19/06/2026
PETRIT GJINI ME TEMEN: TREVA E KABASH*T (SHËN PALIT) TË PUKËS NJË VENDBANIM I HERSHËM DHE SHUMË I RËNDËSISHËM NË SHQIPËRINË VERIORE
HISTORIK I SHKURTËR I KËTIJ VENDBANIMI
Kabashi (Shën Pali) është vendbanim i lashtë pellazgo-ilir i fisit të Pirusëve në Shqipërinë Veriore.
Deri në fillim të shekullit XVI Kabashi del me emrin Shën Pal.
Edhe toponimi Pukë përmendet që nga viti 1673.
Banorët e trevës së Kabash*t (Shën Palit) janë autoktone, fis më vete, me identitet të formuar dhe territor të tyre historik.
Historikisht kjo zonë ka qenë qendër e rëndësishme fetare, kulturore, tregtare, zejtare e blegtorale.
Cilësitë dalluese të këtij fisi janë: besa, urtia, bujaria, mikpritja, humanizmi, guximi dhe dashuria për të ruajtur këngët, vallet dhe traditat më të mira.
Një fjalë e urtë e fisit Kabash thotë: “Shtëpia e madhe ka burra e gra, sofër e za”.
POZITA GJEOGRAFIKE
Territori i Fisit (Bajrakut) të Kabash*t ndodhet në qarkun e Shkodrës, nënprefektura e Pukës. në Shqipërinë e Veriut. Kjo trevë shtrihet në anën e majtë (jugore) të lumit Drin, ne Veri të qyteteve të Pukës dhe Fushë-Arrëzit.
Fisi i Kabash*t kufizohet në Veri me fisin e Berishës, në Lindje me fisin e Thaçit, në Perëndim më fisin e Qerretit, në Jug me fisin e Tërthores (qyteti i Pukës me rrethinë).
Mespërmes Grykë-Kabashin e përshkon lumi Gomina që buron në Meçe, Blinisht, Buhot e Jushë dhe derdhet në liqenin e Komanit (dikur në lumin Drin).
Mali i Krrabit ( 1688 m i lartë) e kufizon fisin e Kabash*t në anën Veriore, ndërsa mali i Tërbunit (1500 m i lartë) e kufizon në anën Jugore.
Qendra e fisit Kabash shtrihet në Grykë Kabash në një vend me lartësi mesatare 250 m mbi nivelin e detit.
SHTRIRJA TERRITORIALE E FISIT KABASH TË PUKËS
Fisi i Kabash*t në rrethin e Pukës, shtrihet në fshatrat: Grykë Kabash, Buhot, Meçe, Qelëz (pjesërisht),Rrape, Rrypë, Hadroj, Bicaj, Micoj, Dardhë, Qibik, Mzi ( pjesërisht).
Kabash kemi edhe në Kolonjë, Lezhë, Dibër etj.
Në Kosovë kemi Kabash (Korishë) në Prizren, Kabash kemi në Viti dhe Gllogjan.
TOPONIMI KABASH
Kabashi nuk është thjesht një toponim, por një njësi fisnore e përmendur në dokumente e gojëdhëna historike.
Termi Kabash paraqitet:
si Gabasu, ose një “Fortezza di legno in monte” (fortesë e drunjtë malore) më 1688, në hartën e hartografit venedikas, Francesko Mario Koroneli;
si Kabasci më 1689, në kohën e hartografit Italian Gjakomo Kontelli da Vinjolla;
si Kabasi më 1691, në hartën e Koronellit;
si Cabassi, më 1621, në një raport kishtar të Gjergj Bankos;
si Cabasci, më 1703 në raportin e kryepeshkopit katolik të Tivarit, Vencentius.
Kjo fjalë paraqitet edhe në mbiemrin e familjes Kabasilla, që na kthen në shekullin XII.
Prof. Eqrem Zenelaj, duke u bazuar në hulumtimet e tij shkencore dhe në arkivat evropiane te Vatikanit e Vjenës ka arritur të gjej burime historike, se toponimi Gabass (Kabash), është toponim i hershëm pellazgo-ilir.
Tha-bash dhe The-bash (Theba), dikur emër vendi malor në Dardani.
ABACIA E SHËN PALIT NË GRYKË KABASH TË PUKËS
Popullsia e Kabash*t në themel është një dhe e pandare pavarësisht ndërrimit të besimit nga katolik në myslimanë të një pjese të caktuar me ardhjen e perandorisë osmane.
Kisha kryesore katolike në Kabash ishte kushtuar Shën Gjon Pagëzuesit (vendi ku është shkolla e Kabash*t), e më pas Shën Palit ndonëse kishte edhe kisha të tjera që iu dedikuan Shën Nikollës, Shën Pjetrit, Shën Jeremisë, Shën Eliës, Shnapremtes, Shën Markur etj.
Në Shën Pal, Grykë Kabash kisha kishte statusin e një abacie me emrin e Shën Palit.
Ajo ndodhet në Juglindje të kodër Qafaliajt, në të djathtë të rrjedhes së lumit Gomina.
Kjo abaci është ndërtuar rreth shekujve II-IV të erës sonë.
Më 5 nëntor 1984 Abacia e Shën Palit në Grykë Kabash është shpallur Monument Kulture i Kategorisë së Parë nga Ministria e Kulturës dhe Insituti i Monumenteve të Shqipërisë.
Në këtë abaci rreth viteve 1632-1633 ka shërbyer Abati Benediktin Nikoll Leka i cili ka qenë edhe student i Pjetër Budit më 1620.
Sipas dokumenteve të pakontestueshme të Vatikanit më 1367 në këtë Abaci u hap Shkolla e Parë Shqipe që arrinte nivelin e arsimit të mesëm të drejtuar nga kolegji i priftërinjve.
Ky dokument është publikuar nga studiuesi i arkivës së Vatikanit Z. Mark Palnikaj dhe transmetuar nga gazetari Marin Mema në emisionin “Gjurmë shqiptare” në Top Chanell.
Festa më e madhe e Fisit Kabash është Shën Pali,më 28 Qershor të çdo viti për nder të emrit shenjtorit që mban Abacia e Shën Palit në Grykë Kabash.
Në muajin maj 2026 është marrë vendimi për rikonstruksionin e Abacisë së Shën Palit në Kabash, sponsorizuar nga biznesmenët e “Sofrës Pukjane”, z. Tonin Alija si kryetar dhe nën drejtimin e specialistëve arkitekt të Institutit të Monumenteve Tiranë.
PËRBËRJA E FISIT TË KABASH*T (SHËN PALIT)
Fisi i Kabash*t tradicionalisht përbëhet nga katër familje(vllazni) kryesore: Kokë Leka, Qafë Leka, Lushë Leka dhe Hadër Leka.
Gjatë periudhës së sundimit të Dinastisë së Bushatllinjve në Shkodër, nga fundi i shekullit XVIII dhe fillimi i shekullit XIX, Kabashi kishte nderin të bëhej(shpallej) Fis i Parë në Shtatë Bajrakët e Pukës.
Bajrakët e Pukës që atëherë e sot e përjetë kanë këtë renditje:
1. Kabashi 2. Thaçi 3. Berisha 4.Qerreti 5. Tërthore 6. Mërturi 7. Malziu.
Në 12 Fiset e Lekës së Malësisë së Veriut të Shqipërisë, Kabashi radhitet i treti pas Hotit dhe Orosh*t.
Në regjistrimin e parë të besueshëm Austro-Hungarez të vitit 1918, Grykë-Kabashi kishte 223 shtëpi me 1494 banorë.
FIGURAT FISNIKE TË KABASH*T (SHËN PALIT) NDËR SHEKUJ
Ndër shekuj fisi i Kabash*t ka nxjerrë figura që i kanë dhënë jetë kësaj treve dhe mbarë Shqiptarisë.
1. Familja Gazullore
Gjon Gazuli (1400-1465), i njohur si humanist, diplomat dhe astronom. Ai shërbeu si abasador i Skënderbeut pranë oborrit të Papës në Vatikan dhe ishte figurë e rëndësishme në marrëdhëniet ndërkombëtare të Arbërisë. Më 1433 ai shërbeu si pedagog në Universitetin e Padovës.
Pal Gazuli (1405-1470), i njohur si diplomat, humanist dhe ipeshkv i Drishtit . Pali shërbeu 10 vjet me radhë nga 1452-1462 si përfaqësues diplomatik i Skënderbeut , sidomos në marrëdhëniet me Venedikun.
Te dy vëllezërit Gazuli kontribuan në përpjekjet diplomatike dhe kulturore për të mbështetur luftën e Gjergj Kastriotit kundër perandorisë osmane dhe për të përfaqësuar denjësisht Arbërinë në Evropë.
2. Abatët Prend Ziu dhe Nikoll Leka nga Kabashi (Shën Pali) mbaruan studimet e larta për teologji në Romë. Ata ishin studenta të Pjetër Budit më 1620.
3. Zeq Demë Kabashi (1818-1888), nga Dardha ishte pjesmarrës i Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.
4. Vocërr Bajraktari (1840-1900), shërbeu si Bajraktari i Kabash*t.
5. Prendush Gega (1850-1938), Poeti i Kabash*t, Rapsodi i Alpeve Shqiptare, Artist i merituar shpallur më 1979. Ai ishte autori i më shumë se 100 këngëve popullore.
6. Fran Gjoka kengetar, artist, humanist jeton ne Michigan, SHBA
7. Moter Marjana Preçi Misionare e Urdherit te Nene Terezes, ka sherbyer ne Kalkuta te Indise, Itali dhe tani ajo sherben ne qytetin e Pukes.
8. Neritan Muhamet Cufaj nga Micoji është shuguruar prift katolik nga Vatikani ne 2025
TRASHËGIMIA ARKEOLOGJIKE, FETARE DHE KULTURORE E KABASH*T (SHËN PALIT)
Pjesë e trashëgimisë arkeologjike , fetare, kulturore dhe traditës janë:
1. Gjetjet arkeologjike (enët qeramike, tjegullat etj.) pranë Abacisë së Shën Palit në Grykë Kabash që i përkasin shek. II-IV të erës sonë.
2. Rrënojat e kalasë Qytetzë, ku sunduan familjet Ziu dhe Gazullorët e famshëm që ishin në nivel ambasadorësh në kohën e Gjergj Kastriotit. Kalaja Qytetzë së bashku me kalanë e Fletit shërben edhe për princin Leka III Dukagjini.
3. Abacia e Shën Palit e shek. II-IV të erës sonë duke qenë më e vjetra ajo ka shërbyer edhe si kisha mëmë për tërë krahinën e Pukës (Dukagjinin e Vjetër).
4. Rruga e karvaneve- trasesë së Udhës së Epërme që dëshmojnë lidhjet Adriatik e Shkodër me Dardaninë e brigjet e Danubit Verilindor.
5. Panairi pranveror i Kabash*t , “E Diela e Enëve (Larit) në Grykë Kabash.
6. Kuvendet e Shtatë Bajrakëve të Pukës, ku mblidheshin në Lam Lushaj të Grykë Kabash*t deri më 1943 që ishte rasti i fundit. Këto kuvende burrash janë dalluar për urti, maturi dhe dinjitet njerëzor.
7. Veshja tradicionale e trevës së Kabash*t (xhubletë me zbukurime me tel argjendi)
8. Vallja epike e burrave të Kabash*t (kërcyer nga 4 valltarë).
OBJEKTET KRYESORE TË QENDRËS GRYKË KABASH GJATË VITEVE 1945-1990
1. Shkolla e Kabash*t
2. Shtëpia e kulturës bashkë me bibliotekën e saj
3. Postë Telegraf Telefoni (PTT)
4. Muzeu i fshatit
5. Qendra shëndetësore dhe materniteti me një mjek dhe 5 infermierë
6. Qendra e forcave vullnetare me bazë të rregullt me shërbim dhe armatim
7. Qendra e kryesisë së kooperativës me dy sektorë Kabash dhe Rrape
8. Dyqani i artikujve të përzier dhe ai i bukës
9. Punishtja e pijeve alkoolike
10. Magazine e grumbullimit të drithërave
SHKOLLA SHQIPE E KABASH*T (SHËN PALIT) TË PUKËS (DUKAGJINIT TË VJETËR)
Shkolla e parë shqipe laike e Kabash*t është hapur më 1918.
Mësuesi i parë i kësaj shkolle ishte Sadik Prishtina që shërbeu nga viti 1918-1932. Më pas shërbeu mësuesi Zeqir Zeka nga viti 1932-1938. Te dy këta mësues vinin nga Normalja e Elbasanit.
Nga statistikat e Ministrisë së Arsimitt të Shqipërisë rezulton se numri i nxënësve sipas viteve në shkollën e Kabash*t ka qenë: më 1922 ishin 40 nxënës, më 1924 ishin 50 nxënës, më 1929-1930 ishin 36 nxënës, më 1932 ishin 40 nxënës, më 1934 ishin 35 nxënës, më 1945 ishin 42 nxënës, më 1947 ishin 43 nxënës, më 1948 ishin 70 nxënës me tri klasa, më 1949 ishin 4 klasa, 2 mësues dhe 77 nxënës.
Më 1961 u inagurua shkolla e re 7-vjeçare e Kabash*t me 12 klasa mësimore.
Në vitin shkollor 1968-1969 arsimi u bë 8-vjeçar me 68 nxënës në ciklin e ulët, 56 nxënës në ciklin e lartë dhe 15 nxënës me shkëputje nga puna dhe kishte 7 mësues. Nga viti 1970-1997 numri i nxenesve ka qene perhere ne rritje. Nga viti 1998 e me pas numri i nxenesve dhe i mesuesve ka pesuar renie nga largimi i familjeve per arsye ekonomike brenda dhe jashte vendit.
MËSUES ME ARSIM PËRKATËS QË KANË SHËRBYER NDËR VITE NË SHKOLLËN E KABASH*T
Sadik Prishtina, Zeqir Zeka, Ndue Jak Pjetri, Xhemal Meçi, Pavlin Cami, Ali Hoxha, Ndrek Qeraxhia, Sherif Laçi, Besnik Laçi, Ramadan Islami, Sabah Sinani, Drita Sinani, Drita Kopani, Sabrie Hyseni, Vezite Sadrija, Musa Hoxha, Raze Hoxha, Maliq Hoxha, Rasim Hoxha, Xhemal Qollaku, Shyqyrie Hoxha, Jak Delia, Seferin Delia, Marte Prendi, Pëllumbesha Gjini, Lumturie Hadroj, Ylber Islami etj.
DREJTORËT NDËR VITE QË KANË SHËRBYER NË SHKOLLËN E KABASH*T TE PUKES
Ymer B.Kopani, Skënder Shabani, Reshat Mehmeti, Beslim Hoxha, Fatmir Mborja, Gjenovefa Volaj,
Melda Uka, Prendush Ndreka, Adem Laçi, Ramadan Hoxha, Muharrem Furriku, Abedin Beci, Skënder Guri,
Petrit Gjini, Shpresa Tahiri etj.
SESIONET SHKENCORE TË KABASH*T
Një traditë mjaft të mirë për vazhdimësinë e punës shkencore ka krijuar ndër vite kolektivi i shkollës së Kabash*t në bashkëpunim me institucionet shkencore të vendit dhe me praninë e punonjësve shkencore të Insitutit të Studimeve Pedagogjike, Insitutin e Gjuhësisë dhe të Letersisë, Insitutin e Kulturës Popullore, Insitutin e Lartë Pedagogjik në Shkodër dhe me praninë e referimet e tyre si prof. Eqrem Çabej, prof. Mahir Hoti, prof. Jup Kastrati, prof.Bedrim Dedja etj.
TEMATIKA E SESIONEVE SHKENCORE TË ZHVILLUARA NË KABASH TË PUKËS
1. Për toponiminë Kabash, 21 maj 1977
2. Për traditat etnokulturore Kabash, 20 tetor 1978
3. Për rritjen e cilësisë së shkollës Kabash, 31 maj 1980
4. Prendush Gega-Poeti i Kabash*t, Nji rapsod i Alpeve Shqiptare, Artist i merituar, individualitet i letërsisë gojore Kabash, 20 qershor 1981
KËNGËTARË, INSTRUMENTISTË DHE VALLTARË NDËR VITE
Fisi i Kabash*t është dalluar ndër vite për zëra melodiozë, intrumentistë dhe valltarë që kanë qenë
pjesë dinjitoze e Ansamblit “Puka” .
Dallohen këngëtarët: Fran Gjoka, Kristina Marku, Gëzim Ahmetaj, Petrit Gega, Novi Prendi, Gjovalin
Nikolli, Gjovalin Gjergji, instrumentistët: Ervin Gega, Ylber Islami, dhe koreografi Riza Hoxha.
Një kolorit i veçantë ngjyrash ka shoqëruar edhe veshjet popullore të këtij fisi plot jetë e gjallëri .
Natyrën dhe mallin për vendlindjen e përcjellin bukur vargjet poetike të krijuesve Prendush Gega, Elez
Hadroj, Ramadan Kopani, Petrit Nika (Dardhe) dhe Albana Cufaj (Micoj).
Një vlerësim shkon edhe për fotoreporterët e palodhur Fadil Hyseni dhe Nikolin Prendi që pasqyrojnë
çdo veprimtari kulturore dhe artistike që organizohet në rrethin e Pukës.
REFERENCAT KRYESORE:
• Franc Nopça “Fiset e Malësisë së Shqipërisë Veriore dhe e drejta zakonore e tyre”
Tiranë, 2013
• Robert Elsie “Fiset shqiptare (Historia, shoqëria dhe kultura) Prishtinë, 2017
• Frang Bardhi ipeshkv i Dioqezes së Sapës “Relacion i vitit 1637…”
• Eqrem Zenelaj “Pellazgët, ilirët , shqiptarët “ Prishtinë, 2017
• Don Ndoc Nikaj “ Historia e Shqypnis” Vëllimi I-II botim i vitit 1902 në Bruksel dhe ribotim Tiranë, 2024
• Revista “Studime Filologjike” Nr. 3, fq. 241-242 Tiranë, 1977
• “Puka dhe shkolla”, botim i Seksionit të Arsimit dhe të Kulturës dhe Kabinetit Pedagogjik të rrethit Pukë Pukë, 1978
• Petrit Gjini “Historiku i shkollës së Kabash*t” Kabash ,1997
• Muhamet Cufaj “Fjala e urtë në gojën e pukjanëve” Tiranë, 2002
• Sabah Sinani “Udha e arsimit pukjan në vite” Shkodër, 2003
• Gjon Gjoni “Udhërrëfyesit e dijes” Portrete arsimtarësh Tiranë, 2005
• Xhemal Meçi “Kabashi, Puka që në lashtësi” Tiranë, 2008
• Rrahman Rexhaj “Kabashi i Vendit-Prizrenit në rrjedha të historisë” Prizren, 2022
• Mark Mesuli “Sofra pukjane” Tiranë, 2016
• Alfons Uka, Gjon Gjoni “Puka në dokumente historike” Tiranë, 2009
• Trifon Ziu “Malësia e Pukës” (monografi gjeografike, fizike) Shkodër, 2026
• Dëfteri i regjistrimit të Sanxhakut të Shkodrës i vitit 1485 Tiranë, 2019
Botim i Akademisë së Studimeve Albanologjike dhe Instituti i Historisë
• Edwin E. Jacques “ Shqiptarët nga lashtësia deri në ditët e sotme” Botime Koliqi
Tiranë, 2025
Përgatiti: Petrit GJINI, mësues mjeshtër i gjuhës shqipe dhe letërsisë