Մինաս Ավետիսյանի թանգարան Minas Avetisyan Museum

30/07/2026

🇬🇧⬇️🤝 ԸՆԿԵՐՈՒԹՅԱՆ ՄԻՋԱԶԳԱՅԻՆ ՕՐ | Մինաս Ավետիսյան և Ալբերտ Պարսամյան

Այսօր՝ Ընկերության միջազգային օրվա առթիվ, Հայաստանի ազգային պատկերասրահն ու Մինաս Ավետիսյանի թանգարանը ներկայացնում են Մինասի վրձնած «Ալբերտ Պարսամյանի դիմանկարը»։

Կտավում պատկերված է «Սիրուն Աբոն»՝ Մինասի ամենամտերիմ համախոհ նկարիչ ընկերներից մեկը, որին կարելի է թերևս անվանել «ամենամինասական» նկարիչը։ Ալբերտ Պարսամյանը տաղանդավոր վարպետ էր, որը մինչև կյանքի վերջ հավատարիմ մնաց իր ավագ ընկերոջ՝ Մինաս Ավետիսյանի գեղարվեստական բացահայտումներին ու ստեղծագործական սկզբունքներին։

Նրանք հաճախ միասին էին մեկնում պլեների, նատուրայից նկարում դիմանկարներ ու նատյուրմորտներ։ Նրանց ընկերության հիմքում արվեստում միասին անցած ստեղծագործական ուղին էր, որը ձևավորեց երկու տաղանդավոր արվեստագետի գեղանկարչական մտածողությունն ու աշխարհընկալումը։

✨ Շնորհավո՜ր Ընկերության օրը։

🇬🇧🤝 INTERNATIONAL FRIENDSHIP DAY | Minas Avetisyan and Albert Parsamyan
On the occasion of International Friendship Day, the National Gallery of Armenia and the Minas Avetisyan Museum present "Portrait of Albert Parsamyan" painted by Minas.

The portrait depicts "Handsome Abo" – one of Minas’s closest like-minded artist friends, who could perhaps be called the most "Minas-esque" painter. Albert Parsamyan was a talented master who remained faithful throughout his life to the artistic discoveries and creative principles of his elder friend, Minas Avetisyan.

They often went together to open-air painting sessions, capturing portraits and still lifes from nature. At the core of their friendship was a shared creative path in art that shaped the painterly style and worldview of both talented artists.

✨ Happy International Friendship Day!

#ՀայաստանիԱզգայինՊատկերասրահ #ՄինասԱվետիսյան #ԱլբերտՊարսամյան #ԸնկերությանՄիջազգայինՕր #արիՀԱՊ

25/07/2026

✨ «Իմ քայլը» հիմնադրամի «Մշակութային ճամփորդություն» ծրագրի շրջանակում Մինաս Ավետիսյանի թանգարանը հյուրընկալել էր փոքրիկ արվեստասերների, որոնք բացահայտեցին Մինասի վառ, զգացմունքային ու գունեղ ստեղծագործական աշխարհը։

Մինաս Ավետիսյանի թանգարանը մշտապես մեծ տեղ է հատկացնում պատանի այցելուների մշակութային կրթությանը։ Թանգարանում գործող հատուկ կրթական ծրագրերն ու վարպետաց դասերը երեխաներին հնարավորություն են տալիս ոչ միայն ծանոթանալու մեծանուն նկարչի ժառանգությանը, այլև ինտերակտիվ ու ստեղծագործական ձևաչափով փորձարկելու սեփական ուժերը կերպարվեստում։

Սիրով սպասում ենք մեր բոլոր փոքրիկ ու մեծ այցելուներին՝ միասին նոր բացահայտումներ անելու։

#ՄինասԱվետիսյան #ԻմՔայլը #ՄշակութայինՃամփորդություն #կրթականծրագրեր

25/07/2026

🇬🇧⬇️🌻 Հուլիսյան այս շոգ օրը ներկայացնում ենք մի հատված Հենրիկ Իգիթյանի հուշերից՝ դեպի Գառնի իր և Մինաս Ավետիսյանի ուղևորության մասին։

«Հուլիսյան մի շոգ օր մենք Մինասի հետ քաղաքից դուրս էինք մեկնել։ Հուլիսյան շոգը Հայաստանում բառերով հնարավոր չէ նկարագրել, այն պետք է զգալ։ Մեր բուսաբան ընկերները մեզ թողեցին Գառնիի ճանապարհին պայմանով, որ երեկոյան կգան մեր հետևից։ Կեսօրին արևը մտավ իր իրավունքների մեջ։ Մթնոլորտը շիկացել էր։ Շուրջբոլորը՝ ոչ մի ծառ, որի տակ հնարավոր լիներ պատսպարվել, ստվերի ոչ մի նշույլ։ Արծաթավուն մշուշաքողի մեջ պարուրված էր Արարատը։ Արևից շուրջն ամեն ինչ գորշավուն էր դարձել, տոթակեզ մշուշով պատվել։ Մինասը հախուռն եռանդով նկարում էր, նկարում էր շիկացած կարմիր հողը։ Եվ նա իրականությունը չէր խեղաթյուրում, քանի որ դժոխային շոգի զգացումն այլ կերպ հնարավոր չէր արտահայտել։ Եվ հենց այստեղ է ոչ թե բնությունը պասիվ նմանակող, այլ ապրածի, զգացածի էությունը արտահայտելու ձգտող ցանկացած ճշմարիտ նկարչի ստեղծագործության ըմբռնման բանալին»։

🖼️ Մինաս Ավետիսյան, Գառնի. Երանոսի սարերը, 1961

🇬🇧🌻 On this hot July day, we present an excerpt from Henrik Igityan’s memoirs about his trip to Garni with Minas Avetisyan:

"On a hot July day, Minas and I went out of the city. The July heat in Armenia cannot be described in words; it must be felt. Our botanist friends dropped us off on the road to Garni, promising to pick us up in the evening. By noon, the sun was at its height. The air was scorching. There was not a single tree around to take shelter under, not a trace of shade. Mount Ararat was enveloped in a silvery haze. Under the burning sun, everything had turned greyish, covered in a stifling mist. Minas was painting with passionate energy, capturing the scorching red soil. And he was not distorting reality, for there was no other way to convey the sensation of this infernal heat. And right here lies the key to understanding the work of any true painter – one who does not passively imitate nature, but strives to express the very essence of what was lived and felt."

🖼️ Minas Avetisyan, Garni. Mountains of Yeranos, 1961

#ՄինասԱվետիսյան #ՀենրիկԻգիթյան #Գառնի

21/07/2026

🇬🇧⬇️✨ Այս տարի Մինաս Ավետիսյանի ծննդյան օրը նշվեց գեղեցիկ ու բովանդակալից նախաձեռնությամբ։

Ջաջուռ էին այցելել հայ մշակութային կյանքն ու արվեստը ներկայացնող բազմաթիվ բլոգերներ, որոնք շրջեցին Մինաս Ավետիսյանի թանգարանում, բացահայտեցին նրա ստեղծագործական աշխարհը, ծանոթացան ծննդավայրին ու այն միջավայրին, որտեղ ձևավորվել է մեծ արվեստագետի գեղարվեստական տեսիլքը։

Այցը ճանաչողական էր և նպատակ ուներ ևս մեկ անգամ ուշադրություն հրավիրելու Մինասի ժառանգության, թանգարանի ու Ջաջուռի՝ որպես նրա ստեղծագործական ակունքի վրա։

Նման նախաձեռնությունները հնարավորություն են տալիս, որ արվեստի մասին պատմությունը հասնի նոր լսարանների, իսկ Մինասի ժառանգությունը շարունակի բացահայտվել տարբեր հարթակներում։

Շնորհակալ ենք բոլոր մասնակիցներին՝ հետաքրքրության, ջերմ վերաբերմունքի և Մինաս Ավետիսյանի արվեստն իրենց հետևորդներին փոխանցելու պատրաստակամության համար։ Վստահ ենք, որ այս այցից հետո շատերն անձամբ կընտրեն ճանապարհը դեպի Ջաջուռ՝ հանդիպելու Մինասի գույներին ու աշխարհին։

🇬🇧✨ This year, Minas Avetisyan’s birthday was marked by a beautiful and meaningful initiative.

Numerous bloggers highlighting Armenian cultural life and art visited Jajur. They toured the Minas Avetisyan Museum, discovered his creative world, and experienced his birthplace – the environment that shaped the great artist's artistic vision.

The visit was exploratory, aimed at once again drawing attention to Minas’s legacy, his museum, and Jajur as the very cradle of his art.

Initiatives like this allow the story of art to reach new audiences, ensuring that Minas’s legacy continues to be discovered across various platforms.

We are deeply grateful to all participants for their interest, warm attitude, and readiness to share Minas Avetisyan’s art with their followers. We are confident that after this visit, many more will find their way to Jajur to personally encounter Minas’s colors and his extraordinary world.

#ՄինասԱվետիսյան #Ջաջուռ

21/07/2026

✨ Առավոտ լուսոյի անդրադարձը Մինաս Ավետիսյանի թանգարանին։

#ՄինասԱվետիսյան

20/07/2026

♟️ Հուլիսի 20-ին նշվում է Շախմատի միջազգային օրը։ Այս ինտելեկտուալ խաղը դարեր շարունակ եղել է ոչ միայն սպորտ ու մտքի պայքար, այլև ոգեշնչման աղբյուր արվեստագետների համար:

🖼️ Մինաս Ավետիսյան, Շախմատ խաղալիս, 1971

#ՇախմատիՄիջազգայինՕր #ՄինասԱվետիսյան

11/07/2026

✨ Այսօր Մինաս Ավետիսյանի թանգարան էր հյուրընկալել Շիրակի մարզպետ Դավիթ Առուշանյանն ու իր ընտանիքը։

Շնորհակալ ենք այցի համար և մշտապես սպասում ենք նորանոր հանդիպումների։

05/07/2026

🇦🇲⚖️ Հուլիսի 5-ը ՀՀ Սահմանադրության օրն է։

Մայր օրենքով երաշխավորված ստեղծագործելու և ինքնաարտահայտվելու բացարձակ ազատությունն այն ամուր հիմքն է, որի վրա կերտվում է մեր անկախ մշակույթն ու ինքնությունը։

Մինաս Ավետիսյանի թանգարանը սիրով շնորհավորում է բոլորիս այս կարևոր պետական տոնի առթիվ։ Մինասի վառ գույները, հայրենի բնաշխարհի անկեղծ պատկերներն ու նրա անկոտրում, ազատ ստեղծագործական ոգին մեր պետականության ու ազգային տեսակի լավագույն արտացոլումն ու վկայությունն են։

#ՍահմանադրությանՕր #ՄինասԱվետիսյան #ՄինասԱվետիսյանիԹանգարան

03/07/2026

✨ Այսօր հայ բանաստեղծ, հասարակական գործիչ, Երևանի պատվավոր քաղաքացի Ռազմիկ Դավոյանի ծննդյան օրն է։

Բանաստեղծը Մարտիրոս Սարյանին է նվիրել այս տողերը.

Գիշերվա ձայնը մոմի պես դանդաղ

Հալչում է երկրիդ քարանձավներում,

Եվ ձեռքդ հույսի ոսկեղեն մի գունդ,

Խմորում է դեռ երկրիդ ցավերում:

Զարմանք էր աշխարհն հեքիաթների մեջ,

Ձույլ առավոտից մինչև մայրամուտ,

Վարձք էր սիրելու, խինդի ու լացի,

Եվ տառապանք էր՝ իմաստուն ու մութ:

Եվ հավատալու ճիգ էր աննախանձ,

Ինքնաբզկտում տխուր հանճարի.-

«Սևը ներս անենք, ճերմակը՝ դուրսը»,

Որ չաստվածանա պատկերը չարի:

Կտա՞ քեզ արդյոք պնդություն ոգու

Ծույլ ուրախության փոքրիկ մի տագնապ,

Երբ դու տեսել ես փլուզվող երգեր,

Եվ ապրել ես դու տագնապների տապ:

Ի՞նչ է մնում մեզ, եթե ոչ զգալ,

Որ այս աշխարհում պատահեց մեզ հետ

Եվ ամենամեծ խինդը աշխարհի,

Եվ դառնությունը մեծագույն ու մեծ,

Եվ ամենամեծ աղետն աշխարհի.-

Եվ աղետ տեսած իմաստունի պես,

Ապրել այս կյանքը խոնարհ ու բարի:

Ապրելու տենչը ծորում է դանդաղ

Բնության ամեն շնչող հյուլեից,

Եվ քո ձեռքը, ահա, արևից առաջ

Արևի նման արթնացնում է ինձ:

Քեզ երկրագունդը փռել է իր մեջ,

Եվ մանկան նման մի մեծ Անհունի,

Բույր ու ծաղկունք է քաղում քո միջից,

Եվ գույն-գույն երգեր, որ ինքը չունի:

Ջրերը քո մեջ խշշում են կամաց,

Երկինքն ալիք է տալիս կապույտով,

Իմաստությունդ մանկանում է խիստ,

Եվ կախարդվում է փոքրիկ արտույտով:

Լուռ թիթեռները ճչում են քո մեջ,

Չեն պահում իրենց խինդն ու լացերը.-

Ի՞նչ անենք արդյոք,

Գուցե հավատա՜նք,

Որ այս աշխարհում, ինչ-որ տեղ դարձյալ,

Բանաստեղծներն են դեռ Աստվածները։

📷 Լուսանկարում՝ Մարտիրոս Սարյանը երիտասարդ արվեստագետների հետ (աջ կողմում նստածը Ռազմիկ Դավոյանն է)

#ծննդյանօր #ՌազմիկԴավոյան #ՄարտիրոսՍարյան

03/07/2026