Mosa behzad

31/12/2023

سال 2023با همه خوبی های که داشت گذشت
امید است که سال 2024 برای همه دوستان سال
اروزمندیم
سال نو مبارک 🥀

15/12/2023

29/11/2023

جامعه افغانستان در رسانه‌های اجتماعی خیلی دقیق صنف‌بندی شده است.

فیسبوک: نظریه‌پرداز، شاعر، نویسنده و متفکر
تیک‌تاک: قاچاقبران مسیر ترکیه و یونان، لشکر فحاشان، گروه‌های تبهکار و مخاطبان فراوانی که قلبک و گل می‌فرستند.
انستاگرام: زیبارویان عشوه‌گر، عاشقان و عارفان، طراحان مد و لباس و خودشیفتگان دایمی.
توییتر (ایکس): خبرنگاران، سخنگویان، مقام‌ها پیشین و‌ برحال، مقاومت‌گران و ط/البان با نام‌های واقعی.
تلگرام: د/اعش، ط/البان، لشکر فاطمیون، واگنر و برخی کانال‌های خبری
یوتیوب: افرادی که از کاه کوه می‌سازند تا مخاطب جمع کنند.

واتساپ: نقطه وصل همه
#کاپی

08/11/2023

وقتی غمگین هستید، دنیا شما را به مسخره میگیرد.
وقتی خوشحالید، دنیا به شما لبخند میزند.
اما وقتی دیگران را خوشحال میکنید، دنیا به شما تعظیم میکند..

31/10/2023

ستاره جیل شونه ده شام آغیل
مافتی تا شونه بلی بام آغیل
بیایه عطر گندم زار از هر سو
قدی مویایی گل اندام آغیل
village of the hair

31/10/2023

بگذار
بگویند و
بگویند و
بگویند؛
تو لبخند بزن،
خیره بمان،
هیچ
مگو..

18/10/2023

خوش‌بختی شاید توی صفحه بعدی باشه،
کتاب و نبند📖♡
Mutluluk bir sonraki sayfada olabilir,
kitabi kapatma📖♡

05/10/2023

از پدر گر قالب تن یافتیم
از معلم جان روشن یافتیم

بر همه‌ی معلمان ( ‌ارج‌) دلسوز و ایثارگر مبارک باد.

01/10/2023

راز زندگی این است که
بفهمیم هرروز
یک معجزه است...
شما همین یک زندگی را دارید
دیگرهرگز متولد نخواهید شد
پس تا میتوانی زندگی را زندگی کن
🥰🌹🥀

30/09/2023

‏یک سال از پر پر شدن کاج‌های امید می‌گذرد. این‌که در این یک سال برای خانواده‌های قربانیان و به خصوص مادران آن‌ها چه گذشته است غیر قابل تصور است.
سالروز کاج، یاد و خاطر قربانیان را گرامی می‌داریم.

29/09/2023

به حرمت آن آیین داوودی

داوود برای این‌که این‌جا برسد هزینه‌ای زیادی کرده است.‌ خانواده‌ی او قتل عام شد، خود او آواره شد و سال‌هاست که نمی‌تواند به ملک و وطن برگردد. او در غربت بود که بسیاری از آهنگ‌های او به خاطره‌ی عام بدل شد. تنها همین "صفورا" ما را به کجاها که نمی‌برَد!
البته من تجربه‌ی سفر به اروپا و آمریکا و استرالیا را ندارم اما احساس می‌کنم که آدم هرچه دورتر می‌رود خاطرات آن جمعی که فراموش نمی‌شوند، زنده‌تر می‌شوند. شاید بسیاری از مهاجرین خاطرات زیادی با خود برده باشند. بخشی از آرزوهای آنان شاید هرگز فراموش نشود.‌ از آن‌ میان یکی هم همان صفورایی‌ست که هرکسی در یک‌جای دور، جا گذاشته‌اند. هر از گاهی که از کار و نان و خستگی فارغ شدند، در یک جایی که بخواهند نفس تازه کنند، یاد آن نخستین عشق‌های نوجوانی بیفتند. به آن صفورایی فکر کنند که اکنون بزرگ و تحصیل‌کرده و خوش‌تیپ و فهمیده شده است.
بسیاری از مهاجران سال‌ها در خوشی‌های‌شان تنها مانده‌اند. لااقل کسی به آن قدوقامت صفورایی که بداند آن پسران بدپوش کم‌روی اکنون چه مردانی شده‌اند، نبوده‌اند تا خوشیِ رسیدن به موقعیت‌های تازه را با آنان شریک کنند. در جامعه‌ی غول‌پیکر جهان‌اول یک انسان مهاجر جهان سوم هرجایی هم که برسد، باز یک چیزی کم دارد. اما آن صفورایی که رشد اولین عشقش را از نخستین کوه‌پایه‌های هزارجات تا تحصیلات دانشگاهی در جهان اول اندازه بگیرد، لطف دیگر دارد!
اکنون شاید بخشی از جامعه‌ی مهاجر با همان صفوراهایی خویش دست‌به‌دست به کنسرت بروند. داوود آن روزهای ازدست‌رفته را بار دیگر زنده کرده است. حرمت و وفاداری و خاطرات و گذشته را یک‌جایی به هم رسانیده است.

بگذارید داوود بخواند. برای این‌که هر کدام ما را به این‌جا برساند بسیار هزینه کرده است، این‌بار هم شما هزینه کنید. بروید و به حرمت تمام سال‌هایی که داوود برای "هم‌قراغانش" خوانده است، به حرمت آن آیینِ داوودیِ "هرگز فراموشت نمی‌کنم" از جا بایستید و یک‌راست برقصید.
من هرچند که بسیار دورم و شاید انترنتی که او را زنده تماشا کنم هم نباشد اما به احترام داوود دست‌هایم را در بغل می‌گیرم و از جا برمی‌خیزم.