12/06/2026
EPISODE YA 15
Usiku ulikuwa mrefu kuliko kawaida.
Asha alikuwa amekaa sebuleni kwa wazazi wake huku akili yake ikizunguka k**a gurudumu lisilosimama. Ujumbe alioupokea mchana ule ulikuwa bado unamtesa.
"Ukweli unakaribia sana. Na watu wanaokaribia ukweli huondolewa."
Lakini kilichomuumiza zaidi hakikuwa ujumbe ule.
Ilikuwa ile picha ya nyumba ya wazazi wake.
Mtu alikuwa anawafuatilia.
Mtu alikuwa anawaangalia.
Na mtu huyo alikuwa anataka kumwonyesha kuwa hakuna sehemu salama tena.
Mama yake alikuwa ameshalala. Baba yake naye alikuwa chumbani kwake.
Lakini Asha hakupata usingizi hata kidogo.
Kila alipofumba macho, aliona sura ya Adrian akiwa hospitalini.
Aliona uso wa Mzee Victor.
Aliona damu ya Komba.
Na sasa...
Kulikuwa na siri mpya kuhusu baba yake.
Majira ya saa nne usiku kulisikika mlango wa geti ukigongwa.
GONG! GONG!
Asha alishtuka.
Alisimama taratibu.
Baba yake naye alitoka chumbani.
"Nani usiku huu?" aliuliza.
Walipotoka nje hawakumkuta mtu.
Lakini chini ya geti kulikuwa na bahasha ya kahawia.
Hakukuwa na jina.
Hakukuwa na anuani.
Ilikuwa imeandikwa maneno manne tu:
"Fungua ukiwa peke yako."
Asha alihisi moyo wake ukianza kwenda mbio.
Alipoingia chumbani kwake aliifungua polepole.
Ndani kulikuwa na vitu vitatu.
Karatasi ya zamani.
Picha iliyochakaa.
Na flash ndogo ya USB.
Macho yake yalitulia kwenye picha kwanza.
Alipoitazama vizuri...
Mikono yake ilianza kutetemeka.
Pichani alikuwepo baba yake akiwa kijana.
Lakini hakuwa peke yake.
Pembeni yake alisimama mwanaume mwingine.
Na nyuma ya picha kulikuwa na maandishi:
"Morogoro, 1994."
Asha aligeuza picha.
Chini yake kulikuwa na majina mawili.
Juma Mwangosi.
Na...
Victor Mlowe.
Asha alihisi damu kuganda mwilini.
Victor?
Mzee Victor?
Haiwezekani...
Usiku huo huo alimfuata baba yake.
"Baba..."
"Mwanangu."
"Nataka ukweli."
Baba yake alimwangalia.
"Ukweli gani?"
Asha akamwonyesha ile picha.
Uso wa baba yake ukabadilika mara moja.
Kwa mara ya kwanza maishani mwake...
Alimuona baba yake akiogopa.
Aliogopa kweli.
Baba yake alikaa kimya kwa dakika kadhaa.
Kisha akavuta pumzi ndefu.
"Nilijua siku hii itafika."
Asha akaketi mbele yake.
"Baba huyu ni nani?"
Mzee Juma alifunga macho yake kwa sekunde chache.
Kisha akasema:
"Victor alikuwa rafiki yangu wa karibu kuliko wote."
Kimya kikatawala.
"Miaka mingi iliyopita tulianza biashara pamoja."
"Biashara gani?"
"Usafirishaji wa mazao."
"Halafu?"
Baba yake alinyamaza.
Macho yake yalijaa huzuni.
"Baadaye Victor alibadilika."
Victor alikuwa kijana mwenye akili sana.
Alikuwa mchapakazi.
Alikuwa na ndoto kubwa.
Lakini alikuwa na tatizo moja.
Alitaka mafanikio ya haraka.
Haraka sana.
Kadri miaka ilivyopita alianza kuingia kwenye biashara za magendo.
Mwanzoni ilikuwa bidhaa ndogo ndogo.
Baadaye ikawa fedha nyingi.
Halafu ikawa mtandao mkubwa.
Watu wakaanza kuogopa jina lake.
Lakini Juma alikataa kujiunga naye.
"Mwaka 1998 Victor alinifuata."
Baba yake aliendelea kusimulia.
"Alitaka niwe sehemu ya biashara zake."
"Wewe ulifanya nini?"
"Nilikataa."
Asha alimsikiliza kwa makini.
"Victor aliniambia jambo ambalo sitalisahau."
"Nini?"
Mzee Juma akatazama mbali.
Kisha akasema:
"Aliapa kuwa siku moja angenifanya nijute kwa kumkataa."
Moyo wa Asha ulianza kwenda kasi.
"Baba..."
"Naam."
"Hii ina uhusiano gani na mimi?"
Mzee Juma alishusha pumzi.
Kisha akasema jambo lililomfanya Asha asimame ghafla.
"Victor hakukuchagua kwa bahati mbaya."
"Nini?"
"Alijua wewe ni binti yangu."
Kimya kizito kikaingia ndani ya chumba.
Asha alihisi k**a dunia imezunguka.
"Unamaanisha..."
"Ndiyo."
"Yote haya yalikuwa yamepangwa?"
Mzee Juma akatikisa kichwa polepole.
"Naogopa ndiyo."
Machozi yakaanza kumtoka Asha.
Alihisi kusalitiwa.
Alihisi kutumika.
Alihisi kuchezewa maisha yake.
Je, Adrian alikutana naye kwa bahati?
Au naye alikuwa sehemu ya mpango?
Je, mapenzi yao yalikuwa ya kweli?
Au yalikuwa mtego?
Maswali yalikuwa mengi kuliko majibu.
Asubuhi iliyofuata Asha alienda hospitali.
Alimkuta Adrian akiwa amekaa kitandani.
Bado alikuwa dhaifu.
Lakini alikuwa anaendelea kuimarika.
"Adrian."
"Asha."
Asha alikaa mbele yake.
Kisha akatoa ile picha.
Alipoiona...
Uso wa Adrian ulipoteza rangi.
"Umeipata wapi hii?"
"Kwa hiyo unaijua?"
Adrian alifumba macho.
"Ninaijua."
"Niambie ukweli."
Kimya kikatawala kwa muda mrefu.
Kisha Adrian akasema maneno ambayo Asha hakutarajia kusikia.
"Baba yako alikuwa mtu ambaye Mzee Victor alimchukia kwa miaka zaidi ya ishirini."
"Na kuna jambo moja ambalo hujui."
"Nini?"
Adrian akamtazama moja kwa moja.
Macho yake yalionekana ya kweli kuliko wakati wowote.
Kisha akasema:
"Sababu halisi iliyomfanya Victor akuvutie kwenye mchezo huu... si kwa sababu wewe ni binti ya Juma."
Asha alibaki akimtazama.
"Ni kwa sababu kuna kitu ambacho baba yako alificha miaka mingi iliyopita."
"Kitu gani?"
Adrian akashusha sauti yake.
"Kuna ushahidi unaoweza kuangusha mtandao mzima wa Mzee Victor... na baba yako ndiye anayejua ulipo."
Asha alihisi mwili mzima ukikosa nguvu.
Kwa miaka yote hiyo...
Baba yake alikuwa amebeba siri kubwa kiasi hicho?
Na k**a ni kweli...
Basi vita halisi ilikuwa ndiyo inaanza.
Asha aliondoka hospitalini akiwa na mawazo elfu moja kichwani.
Lakini alipofika nyumbani...
Alikuta mlango wa nyumba ukiwa wazi.
Viti vikiwa vimetawanyika.
Vioo vikiwa vimevunjika.
Na baba yake...
Hakuwapo.
Chini ya meza kulikuwa na karatasi moja tu.
Imeandikwa kwa kalamu nyekundu:
"K**a unataka kumuona baba yako akiwa hai, njoo peke yako."