08/25/2026
NAGPANGGAP NA PATAY ANG LOLA KO AT PINATABI AKO SA KANYA SA KAMA—NANG DUMATING ANG MISTER KO AT ANG SARILI KONG KAPATID, NARINIG KO ANG KANILANG KARUMAL-DUMAL NA PLANO UPANG AGAWIN ANG AMING MANSYON!
Ako si Carmela, dalawampu't apat (24) na taong gulang. Simula nang maulila kami ng aking nakatatandang kapatid na si Beatriz (27 taong gulang), ang aming lola na si Lola Remedios ang nagpalaki sa amin. Si Lola ay isang matapang at mayamang biyuda na nagmamay-ari ng isang dambuhalang ancestral mansion sa New Manila.
Kahit na pareho kaming pinalaki nang maayos, magkaiba kami ni Beatriz. Siya ay maluho at ambisyosa, habang ako ay piniling mamuhay nang simple kasama ang asawa kong si Anton (26 taong gulang). Inakala kong napakapalad ko dahil mayroon akong mapagmahal na asawa at kapatid na kasama namin sa iisang bubong upang alagaan ang aming tumatandang lola.
Ngunit isang madilim na gabi, isang nakakagimbal na laro ang inumpisahan ni Lola Remedios—isang laro na nagbunyag ng demonyong nagtatago sa likod ng mga ngiti ng mga taong pinagkakatiwalaan ko.
Ang Kakaibang Utos ni Lola Remedios
Ilang buwan nang nakaratay si Lola Remedios dahil sa sakit sa puso. Palagi siyang binibigyan ng bitamina at gamot nina Anton at Beatriz. Subalit noong gabing iyon, habang ako lamang ang nagbabantay sa kanya, biglang umupo si Lola nang maayos. Wala ang panginginig ng kanyang katawan at ang kanyang mga mata ay matalas.
"L-Lola? Akala ko ba masama ang pakiramdam niyo?" naguguluhan kong tanong.
Hinawakan niya nang mahigpit ang aking k**ay. "Carmela, apo... makinig kang mabuti. May napapansin akong kakaiba sa asawa mo at sa kapatid mo. Sa tuwing sila ang nagpapainom sa akin ng gamot, lalo akong nanghihina. Kaya palihim kong itinatapon ang mga ibinibigay nila nitong mga nakaraang araw."
Nanlaki ang mga mata ko. "Lola, anong ibig ninyong sabihin?"
"Gusto kong malaman ang totoo," seryosong bulong ni Lola Remedios. "Magpapanggap akong patay ngayon din. Gusto kong umiyak ka nang malakas, tapos humiga ka sa tabi ko at magpanggap kang hinimatay sa labis na pag-iyak. Magtago ka sa ilalim ng makapal na kumot at huwag na huwag kang kikilos pagpasok nila."
Kahit naguguluhan at kinakabahan, sinunod ko ang aking lola. Humiga si Lola, pinaputi ang kanyang mga mata, ibinagsak ang panga, at pinigil ang kanyang paghinga. Napakahusay niyang umarte.
Sumigaw ako nang napakalakas. "LOLA! LOLA, GUMISING KA! TULONG!"
Pagkatapos kong sumigaw, mabilis akong humiga sa tabi niya, nagtakip ng kumot hanggang sa aking mukha, at nagpanggap na nawalan ng malay. Makalipas ang ilang segundo, bumukas nang marahas ang pintuan. Narinig ko ang nagmamadaling mga yabag nina Anton at Beatriz.
Ang Lihim sa Likod ng mga Saradong Pinto
"Carmela?! Anong nangyari?!" ⛅️✨💜