เว็บไซต์คืออะไร?

http://line.me/R/shop/detail/1205407

NareekarnP, Bangkok (2026)

12/04/2026

Ep.7 “2 อาทิตย์ก่อนบิน…กับลิสกระเป๋าที่ยาวกว่าความมั่นใจ 😂”

หลังจากตอบรับเข้าร่วมโครงการแบบตั้งตัวไม่ทัน
ชีวิตช่วงนั้นไม่ต่างจากการกด fast-forward

หนึ่งในสิ่งที่ต้องทำทันทีคือ
“จัดกระเป๋าไปอยู่ 5–6 เดือน”

ตอนแรกคิดว่าง่าย
แต่พอเริ่มลิสจริง ๆ

คือ…กลัวลืมทุกอย่าง 😅

เลยได้ลิสนี้ออกมา เผื่อเป็นประโยชน์กับใครที่กำลังจะไปฝึก/เรียน/ทำงานต่างประเทศนะคะ

🧳 PACKING LIST (ฉบับเอาชีวิตรอดจริง)

📄 1. เอกสาร (สำคัญที่สุด)
• Passport + สำเนา
• Visa / หนังสือเชิญอบรม
• บัตรประชาชน / ใบขับขี่ (+ ใบขับขี่สากลถ้ามี)
• ตั๋วเครื่องบิน / รายละเอียดที่พัก
• เบอร์ติดต่อฉุกเฉิน + ที่อยู่สถานทูต
• สมุดโน้ต + ปากกา

👔 2. เสื้อผ้า
• ชุดฝึก / ชุดเครื่องแบบ (ครบเซ็ต + รองเท้า + หมวก + อุปกรณ์ขัดรองเท้า)
• ชุดทางการ (เสื้อเชิ้ต/สูท/กระโปรง/กางเกง)
• เสื้อผ้าลำลองสุภาพ (แขนยาว เสื้อยืด โทนเรียบร้อย)
• ชุดกีฬา + รองเท้าผ้าใบ
• เสื้อกันหนาว (ช่วง ธ.ค.–ก.พ. กลางคืนค่อนข้างเย็น)
• ชุดชั้นใน + ถุงเท้า (เผื่อ 2–3 สัปดาห์)
• ชุดนอน
• รองเท้าแตะ
• รองเท้าวิ่ง
• ผ้าคลุมผม / inner / hijab (ถ้าใช้)
• ชุดว่ายน้ำแบบสุภาพ
• ผ้าพันคอ / shawl

🧴 3. ของใช้ส่วนตัว & สุขภาพ
• แปรงสีฟัน / ยาสีฟัน
• แชมพู สบู่ โฟมล้างหน้า โรลออน
• กันแดด + ลิปมัน
• ของใช้ผู้หญิง
• ผงซักฟอกแบบพกพา
• ทิชชู่ / wet wipes
• ชุดปฐมพยาบาลเบื้องต้น
• ยาประจำตัว (มีใบรับรองภาษาอังกฤษ)
• วิตามิน (แพ็กเดิม)
• กรรไกรตัดเล็บ / แหนบ
• เจลแอลกอฮอล์ / โลชั่น

💻 4. อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์
• โทรศัพท์ + ที่ชาร์จ
• Laptop / Tablet
• หัวแปลงปลั๊ก (UAE ใช้แบบ Type G)
• Power bank
• หูฟัง
• ปลั๊กพ่วง
• ไฟฉาย
• สาย USB สำรอง

🍜 5. ของจุกจิกที่ช่วยชีวิตได้จริง
• ช้อนส้อมพกพา + ขวดน้ำ
• แว่นกันแดด หมวก ร่ม
• ชุดเย็บผ้าเล็ก ๆ / เข็มกลัด
• กุญแจล็อกกระเป๋า
• ของที่ระลึกเล็ก ๆ (ไว้แลกกับเพื่อนต่างชาติ)
• รูปถ่าย (passport / uniform)
• อาหารจากบ้าน (แบบ sealed เท่านั้น)
• เงินสด AED (~1000)
• บัตรเครดิต / ATM
• กระเป๋าเป้เล็ก

🚫 ของที่ “ห้ามพลาด = ห้ามเอาไป”
• ยาที่มีสารควบคุม (เช่น codeine, tramadol ฯลฯ ถ้าไม่มีใบอนุญาต)
• แอลกอฮอล์
• อาหารสด / ของทำเอง / ของหมัก
• อาวุธ ของมีคม สเปรย์พริกไทย
• เสื้อผ้าไม่สุภาพเกินไป

ตอนทำลิสนี้
ยังรู้สึกเลยว่า “น่าจะลืมอะไรสักอย่างแน่ ๆ” 😂

แต่สุดท้ายแล้ว
ของบางอย่างที่จำเป็นจริง ๆ
อาจไม่ใช่ของในกระเป๋า

แต่คือ “ความพร้อมที่จะปรับตัว”

เพราะ 5–6 เดือนข้างหน้า
ไม่มีอะไรเหมือนเดิมเลยจริง ๆ

02/04/2026

Ep.6 “คุณได้รับการคัดเลือก…”
ในเวลาที่แทบไม่มีเวลาให้ตั้งตัว

เราจ้องหน้าจออยู่พักใหญ่
ก่อนจะเริ่มไล่อ่านอีเมลทีละบรรทัด

ประโยคแรก ๆ ยังอ่านแบบระวัง
เหมือนกลัวจะเข้าใจผิด

แต่พออ่านไปถึงจุดหนึ่ง
หัวใจก็เต้นแรงขึ้นโดยไม่รู้ตัว

เราไม่ได้ “ไม่ผ่าน”

แต่เราอยู่ในลำดับตัวสำรอง
และตอนนี้…มีที่ว่าง

เขากำลังเสนอสิทธิ์นั้นให้เรา

มันเป็นความรู้สึกที่อธิบายยากมาก
ระหว่างดีใจ โล่งใจ
และตกใจในเวลาเดียวกัน

แต่ความพีคจริง ๆ ยังไม่มา

เรากวาดสายตาอ่านต่อ

ต้องตอบรับภายใน 2 วัน
และ
กำหนดการเดินทาง…อีกประมาณ 2 สัปดาห์ข้างหน้า

เรานิ่งไปพักหนึ่ง

จากคนที่คิดว่า “เรื่องนี้จบแล้ว”
จู่ ๆ กลายเป็นคนที่ต้องตัดสินใจชีวิตใน 48 ชั่วโมง

ไม่มีเวลาให้ลังเลนาน
ไม่มีเวลาให้วางแผนแบบค่อยเป็นค่อยไป

มีแต่คำถามเต็มหัว

เอกสารจะทันไหม
หน่วยงานจะอนุมัติหรือเปล่า
เราจะเตรียมตัวทันจริง ๆ เหรอ

แต่ในขณะเดียวกัน
ก็มีอีกเสียงหนึ่งที่ชัดมาก

นี่คือโอกาสที่เราเคยอยากได้

สุดท้าย
เราตอบรับ

เร็วพอ ๆ กับที่หัวใจยังตั้งหลักไม่ทัน

หลังจากกดตอบรับไป
ทุกอย่างเหมือนถูกกดปุ่ม fast-forward

เอกสารราชการ
การประสานงานกับต้นสังกัด
การเตรียมของ
การจัดการชีวิตในช่วงหลายเดือนข้างหน้า

ทุกอย่างต้องเกิดขึ้น “ทันที”

ยังไม่ทันได้ตื่นเต้นให้เต็มที่
ก็มีอีเมลอีกฉบับตามมา

“Orientation Meeting – Mandatory Attendance”

ต้องเข้าประชุมปฐมนิเทศทันทีหลังตอบรับ

ไม่มีช่วงพัก
ไม่มีช่วงให้ค่อย ๆ ปรับตัว

จากศูนย์…กลายเป็นร้อยในเวลาไม่กี่วัน

เราจำได้ว่าช่วงนั้น
ชีวิตเหมือนวิ่งตลอดเวลา

เช้า – เคลียร์งาน
บ่าย – วิ่งเอกสาร
กลางคืน – เช็คลิสต์ของที่ต้องเตรียม

และระหว่างทั้งหมดนั้น
ยังมีความคิดหนึ่งแทรกอยู่ตลอด

“มันกำลังเกิดขึ้นจริง ๆ ใช่ไหม”

จากวันที่แค่เห็นโพสต์หนึ่ง
จากวันที่ยังไม่กล้าทัก
จากวันที่คิดว่าตัวเองอาจจะไม่เหมาะ

มาถึงวันนี้
วันที่เรากำลังจะได้ไปยืนอยู่ในที่ที่เคยคิดว่าไกลเกินตัว

แต่เรื่องจริงคือ

การได้ “โอกาส”
บางครั้งไม่ได้มาในจังหวะที่เราพร้อมที่สุด

แต่มาในจังหวะที่เราต้อง “ปั่นทุกอย่างให้ทันก่อนจะบิน!!!”

27/03/2026

Ep.5 “วันที่กดส่ง Essay…แล้วทำอะไรต่อไม่ได้เลย”

หลังจากใช้เวลาหลายคืนกับหน้ากระดาษ
แก้แล้วแก้อีก อ่านแล้วอ่านอีก

สุดท้ายก็ถึงวันที่ต้องกดปุ่ม “Submit”

ก่อนกด
เรายังอ่านมันรอบสุดท้าย

ไม่ใช่เพื่อแก้คำผิด
แต่เหมือนกำลังถามตัวเองอีกครั้งว่า

นี่คือสิ่งที่เราอยากบอกเขาจริง ๆ แล้วใช่ไหม

พอกดส่งไป
ทุกอย่างก็เงียบลงทันที

ไม่มีเสียงตอบรับ
ไม่มีสัญญาณอะไรบอกว่า “ดีพอ” หรือ “ยังไม่พอ”

มีแค่ความรู้สึกโล่ง…
ปนกับความว่าง

ช่วงแรกเราพยายามไม่คิดมาก
บอกตัวเองว่า “ทำดีที่สุดแล้ว”

แต่พอเวลาผ่านไป
ความคิดก็เริ่มแทรกเข้ามาเรื่อย ๆ

เขาจะอ่านไหม
มันจะธรรมดาเกินไปหรือเปล่า
เราจะสู้คนอื่นได้ไหม

บางวันก็ลืมไปแล้วว่าเคยสมัคร
บางวันก็เผลอคิดถึงมันทั้งวัน

มันเป็นช่วงเวลาที่แปลกมาก
เหมือนชีวิตเดินต่อไปตามปกติ
แต่มีบางอย่างค้างอยู่ในใจตลอดเวลา

จนกระทั่ง…วันนั้นก็มาถึง

เราจำได้ว่าตอนนั้น
ไม่ได้เตรียมใจอะไรเป็นพิเศษ
แต่ขณะที่เลื่อนอ่านหน้าจอใจก็เต้นแรง

เลื่อนอ่านไปทีละบรรทัด

หนึ่งครั้ง
สองครั้ง
สามครั้ง

”คุณไม่ได้รับเลือก..“

ตอนนั้น
มันไม่ได้มีฉากดราม่าอะไรเกิดขึ้น

ไม่มีน้ำตา
ไม่มีความรู้สึกพังทลาย

มีแค่ความเงียบ

แล้วก็ความเข้าใจบางอย่างที่ค่อย ๆ ชัดขึ้น

ว่า
เรา “ยังไปไม่ถึงตรงนั้น”

แต่แปลกตรงที่
มันไม่ได้รู้สึกเสียใจเท่าที่คิด

อาจเพราะลึก ๆ แล้ว
เรารู้ว่าครั้งนี้เรามาไกลกว่าที่เคยเป็น

จากคนที่แค่สงสัย
กลายเป็นคนที่ “ลองจริง”

จากคนที่ไม่มั่นใจ
กลายเป็นคนที่ “กล้าส่ง”

และถึงแม้ผลลัพธ์จะออกมาแบบนี้
แต่สิ่งหนึ่งที่เราได้กลับมาแน่ ๆ คือ

เรารู้แล้วว่า
เรายังอยากไปอยู่ตรงนั้นจริง ๆ

บางครั้ง
การไม่ได้รับเลือก

ไม่ได้แปลว่าเราควรหยุด

แต่มันอาจเป็นแค่จุดที่บอกว่า
“ยังไม่ใช่ตอนนี้”

และอาจจะเป็น
“จุดเริ่มต้นของการพยายามครั้งต่อไป”

แต่แน่นอนว่า…
มันก็ไม่ได้แปลว่าเราไม่เสียใจเลย

มีอยู่ไม่กี่วันหลังจากนั้น
ที่ความรู้สึกมันค่อย ๆ ตามมาทีหลัง

ไม่ใช่ความเสียใจแบบรุนแรง
แต่เป็นความรู้สึกเล็ก ๆ ที่แอบคิดว่า

“ถ้าเราทำได้ดีกว่านี้อีกนิดจะเป็นยังไงนะ”

เราปล่อยให้ตัวเองรู้สึกแบบนั้นอยู่พักหนึ่ง
แล้วก็ค่อย ๆ กลับมาใช้ชีวิตตามปกติ

คิดว่าเรื่องนี้…คงจบลงแค่นี้แล้ว

จนกระทั่งวันหนึ่ง
มีอีเมลฉบับหนึ่งเด้งเข้ามาในกล่องข้อความ

ชื่อผู้ส่ง…เป็นชื่อที่คุ้นมาก

เรานั่งมองหน้าจออยู่พักใหญ่
ก่อนจะตัดสินใจกดเปิด

แล้วก็รู้ทันทีว่า

เรื่องนี้…อาจจะยังไม่จบ

18/03/2026

Ep.4 “Essay 500 คำ…ที่ไม่ได้เขียนยาก
แต่ยากตรงที่ต้องเขียน ‘ตัวเอง’ ออกมาให้ชัด”

หลังจากตัดสินใจสมัคร
สิ่งที่คิดว่าน่าจะยากที่สุดในตอนแรก
กลับไม่ใช่การสอบ หรือการถูกคัดเลือก

แต่เป็นการนั่งอยู่หน้าจอ
แล้วต้องตอบคำถามสั้น ๆ ข้อหนึ่ง

“ทำไมคุณถึงควรได้รับเลือก?”

มันดูเหมือนคำถามทั่วไป
แต่ยิ่งคิด ยิ่งรู้ว่ามันไม่ง่ายเลย

เราเริ่มจากการพยายามเขียนให้ “ดูดี”
เลือกคำสวย ๆ ประโยคทางการ
พยายามเรียบเรียงให้เหมือนคนเก่งเขาเขียนกัน

แต่พออ่านทวน
กลับรู้สึกว่า…

มันไม่ใช่เรา

มันเป็น Essay ที่ “ถูกต้อง”
แต่ไม่มีอะไรที่ทำให้คนจำได้

สุดท้ายเลยต้องเริ่มใหม่
ไม่ใช่เริ่มจากคำศัพท์
แต่เริ่มจากคำถามกับตัวเอง

ว่าแท้จริงแล้ว
เรามาที่นี่เพราะอะไร

เราเริ่มนึกย้อนกลับไปตั้งแต่จุดเริ่มต้น
ตั้งแต่วันที่เห็นโพสต์หนึ่งบน Facebook
วันที่เริ่มสงสัย
วันที่ยังไม่กล้าทัก
จนถึงวันที่ตัดสินใจลอง

พอเรียงเรื่องในหัวได้
คำมันเริ่มออกมาเองแบบไม่ต้องฝืนมาก

เราไม่ได้พยายามเขียนให้ดูเก่งที่สุด
แต่พยายามเขียนให้ “จริง” มากที่สุด

และค่อย ๆ เข้าใจว่า
Essay นี้ไม่ใช่พื้นที่ให้เราโชว์ว่าเราดีแค่ไหน

แต่มันคือพื้นที่ให้เราเล่าว่า
เราเป็นใคร
เราเห็นคุณค่าของโอกาสนี้ยังไง
และถ้าเราได้ไป…เราจะเอามันไปทำอะไรต่อ

โครงสร้างของมันไม่ได้ซับซ้อนอะไรเลย

เริ่มจากจุดเล็ก ๆ ที่ทำให้เราอยากสมัคร
เล่าว่าเราทำอะไรมา และเรียนรู้อะไรจากมัน
เชื่อมว่าทำไมโครงการนี้ถึงสำคัญกับเรา
และปิดด้วยสิ่งที่เราอยากนำกลับไปทำต่อ

แต่สิ่งที่ยากที่สุด
ไม่ใช่การเรียงประโยค

คือการยอมรับกับตัวเองว่า
“เรามีคุณค่าอะไรบางอย่างที่คู่ควรกับโอกาสนี้”

คืนนั้น
เราไม่ได้เขียน Essay ที่สมบูรณ์แบบ

แต่เราเขียน Essay
ที่เป็นตัวเองมากที่สุด

และบางที
นั่นอาจเป็นสิ่งเดียวที่เขาต้องการเห็นจริง ๆ ก็ได้

11/03/2026

Ep.3 ในวันที่โลกมีทั้งความร่วมมือ…และความขัดแย้ง
เราเคยถามตัวเองไหมว่า
ทำไม “ตำรวจ” จึงต้องเรียนรู้เรื่องนานาชาติด้วย?

หลายคนอาจมองว่างานตำรวจเป็นงานที่ดูเหมือนจะเกี่ยวข้องกับพื้นที่ในประเทศเป็นหลัก แต่ในความเป็นจริง โลกของการทำงานด้านความปลอดภัยในปัจจุบันไม่ได้มีพรมแดนที่ชัดเจนเหมือนในอดีตอีกต่อไป

อาชญากรรมจำนวนไม่น้อยในยุคนี้เกิดขึ้นข้ามประเทศ ไม่ว่าจะเป็นอาชญากรรมทางไซเบอร์ การค้ามนุษย์ การหลอกลวงออนไลน์ หรือเครือข่ายอาชญากรรมที่เชื่อมโยงกันหลายภูมิภาค การทำงานของเจ้าหน้าที่จึงไม่ใช่เพียงการแก้ปัญหาในพื้นที่เท่านั้น แต่ต้องอาศัยความร่วมมือ การแลกเปลี่ยนข้อมูล และการเรียนรู้แนวทางการทำงานจากประเทศอื่น ๆ ด้วย

การฝึกอบรมหรือโครงการระดับนานาชาติ จึงไม่ได้เป็นเพียงโอกาสในการเดินทางหรือการพัฒนาทักษะภาษาเท่านั้น แต่ยังเป็นพื้นที่สำคัญที่ทำให้เจ้าหน้าที่จากหลายประเทศได้พบกัน แลกเปลี่ยนประสบการณ์ และเรียนรู้มุมมองใหม่ ๆ ในการดูแลความปลอดภัยของสังคม

บางครั้ง การพูดคุยสั้น ๆ กับเพื่อนร่วมงานจากอีกซีกโลก
อาจทำให้เราเห็นวิธีแก้ปัญหาที่เราไม่เคยนึกถึงมาก่อน

และสำหรับตัวผู้เขียนเอง ความสนใจในเรื่องการทำงานระดับนานาชาติ ก็เริ่มต้นจากความสงสัยเล็ก ๆ ว่า
“ตำรวจประเทศอื่น ๆ เขาทำงานกันอย่างไร”

คำถามเล็ก ๆ นั้นเอง
กลายเป็นจุดเริ่มต้นของการเปิดมุมมองใหม่
และนำไปสู่การมองเห็นโอกาสในการเรียนรู้ที่กว้างไกลมากขึ้น

บางครั้ง การเปิดโลก ไม่ได้หมายถึงการเดินทางไปไกลแค่ไหน แต่หมายถึงการเปิดใจเพื่อเรียนรู้จากโลกที่กว้างขึ้นกว่าเดิม 🗺️

04/03/2026

Ep.2 บางครั้ง…ชีวิตเราเปลี่ยนเพราะรูปภาพเพียงรูปเดียวได้ไหม?

กุมภาพันธ์ 2568
ระหว่างเลื่อนฟีดผ่าน ๆ สายตาไปสะดุดกับภาพหนึ่งโดยไม่ได้ตั้งใจ

ผู้หญิงคนหนึ่งยืนยิ้มสดใสในเครื่องแบบสีกากีที่คุ้นเคยกับสถานที่ที่เราไม่คุ้นตา
ข้างกายมีคุณพ่อคุณแม่
ในมือมีช่อดอกไม้
และมีโลเคชันเช็คอินว่า Abu Dhabi

ในโพสต์ไม่ได้บอกมากว่าเป็นโครงการอะไร
ไม่มีคำอธิบายยาว ๆ
แต่ภาพนั้นกลับค้างอยู่ในหัวเรา

เราไม่ได้ทักไปถามทันที
เพราะชีวิตตอนนั้นเต็มไปด้วยงาน ภารกิจ และกิจกรรมมากมาย

หนึ่งในนั้นคือโอกาสที่ได้รับเกียรติให้ทำหน้าที่ Liaison Officer ในงาน ASEANPOL
ได้ทำงานกับเจ้าหน้าที่ต่างประเทศ
ได้ฝึกอบรมเข้มข้น
ได้ใช้ภาษาอังกฤษที่เราชอบอยู่แล้วอย่างเต็มที่

โดยที่ไม่รู้ตัว…
ทุกอย่างกำลังพาเราเดินเข้าใกล้อะไรบางอย่าง

จนกระทั่งเดือนมิถุนายน 2568
ประกาศรับสมัครโครงการ IACP เวียนมาถึงหน่วย

ภาพเครื่องแบบพี่สาวคนนั้นในเดือนกุมภาพันธ์
วนกลับมาอีกครั้ง เราคิดอยู่ได้ไม่นานก็ตัดสินใจทักพี่คนนั้นไปทันที
จากความสงสัย กลายเป็นบทสนทนา
จากบทสนทนา กลายเป็นแรงผลักเล็ก ๆ

เราบอกพี่เขาตรง ๆ ว่า
พื้นฐานงานของเราแทบไม่เกี่ยวกับตำรวจชุมชนสัมพันธ์เลย
จะสมัครได้จริงเหรอ

คำตอบที่ได้สั้นมาก
“ลองดูก่อน สมัครได้”

บางครั้งแรงบันดาลใจไม่ต้องยิ่งใหญ่
แค่มีใครสักคนเชื่อว่าเราทำได้

จากรูปภาพในเดือนกุมภาพันธ์
สู่การตัดสินใจสมัครในเดือนมิถุนายน

และวันนี้…
เราอยากเป็นอีกหนึ่งเสียงที่บอกกับเพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ว่า
ถ้าเห็นโอกาสอะไรบางอย่างแล้วรู้สึกสะดุดใจ
อย่าเพิ่งเลื่อนผ่านมันไปง่าย ๆ

เพราะเราเองก็เกือบจะทำแบบนั้นเหมือนกัน
ตอนหน้า…จะเล่าว่าวันที่ต้องเตรียมเอกสารสมัครจริง ๆ ใจเต้นแรงแค่ไหน

27/02/2026

ตำรวจไทยที่สนใจอยากทำภารกิจ/ฝึกอบรมต่างประเทศ
นอกจากภารกิจ UNPOL แล้วยังมีอีกหนึ่งโครงการที่น่าสนใจมากค่ะ!!! 🤩

📌 IACP / MOI UAE Police Exchange Program
โครงการแลกเปลี่ยนตำรวจนานาชาติ โดยกระทรวงมหาดไทยสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์

ระยะเวลาอบรมประมาณ 5 - 6เดือน (ก.ย. – ก.พ.)
เปิดรับสมัครช่วงกลางปี (ประมาณช่วงเดือน มิ.ย.)

คุณสมบัติเบื้องต้นของผู้สมัครฯ
1.อายุประมาณ 24–30 ปี และมีสุขภาพร่างกายแข็งแรง
2.มีประสบการณ์ตำรวจ 3–12 ปี
3.ยังคงอยู่ระหว่างการรับราชการตำรวจ
4.มีแนวคิดที่ยืดหยุ่นและเปิดรับวัฒนธรรม รวมทั้งความคิด การปฏิบัติในรูปแบบใหม่ๆ
5.สามารถสื่อสารภาษาอังกฤษได้ในระดับดีเยี่ยม

สิ่งที่จะได้เจอในหลักสูตรฯ
ภาคทฤษฎี — บริหารความเสี่ยง พิสูจน์หลักฐาน การจัดการเหตุร้าย
ภาคสนาม — สถานการณ์จำลอง ควบคุมฝูงชน ฝึกยิงปืน ฝึกสวนสนาม

พวกเราจะได้เรียน กิน อยู่ ฝึก กับเพื่อนตำรวจจาก 30+ ประเทศจากทั่วทุกมุมโลก รวมทั้งเพื่อนๆ นักเรียนนายร้อย Emirati อีก 200 นาย พวกเราจะได้สร้าง networking ด้าน policing อย่างแท้จริง ทั้งมิตรภาพ เสียงหัวเราะ คราบน้ำตา และยาแก้ปวด😂

สิทธิประโยชน์ที่จะได้รับ
1.ยังได้รับเงินเดือนตามตำแหน่งเดิม
2.ทางเจ้าภาพดูแลค่าตั๋ว วีซ่า ที่พัก อาหาร และมีเงินสนับสนุนรายเดือน รวมถึงเชิญครอบครัวและผู้บังคับบัญชาเข้าร่วมพิธีจบด้วย

ปัจจุบันมีตำรวจไทยเข้าร่วมแล้ว 3 นาย
ปี 2025 จำนวน 1 นาย 👮🏻
ปี 2026 จำนวน 2 นาย 👮🏻‍♀️👮🏻‍♂️
หวังว่าปีหน้าจะมีชื่อคนไทยเพิ่มขึ้นอีกค่ะ 🤍

วิดีโอนี้จะเป็นบรรยากาศในวันพิธีจบฯ ที่นักเรียนอบรมทุกท่านจะได้เป็นส่วนหนึ่งของพิธี ในวันนั้นมีคนสำคัญมากันเยอะมากเลยค่ะ หนึ่งในนั้นคือ H.H. Sheikh Khaled bin Mohamed bin Zayed Al Nahyan
Crown Prince of Abu Dhabi and Chairman of the Abu Dhabi Executive Council
(มกุฎราชกุมารแห่งอาบูดาบีและประธานสภาบริหารแห่งอาบูดาบี) และอีกท่านคือ H.H. Sheikh Saif Bin Zayed Al Nahyan
UAE Deputy Prime Minister and Minister of Interior
(รองนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทยแห่งสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์) …บอกเลยว่าบรรยากาศวันนั้น จะไม่มีวันลืม 🫡

จากนี้จะอัพเดตเรื่องเป็นตอนๆ ที่น่าสนใจ
ตั้งแต่ขั้นตอนสมัครไปจนถึงชีวิตจริง 1 วันในโรงเรียนและนอกโรงเรียนด้วยว่าเราได้พบเจออะไรตลอดช่วงที่อบรม

ติดตามได้เลยนะคะ 👍🏻
กด Like/Follow เพจไว้ไม่พลาดแน่นอนค่ะ 😉

NareekarnP

12/04/2026

02/04/2026

27/03/2026

18/03/2026

11/03/2026

04/03/2026

27/02/2026

ที่อยู่

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

ทางลัด

แชร์