Celal Özdemir Official

13/05/2026

18/04/2026

11/02/2026

İlk aşkım, ilk heyecanım,
Kalbimde çarpan en deli zamanım.
Bir bakışınla değişti mevsimler,
Adını fısıldadı rüzgârım.

Çocuktum belki, acemi, ürkek,
Ellerin değse yanardı yürek.
Gülüşün bir bahar sabahı,
Gözlerin en derin mavi gök.

Ne kadar geçse de aradan yıllar,
İlk sevda unutulmaz, saklı kalır anılar.
Bir kalpte bir isim vardır ya hep,
İşte sen… o ilk yazılan satırlar.

Celal Özdemir

08/02/2026

Celal Özdemir

Şair • Güfteci • Şiir Yorumcusu
1964 Sivas doğumlu olan Celal Özdemir, şiirlerinde insanı, aşkı ve memleket duygusunu merkeze alan yalın ama derin bir dil kurar. 7’li, 8’li, 11’li hece ölçülerinin yanı sıra serbest ölçüyü de kullanan Özdemir; siyah-beyaz duyguların içtenliğini dizelerine taşır. Şiiri bir duruş, sözü bir iz olarak gören sanatçı, eserleriyle okurun kalbine dokunmayı amaçlar.

Yapay Zeka'dan alıntıdır.

08/02/2026

Özgürlük,
bir kapıyı çarpmak değil
ardına bakmadan çıkmak hiç değil;
özgürlük,
içimdeki korkuya rağmen
yerimde durabilmek bazen.
Bir sigara dumanı gibi
dağılmak ister insan,
ama külü avucunda kalır.
Özgürlük,
kimseye anlatmak zorunda kalmadan
susabilmektir biraz da.
Ne zincir sesidir hep duyulan,
ne de yüksek bir slogan.
Özgürlük,
geceyle barışmak,
yalnızlığı inkâr etmeden
kendine “buradayım” diyebilmektir.
Ben özgürlüğü
bir gidişte değil,
kalıp da değişebilmekte öğrendim.
Ve en çok da şunu bildim:
İnsan,
kendinden kaçmayı bıraktığı gün
ilk kez özgür olur.

C. Ö

07/02/2026

Söz: Celal Özdemir

Bir köşede yorgun bir pikap
İğnesi takılmış mazime
Döner durur aynı şarkı
Adın düşer her kelime

Tozlanmış eski plaklar
Gibi kalbim elimde
Ne sussun istiyorum
Ne de çalsın içimde

Yorgun bir pikap gibiyim
Hep aynı yerden kırık
Ne seni unutabiliyorum
Ne bu acıyı durdurup

Sar desem saramıyorum
Dur desem durmuyor kalbim
Aynı şarkıyı çalıyorum
Ben sana takılıyım

Bir bakışın yetiyordu
Beni benden almaya
Şimdi bir fotoğrafın
Yetiyor paramparça olmaya

İğne atlıyor bazen
Kalbim gibi ansızın
Ama şarkı bitmiyor
Ayrılıklar yarım kalmışken

Yorgun bir pikap gibiyim
Hep aynı yerden kırık
Ne seni unutabiliyorum
Ne bu acıyı durdurup

Sar desem saramıyorum
Dur desem durmuyor kalbim
Aynı şarkıyı çalıyorum
Ben sana takılıyım

Zaman ileri sarmıyor
Geri de almıyor beni
Bir şarkının içinde
Kaybettim kendimi

Yorgun bir pikap gibiyim
İğnesi kalbimde
Sen gittin, ben kaldım
Aynı şarkı peşimde

07/02/2026

Sana bir mektup yazdım
Göndermeye cesaret edemediğim…
Zarfı kapalı kaldı geceler gibi,
İçinde suskunluğum, pişmanlığım.

Her cümlesi yarım,
Her satırı biraz kırgın.
Adını yazınca titredi kalem,
Kalbimden önce elim yorgun.

“İyiyim” diye başladım,
En büyük yalanım oydu.
Sensizlikle geçen yıllar,
Hangi kelimeye sığdı ki doğru?

Bir özür iliştirdim köşesine,
Geç kalmış, eskimiş.
Affet demeye utandım,
Zaman senden önce gitmiş.

Yırtmadım mektubu,
Yakmadım da…
Bir çekmecede duruyor hâlâ,
Gönderilmemiş ama
Hep sana yazılmış olarak.

31/12/2025

Duydun mu Aysemin?

Sivas’ta kar yağıyormuş.

Tıpkı çocukluğumuzda ki gibi;

Tane tane, lapa lapa.


Duydun mu Aysemin?

Gelinliğini giyinmiş şehir.

Her yer beyaza bürünmüş.

Kim bilir hangi aşık;

Sevdiğinin sokağından geçiyordur.

Gecenin bu saatinde,

Elleri cebinde kim bilir…


Hatırladın mı Aysemin?

Sen balkona çıkardın,

Ben uzaktan sana bakardım.

Buz tutmuş parmaklarımla;

Bir Malatya tütünü sarıp,

Muhtar çakmağımla yakar,

Ellerimi ovardım.


Duydun mu Aysemin?

Sivas’ta kar yağıyormuş.

Tıpkı çocukluğumuzda ki gibi;

Tane tane, lapa lapa.


Biliyorum hiç haberin yok senin.

Ne Sivas’a yağan kardan,

Ne de içindeki yanan kordan.


Celal Özdemir