14/08/2026
Për më shumë se një mijë vjet, njerëzit përdorën Eneidën e Virgjilit për të parashikuar të ardhmen. Kjo praktikë njihej si sortes Virgilianae: hapej libri në një faqe të rastësishme, vendosej gishti mbi një varg dhe ajo që shkruhej aty interpretohej si shenjë e fatit. Edhe perandorët romakë thuhet se e konsultonin veprën para fushatave ushtarake. Një nga historitë më të famshme lidhet me Mbretin Charles I të Anglisë, i cili, gjatë Luftës Civile Angleze, provoi këtë praktikë në Bibliotekën Bodleiane të Oksfordit. Faqja ku ai hapi librin i kushtohej mallkimit të Didonës: një mbret i munduar nga lufta, i shkëputur nga mbretëria e tij dhe i dënuar të vdiste para kohe. Një mik i tij provoi sërish, për ta ngushëlluar, por edhe ai hasi në një pasazh për një baba që mbante zi për humbjen e të birit. Brenda gjashtë vjetësh, Charles kishte humbur luftën, mbretërinë dhe, më në fund, edhe kokën.