ احسان او غټه تحفه
نه ده چی تاسو ماته راکړه نو ایا زه دا دومره کوچنی
تحفه تاسو ته نسم درکولای،
پلار یی نه منل خو اخیر د وصال د ډیر ټینکار سره
یی پلار ومنل او د ټوکرانو د کمپنۍ مشر یی کړ،
وصال غوښتل پر رخسار د پلار سره د یو ځای کیدو
زیری پر رخسار وکړی خو کله چي یی تلیفون ور
وکړ نو رخسار به پر کاټ کی وصال بیا زنګ ور
ووهلی خو رخسار بیا کاټ کی وصال د رخسار پلار
ته زنګ ور ووهلی او هغه ته یی وویل چي رخسار
چیری ده د رخسار پلار وویل: چي هغه خو په کور
کی ده،
وصال ډیر پریشانه سو چي رخسار تلیفون ولی نه
پورته کوی په موټر کی کښینستی پنځلسمه برخه:
او د رخسار کورته ور روان سو کله چی هلته ورسیدی
نو ویلیدل چی رخسار د یو ځوان سره ناسته وه او
بانډار یی کاوه وصال د دروازی و شاته ودریدی او
رخسار ته یی زنګ ور ووهلی کله چی رخسار ته زنګ
ورغلی نو رخسار وکتی او بیرته یی تلیفون پر مځکه
کښیښوی او په بانډار اخته سوه وصال ډیر پریشانه سو
او د رخسار و خواته ور روان سو کله چي هغی ته ور
ورسیدی نو ورته یی وویل: رخسار زه د سهار
راهیسی تاته تلیفونونه کوم او ته دلته ناسته یی بانډار
کوی او زما تلیفون ته جواب نه وایی،
رخسار او هغه ځوان حیران سول چی وصال د سلام
پر ځای اول خوشکه شروع کړه د رخسار سره ناست
ځوان وصال ته د روغبړ لاس ونیوی او ویویل: سلام
زه شکیب یم،
د وصال غوسه سړه سوه او هغه ځوان ته یی لاس
ورکړ او ویویل: وعلیکم السلام وصال یم،
رخسار وصال ته ډیر بد بد کتل شکیب وویل: وبخښی
زه باید اوس ولاړ سم ښه وخت رخسار ښه وخت
وصال،
کله چی شکیب ولاړی نو رخسار خپلی کوټی ته راونه
سوه وصال تر لاس ونیول او ورته یی وویل: رخسار
ما د څه وخت راهیسی درته تیلفونونه کول تا دا پورته
کوی ولی نه څه خبره ده،
رخسار په غوسه وویل: وصاله زما لاس ایله که،
خو وصال د هغی لاس ټینګ نیولی وو،
رخسار بیا وویل: وصاله ما درته وویل چی زما لاس
ایله که،
خو وصال د هغی لاس ټینګ نیولی وو او نه یی ور
ایله کاوه،
رخسار ته درد ورغلی او پر وصال یی یوه لویه ناره
وکړه چي وصاله زما لاس ایله که، کله چی وصال د
هغی دومره غوسه ولیدل حیران سو نو د هغی لاس یی
ور ایله کړ او رخسار خپلی کوټی ته ولاړه په دی وخت
کی د رخسار پلار هم راغلی د رخسار ناره یی
واوریدل او وصال ورته وویل: بابا په رخسار نن څه
سویدی د سهار راهیسی می تلیفونونه ورته راکول خو
هیڅ جواب یی نه راکوی چی دلته پسی رالم نو دا په
بانډار د هغه ځوان سره اخته وه نه پوهیږم چي څه
خبره ده،
پلار یی وویل: زه هم نه پوهیږم زویه چی څه خبره
ده؟ وصال وویل: بابا هغه ځوان څوک وو چي دلته راغلی
وو؟
د رخسار پلار وویل: هغه زما وراره او د رخسار د
اکا زوی وو،
وصال ډیر پریشانه وو او ټوله شپه ویښ وو او لټ پر
لټ اوښتی خوب نه ورتلی د رخسار غوسه یی په دماغ
کی ګرځیدل کله چی سهار سو نو په دفتر کی یی طاقت
نه کیدی نو رخسار ته یی زنګ ور ووهلی خو رخسار
پر کاټ کړ بیا یی ور ووهلی خو رخسار بیا پر کاټ
کړ وصال حیران وو چي څه پیښه ده ناببره کله چی د
رخسار کورته ورلی نو بیا یی ولیدل چي رخسار د
شکیب سره ناسته وه او خندل یی وصال ډیر پریشانه
سو هلته څو دقیقو ورته منتظر وو او د رخسار او
شکیب خبرو ډیر بد خوند ور کاوه څو دقیقی وروسته
شکیب ولاړی او وصال د رخسار و طرف ته ورلی
او رخسار ته یی وویل: رخسار ته دا خبرو او بانډار
او خنداوو ته وخت لری دا زما تلیفون ته وخت نسی

01/02/2025

Part 10| Navol (Love)
عاشقیو ناول

زه پوهیږم ریس صاحب ما بخښلی یی هیڅ خبره نه
ده،په دی وخت کي وصال ته زنګ راغلی کله چي
وصال نمبر ته وکتل نو ویلیدل چي رخسار ده تر
روغبړ وروسته رخسار وویل: زما ښاغلې ستا فیاد دی
چي دوی ورځی وروسته کمه ورځ ده؟وصال موسکۍ
سو او ویویل: څنګه یی هیرولای سم ځان به هیر کم
خو دا ورځ به هیره نه کم همدا ورځې ته خو زه د
میاشتو میاشتو راهیسی انتظار یم د نوی کال لومړی
ورځ او زما او ستا د یو ځای کیدو ورځ )کوزدی(
ورځ، رخسار وویل: ځه درواغجنه ستا هیره وه دا خو
ما در فیاد کړه که نه نو سهار د وخته به دی لا پر ما
زیری کړی وای،وصال وویل: څنګه یی هیرولای سم
ایا ساه هم چا هیره کړیده؟رخسار وویل: بس بس غوړه
مالی مکوه زه ستا څخه خوابدې یم،وصال موسکۍ سو
او ویویل: مړ می که خو دا د خوابدتیا سزا مه
راکوه،رخسار وویل: چپ سه لیونیه بیا دا د مرګ بد
خونده خبری مکوه زه خو خدای ته دا دعا کوم چی
خدای زما عمر لا تاته درکړی،وصال وویل: چپ سه
لیونې خدای دی داسی نکوی،رخسار وویل: بس بس
نوری خبری مکوه بالا نن ماښام کورته راسه او بابا
ته به یی ور فیاد کړی چی دوی ورځ وروسته زموږ
د کوزدې ورځ ده زه نسم ورته ویلای ځنی شرمیږم،
وصال موسکۍ سو او ویویل: سمده انشاءالله،کله چي
ماښام سو نو وصال د رخسار کورته ورغلې رخسار
وصال ته په دروازه کی انتظار وه تر روغبړ وروسته
دواړه د رخسار د پلار و طرف ته ور روان سوه تر
روغبړ وروسته رخسار و وصال ته اشاره وکړه چی
ورته ووایه وصال بیرته رخسار ته اشاره وکړه چي
ته ورته ووایه دوی همداسی اشاری سره کولی
وروسته وصال د رخسار پلار ته وویل: بابا دوی
ورځې وروسته کمه ورځ ده؟د رخسار پلار وویل:
درنۍ )دوشنبه( ده زویه،وصال او رخسار بیا پریشانه
سول وصال بیا وویل: یا بابا زما مطلب دا دی وام د
کال کمه ورځ ده؟د رخسار پلار وویل: لومړۍ ورځ
به یی وی،وصال او رخسار اوږدی اوږدی ساوی
کښلی چی بابا یی ولی نه پوهیږی وصال وویل: نو بابا
کم پلان لری چي په دا ورځ یو وکړی؟د رخسار پلار
وویل: نه زویه کم پلان نلرم،اخیر رخسار نفستنګی
سوه او پلار ته یی وویل: بابا د یو چا سره به دی په
دی ورځ د کم څه وعده نه یی کړی؟پلار یی وویل: نه
لوری نو څه وعده می کول، رخسار او وصال دواړه
نفستنګی سول او اوږدی ساوی دواړه باسی څو شیبی
وروسته یی پلار وویل: زه پوهیږم چي تاسی څه
وایست او د سهار راهیسی د څه اشاری سره کوی زه
مو دا اشاری وینم دوی ورځې وروسته د کال لومړۍ
ورځ او ستاسو د کوزدی ورځ ده داغسی ده؟ وصال
او رخسار دواړه موسکۍ سوه او وشرمیدل بیا د
رخسار پلار د خپل جیب څخه دوی ګوتې ) انګیشترۍ(
راویستی او رخسار او وصال ته ورکړی او ویویل
ورته: دا انګیشتری مو خوښی دی د کوزدی
لپاره؟وصال او رخسار ډیر حیرانه سول او دواړه خپل
پلار ټینګ په غیږ کی ونیوی او مننه یی تری وکړه د
رخسار پلار وصال ته وویل: وصاله زویه زه درباندی
ویاړم تا زما سر را لوړ کی زویه څومره تمه چي ما
درته درلودل تر هغه لس چنده پرمختګ دی وکړ افرین
دی سی پر تا زویه زه ویاړم چی ستا په رکم ځوان می
زوم کیږی،وصال وویل: مننه بابا خو دا هر څه ستاسو
له برکته دی دا هر څه خو تاسو ما ته راکړل بابا کم
پرمختګ چي ما کړیدی او کم څه چی زه لرم دا ټول
ستاسو له برکته دی،د رخسار پلار وویل: نه زویه دا
خو ستا د هڅی او کوښښ له امله دی ما خو صرف
پیسی تاته ددی لپاره درکړی چی زه تا په وازمویم که
مي چیری بل چاته ورکړی وای نو هغه به پر عیاشی
او د یو څو ورځو پر خوښیو مصرف کړی وای خو
ته د هغو له ډلی نسوی زه درباندی ویاړم زویه،
وصال او ملګرو یی د کوزدی مراسمو ته اماده ګی
نیول کله چي د کال لومړی ورځ سوه نو په ماښام کی
یی د وصال او رخسار د کوزدی مراسم پیل سول د
کوزدی مراسمو ته یی لوی لوی چارواکی او تجاران
راغلی وه د وصال او رخسار د کوزدۍ نکاح وتړل
سوه څو شیبی وروسته د مراسمو ختمیدو ته لا وخت
پاتی وو چي رخسار وصال ته وویل: وصال زه باید
یو ارام وکم ډیر می پر سر درد دی،
وصال وویل: رخسار! میلمانه لا تر اوسه دلي دی ته
هغه څنګه یوازی پریږدی او ځی؟
رخسار وویل: وصال بخښنه غواړم نوره نسم پاته
کیدای،
وصال وویل: سمده نو ورسه ته ارام وکه بیا به سهار
زه د پاتی میلمستیا کیسه درته وکم ورسه ښه شپه
رخسار می،
رخسار وویل: تاته هم ښه شپه وصال می،
وختونه همداسی تیریده وصال ډیری کمپنۍ او
فابریکې رانیولی او د هیواد تر ټولو ستر تجار سو خو
وصال خپلې لومړی فابریکې ته زیاته پاملرنه کول
ځکه چی ده هر څه د همدی فابریکې په برکت پیدا
کړی وه د همدی فابریکې مسؤل د وصال سره په
مجلس کی وویل: ریس صاحب بهرنی هیواد هم زموږ
پڅیر فالیسی ته لاس اچولی او زموږ خواږه په بازار
کی دا څو ورځی کیږی چي خپل مقام کښته کوی
بازارمندنه او تقاضا کمیږی په دی اړه ستاسو نظر څه
دی چی باید څه وکړو؟
وصال وویل: کوم خواږه چی موږ مخکی جوړول
اوس د هغو رنګ او شکل بدل کړی او مغزی مواد یی
ور زیات کړی د یوی میاشتی لپاره یی په دومره نرخ
بازار ته عرضه کوې چي صرف خپل مصرف پوره
کړی کله چي زیات عرضه سوه نو د بهرنی هیواد
خواږه خپل قیمت بایلی چی د څو میاشتو په جریان کی
به د هغو کمپنۍ فلج سی او موږ به بیرته قیمتونه لوړ
کړو او بیرته به خپل بازارمندنه پیدا کړو بیا هغوی د
څو کلونو لپاره کار نسی کولای،
ټولو د وصال پر پوهی چکچکی وکړی د وصال
کاروبار او تجارت ورځ په ورځ پراختیا موندل وصال
خپل ورونه راوغوښتل او په کمپنیو کی یی په کار
وګمارل او ټولو ته یی لوړی رتبې ورکړی ټول ډیر
سره خوشحاله وه رخسار او وصال به هره ورځ سره
لیدل او د واده بحثونه به یی سره کول څو میاشتی تیری
سوی یوه ورځ وصال د رخسار کورته ورغلی وو د
رخسار او پلار سره یی بانډار کاوه څو شیبی وروسته
د رخسار سر په لوګرځیدی او سر څرخی یی وسوه
خو وصال او پلار یی ځان ته نه کړه متوجی او ولاړه
سوه او خپلی خونې ته روانه سوه پلار یی ور ناره کړه
او ویویل: رخسار لوری چیری ځی خیریت دی؟
رخسار په تګ او رفتار کی وویل: بابا ځم خونۍ ته می
کار مي دی،
پلار یی وویل: راسه لورې چی وصال ولاړی بیا به
یی وکي،
رخسار وویل: نه بابا ضروری دی،
پلار یی هم څه نه وویل او رخسار خپلۍ خونۍ ته
ولاړه کله چي خپلۍ خونۍ ته ورسیدل نو په هنداره کي
یی وکتل ګوري چي تر پزۍ یی وینه رابهیدل رخسار
ډیره پریشانه سوه په همدی پریشانی کي ډوبه وه چي
په دی وخت کي یی د خونۍ دروازه وټکیدل رخسار
ژر خپل پزه له وینو څخه پاکه کړه او ویویل: څوک؟
په دی وخت کی یی وصال خونۍ ته ورننوتی او
ویویل: زه یم ګرانۍ ماته اجازه سته،
رخسار موسکۍ سوه او ویویل: هو ولي نه راځه زه
خو هم دا ستا یم نو بیا اجازی ته څه اړتیا ده،
وصال موسکۍ سو او د رخسار لاس یی په لاس کی
ونیوی او ویویل: زما ګرانۍ دا څه وخت کیږی ته یو
څه پریشانه رامعلومیږی خیریت خو به یی ایا زما څخه
خو به کومه غلطۍ نه وی سوی،
رخسار موسکۍ سوه او ویویل: نه نه ګرانه الله دی نه
کوي ته خو په لک هاوو کی یو یی زه بختوره یم چي
ستا په رکم خاوند می په نصیب کیږی زه خو الله ته دا
دعا کوم چي ستا په څیر خاوند دی هری پیغلۍ ته
ورسیږی،
وصال موسکۍ سو او ویویل: او زه بیا دا دعا کوم چي
ستا پڅیر بدرنګه میرمن دی خدای هیچا ته نه ورکوی،
رخسار او وصال دواړه په خندا سوه او رخسار وویل:
ځه لیونیه!!! زه نو بدرنګه یم؟
وصال د رخسار لاس ښکل کړ او ویویل: نه نه
مسخرۍ می کولی ته خو د نړی تر ټولو ښایسته میرمن
یی چی الله ماته راکړی یی،
څو میاشتی تیری سوی د وصال په هغه کمپنۍ کی غلا
وسوه په کومه کمپنۍ کی چی دده پلار منشی وو د هغی
کمپنۍ مدیر ټولو کاریګرو ته اخطار ورکړ چي باید د
غلا پیسی بیرته کمپنۍ ته راوړی که نه نو ډیر بد چلند
به ور سره وکړی ټول کاریګر ډیر وارخطا وه ددی
کیسی څخه وصال خبر سو او همغی کمپنۍ ته څو
ورځی وروسته راغلی او د کمپنۍ په صالون کی یی
ټول کاریګر راوغوښتل او مدیر یی هم راوغوښتی
وصال ټولو کاریګرو ته وویل: تاسو ټول تر ما مشران
او ددی کمپنۍ د څو کلنو راهیسی کاریګر یاست ددی
کمپنۍ لکبله تاسو خپلو کوچنیانو ته ډوډی او د ژوند
نورې اسانتیاوی برابروی نن چي ددی کمپنۍ سره کم
خیانت سویدی دي کمپنۍ او ماته هیڅ تاوان نه رسوی
خو کم کس چي دا کار کړیدی هغه ته به ډیر تاوان
ورسیږی البته که یی خپله خپل ګناه ومنل او غلا سوی
پیسی یی بیرته راوړلی نو شاید زه پری رحم وکم خو
که یی نه راوړلی نو د ډیر بد حالت سره به مخ سی او
د ټولو ومخته به یی رسوا کم تاسو دی خبر یاست چي
ددی کس معلومول ماته هیڅ زور او تکلیف نه غواړی
زه یی معلومولای سم او تاسو می په دی خاطر دلته
راوغوښتلاست چي تاسو هغه کس ووینی نو ښه ده چي
خپله خپل ځان راوښیي که نه نو بیا دی زما څخه ګیله
نه کوی چی ما بیا هر حالت پر راوستی اوس لا وخت
لری زه هغه ته دوی دقیقی وخت ورکوم چی باید خپله
خپل ګناه ومنی،
ټول کاریګر ډیر حیران سول او ټول ودیته انتظار وه
چي اوس به څوک ځان مجرم ومني ټول انتظار وه چي
په دی وخت کی د همدی کمپنۍ مدیر وصال ته وویل:
ریس صاحب وخت مه ضایع کوه موږ خبر یو چي غل

31/01/2025

Part 09| Navol (Love)
عاشقیو ناول

یو ملګرې یی غوښتل چي فابریکې ته ننوځې خو
وصال هغه ونیوی او بیرته یی را ویستی او ټول
ملګرو ته یی وویل: ملګرو ملګرو تاسو یو څو شیبی
صبر وکی، بیا یی موبایل راویستی او رخسار ته یی
زنګ ووهلی او رخسار یی فابریکې ته راوغوښتل څو
شیبی وروسته رخسار راغلل وصال هغې ته وویل:
رخسار نن د فابریکې د خلاصولو لومړی ورځ ده نو
د ښه بخت لپاره به لومړی ته فابریکې ته قدم دننه
کوی،رخسار ډیره خوشحاله سوه او بیا یی فابریکې ته
خپل لومړی راسته پښه په موم کی کښیښول او بیا یی
دوهمه پښه دننه کړه او بیا ټول دننه سول وصال په
موم کي د رخسار د چاپ سوی پښی چاپ په فابریکه
کي پر یو دیوال وموښلوی،
ټولو په ګډه سره فابریکه پاکه کړه او د لا ښه بخت
لپاره یي خیراتونه پکښی وکړل او فابریکه یي ښه سره
سمه کړه بیا یی د فابریکې د پخوانی مشر سره پر تیرو
ډیزاینونو بحث وکړ وصال د فابریکې پخوانې مشر ته
وویل: زه غواړم چي پخوانې ټول د خواږو ډیزاینونه
ور بدل کم، بیا یی کاریګرو ته امر وکړ چي د خواږو
شکل ور واړوی او د پخوانې خوږوالی څخه یی یو څه
اندازه شکره او خوږوالی ور کم کړي د فابریکې
پخوانې مشر پوښتنه تری وکړه او ورته یی وویل:
ریس صاحب که دی خوږوالی ور کم کړ نو په بازار
کی به هیڅوک وانه خلی ځکه ما ډیره زیاته شکره
پکښی استعمالول بیا هم نه وتل خو چی ته یی ورکمه
کړی نو تر هغه به لا کښته سی،وصال وویل: ددی
خبری جواب به بیا ته د موادو د بازار ته د وړاندی
کولو وروسته پیدا کړی اوس چي ما څنګه درته ویلی
دی هم هغسی وکړی،د وصال د امر سره سم همداسی
وسوه د خواږو شکل واوښتل سو او شکره یی کمه سوه
کله چي خوږه د بازار د عرضی او وړاندی کولو لپاره
تیار سوه نو وصال هغه په یو غټ موټر کی واچول ده
او ملګرو یی بازار ته یوړل هر دوکاندار ته به یی ویل
چی نوی خوږه ده ارزانه او باکیفیته ....هر دوکاندار
به منفی جواب ورکوی چي نه یی غواړو خو کله چي
به وصال هغوي ته د خواږی یو څه اندازه د خوند کتلو
لپاره ورکړه نو ورته وبه یی ویل چي دوه کارټنه یا هم
دری کارټنه راکړه ټولو دوکاندارانو همداسی کول دا
وو چي د نن ورځی غټ موټر خوږه خلاصه سول ټول
ډیر خوشحاله سول کله چي وصال فابریکې ته راغلی
نو یی کاریګرو ته وویل: سبا ته د تیری ورځی په
نسبت یو څه کمه خواږه جوړه کړي؟د فابریکې مشر
وویل: ریس صاحب ودی نه لیدل چي د تیری ورځې
خوږه ټوله ووتل سبا به خامخا د بازار تقاضا ډیره وی
نو ته یی ولی کموې او په دی هم نسوم پوه چي تا ولی
د خواږی شکره ورکمه کړه خو بیا هم هغه زما د وخت
په نسبت زیاته ووتل؟وصال موسکۍ سو او ویویل:
موږ باید خلکو او بازار ته په کتو سره بازار ته شیان
وړاندی کړو اوس هغه پخوانی وخت نه دی چی ټولو
خلکو روغ صیحت درلودی اوس زیاتره خلک په رکم
رکم ناروغیو او د شکري په نارغیو اخته دی چي
زیات خواږه شیان نه خوښوی نو مي ځکه د خواږو
شکره ور کمه کړه او د تیری ورځې د خوږو په نسبت
نن ځکه کم خواږه بازار ته وړاندی کوم ځکه چی ما
ولیدل چي زما خواږو ته د بازار تقاضا ڈیریږی او
څومره چي د بازار تقاضا ډیریږی هغومره د یو
فابریکې شیان قدر پیدا کوی او خلک یی لا نور هم
غوښتونکی سی،ددی خبرو په اوریدو سره ټولو د
وصال پر زیرکتیا او هوښیارتوب چکچکی وکړی،
سبا ته خواږه بازار ته د عرضی لپاره اماده سوه
پخوانی دوکاندارانو چي به غوښتل هم نه خو هغوی
اوس ددی خوږی لپاره په تمه وو کله چي وصال ور
ورسیدی نو هغو به ویل چی موږ تاته په تمه وو پخوا
به یی دوه و دری کارټنه غوښتل خو نن یی شپږ و لس
کارټنه غوښتل وصال به هغو ته ویل چي نن خوږه لږ
ده او زه یی باید ټولو مشتریانو او دوکاندارانو ته
مساوی تقسیم کم نو ځکه یی هر دوکاندار ته دوه دوه
کارټنه ورکول هر دوکاندار او مشتری به ورته ویل
چي سبا ته موږ ته لس و شل کارټنه راوړه همدا سلسله
همداسی روانه وه چي دوکاندارانو به شل کارټنه خوږه
غوښتل وصال به لس و پنځلس ور کول د بازار تقاضا
به نوره هم ډیریدل وصال ته پر ټلیفونو به واری نه
کیدی ټولو به د خوږو غوښتنه کول څنګه چی د بازار
تقاضا او غوښتنه ډیره سوه نو ځکه وصال فابریکې ته
د خوږو نور ماشینونه هم راوړل پخوا به وصال او
ملګرو او کاریګرو به مال بازار ته دکاندارانو ته ور
وړی خو اوس ټول مشتریان او دوکانداران فابریکې
ته د خوږو د اخیستو لپاره راتلل وصال په خپل
کاروبار کی ډیر پرمختګ وکړ په شپږ میاشتو کی یی
د رخسار پلار ته د هغه پیسی ټولې بیرته ورکړی
فابریکې یی میاشت په میاشت پرمختګ کاوه او په لږ
وخت کي یی نوری فابریکې او کمپنۍ هم رانیولی په
اخبارو او مجلو کی یی د کاریګرو لپاره اعلان وکړ
ډیر کارکونکې یی په کار وګمارل د پخوانیو کاریګرو
معاش او وظیفی یی هم ور لوړی کړی یوه ورځ
وصال په خپل دفتر کي ناست وو چي د دفتر دروازه
یی د اجازی لپاره وټکیدل وصال د ورتلو اجازه ورکړه
ګورې چي هغه دده پلار وو دواړه ډیره سره حیران
سول تر څو شیبو حیرانتیا وروسته وصال خپل پلار
ته وویل: راځه راځه بابا کښینه، پلار یی هم کښینستی
وصال پلار ته چای ور واچولې پلار یی همداسی چپ
ناست او څه یی نه ویل وصال هغه ته ډیر په مینه مینه
کتل چي په دی وخت کي د وصال مرستیال راغلې او
وصال ته یی وویل: ریس صاحب میلمانه راورسیدل
او دا څو دقیقی کیږی چی تاسو ته په تمه دې،وصال
وویل: د نن غونډه لغوه که زه مصروف یم،مرستیال
یی وویل: ریس صاحب هغه د لویو لویو شرکتو او
کمپنیو خاوندان دی او زموږ لوی لوی مشتریان دی
زه یی غونډه څنګه لغوه کولای سم،وصال په غوسه
سو او ویویل: بی عقله ما نه درته وویل چي لغوه یی
کړه نه می وینی چي زه مجلس لرم او مصروفه یم،په
دی وخت کي د وصال پلار د وصال مرستیال ته وویل:
ودریږه زویه غونډه مه لغوه کوه دی به درسی بیا یی
وصال ته وویل ته اړتیا نلری چی زما لپاره غونډه لغوه
کړی زه صرف دلته ددی لپاره راغلی وم چي ستاسو
کمپنۍ په اخبار کی اعلان نشر کړی وو چي تاسو یو
خزانه دار )منشې( ته ضرورت لري ما څو کلونه په
بانک کی وظیفه کړیده زیاته تجریبه لرم زامن مي
بیکاره دی پر کور ناست دی هغه وظیفه تاسو ماته
راکړی واخلی دا می اسناد دی،د وصال په سترګو کي
په دی وخت کي اوښکې راغلی او ورته یی وویل: بابا
زه خو دی هم زوی یم او دا کمپنې او فابریکې خو
ستاسو هم دی نو بیا تاسو ولی ځان پردی کوی،پلار
یی وویل: ما درته وویل چی زه صرف دلته د کار لپاره
راغلی یم که تاسو ما ته هغه وظیفه راکوی رایی کړی
که نه د خدای په امان،په دی وخت کي د وصال د
کاروبار یو ملګرې د وصال دفتر ته ور ننوتی وصال
ژر خپلې اوښکی پاکی کړی او پلار ته یی وویل: سمده
چي څنګه ستاسو خوښه وی سر د سبا څخه تاسو خپلې
وظیفی ته راتلای سی،وصال د خپل دفتر څخه ووتي
او د ملګرې سره غونډی ته ولاړی د میلمنو څخه یی
د ناوخته کیدو بخښنه وغوښته او بیا یی پر کاروبار
بحثونه شروع کړل کله چي غونډه خلاصه سول او
ټول ولاړل نو وصال خپل مرستیال خپل څنګ ته
رانیږدی کړ او هغه ته یی وویل: زه بخښنه غواړم یاره
ما په غوسه کی تاته بد و رد وویل،مرستیال یی وویل:

Address

123 Maple Street Springfield, IL 62704
Springfield, QLD
IL62701

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when داوښکو څاڅکې posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share

Category