Manifesto
Çıplak Ayaklar Kumpanyası saz çalan olmaktansa kopan tel olmayı tercih eder. Her türlü hayale açıktır. Çoğalsak ne güzel olur…
Ama kopan tek bir tel bile anlaşılmaya yeter. Düşünmeye, tartışmaya, konuşmaya iyi gelebilir.
Çocukların da ulaşabileceği yerlerde saklanmasında bir sakınca yoktur.
“Şarkı dinlemek yerine şarkı söylemeyi” tercih eder. Kerameti kendinden menkuldür. Deneme aşamas
ındadır ve hep deneme aşamasında kalmayı tercih eder. “Dansçı-oyuncu- tiyatrocu- müzisyen- video….”
Çok amaçlı bir yapı oluşturmayı düşlemektedir. İlhan Berk’in "Çıplak ayak" şiirinde dediği gibi “bir düş ülke”dir, yada bu “düş ülkeyi” arar…
Manifest
Çıplak Ayaklar Kumpanyası prefers to be the broken string of the instrument
rather than the player. It is open to any kind of dream. It is against all forms of violence. It might be useful for thinking, discussing, and talking. It does not have to be kept beyond the reach of children.It prefers "singing songs rather than listening to songs". It is in the process of experimentation and
it prefers to remain so. It dreams to form a multiple structure
through dance, theater, music, video,etc. It is itself "a dream-land" referred to by İlhan Berk in his poem "Bare Foot",
or is in the search of such a "dream-land".
