เว็บไซต์คืออะไร?

https://www.facebook.com/656772300852164/

777 Tzai

Everything can change in just oneday

16/09/2025

ထိုင်းစာ ထိုင်းစကားလေ့လာကြမယ် ( Part - 1)
Followers , like &share ဖြင့်ကူညီပေးကြပါအုံး🙏

24/05/2025

**လှည်းသမားနှင့် နတ်သား** ပုံပြင်

တစ်ခါက ရွာငယ်လေးတစ်ရွာတွင် ဦးဘကြီးဆိုသော လှည်းသမားအိုတစ်ဦးနှင့် သူ၏သစ်သားလှည်းဟောင်းတို့သည် နေ့စဉ်ထင်းများကို တောမှခုတ်ယူပြီး ရောင်းစားကြရသည်။ တစ်နေ့တွင် အလွန်ပူပြင်းသည့်နေ့၌ ဦးဘကြီးသည် လှည်းကိုမောင်းရင်း ချောင်းခြောက်တစ်ခုအနီးတွင် မောပန်းအားနည်းစွာ နားနေလေသည်။ရုတ်တရက် ချောင်းကမ်းပါးမှ ဖြူစင်သောအဝတ်အစားများဝတ်ဆင်ထားသည့် လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်လာသည်။ "ဦးလေးကြီး ဦးလေးကြီး၊ ကျွန်တော်ဗိုက်အရမ်းဆာနေပါတယ်" ဟု လူငယ်က လှိုက်လှဲစွာပြောလေသည်။ ထိုအခါမှာစိတ်ရင်းကောင်းသည့် ဦးဘကြီးသည် သူ့တွင် ရှိသော မုန့်ခြင်းတစ်ချပ်ကို ထိုလူငယ်အား ပေးလိုက်လေသည်။ မုန့်ကိုစားပြီးသည့်အခါမှာတာ့ဘလူငယ်သည် ရုတ်တရက် တောက်ပသောအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ "ငါသည် ဤဒေသ၏ စောင့်ရှောက်သူနတ်သားလေဖြစ်သည်။ သင်၏စေတနာကို အကျိုးဆပ်မည်" ဟု ကြွေးကြော်လိုက်လေသည်။ ထိုအခါနတ်သားသည် ဦးဘကြီး၏ သစ်သားလှည်းဟောင်းကို လက်ဖြင့်ထိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လှည်းဟောင်းမှာ ရွှေလှည်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထို့ပြင် လှည်းပေါ်တွင် အိတ်ကြီးနှစ်အိတ်ပါလာပြီး တစ်အိတ်တွင် ရွှေဒင်္ဂါးများ၊ တစ်အိတ်တွင် မပြတ်နိုင်သောဆန်အိတ်ဖြစ်နေလေသည်။ ရွာမှ လူချမ်းသာတစ်ဦးဖြစ်သူ ဦးစံရွှေသည် ဤအကြောင်းအရာကိုကြားသိလျှင် မနာလိုဖြစ်ကာ နတ်သားကို လှည့်ဖြားရန် အကြံဖြင့် ချောင်းခြောက်သို့သွားလေသည်။ သို့သော် သူ၏ လှည့်ဖြားမှုကို နတ်သားသိမြင်ပြီး ဦးစံရွှေ၏ လှည်းကို ရွှံ့စေးလှည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။ ဦးဘကြီးသည် နတ်သား၏ကျေးဇူးကို သတိရလျက် သူ၏ဓနအားနှင့် ဆင်းရဲသားများအား မျှဝေပေးလေသည်။ နောက်ဆုံးတွင် နတ်သားသည် "ကျေးဇူးသိတတ်ခြင်းသည် အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာ" ဟု မိန့်ကြားကာ ကွယ်ပျောက်သွားလေသည်။

**ဤပုံပြင်၏အဓိပ္ပါယ်မှာ:**
"မိမိထံမှ တောင်းခံသူအား စေတနာဖြင့် ကူညီခြင်းသည် နတ်မင်းကိုပင် ကျေးဇူးတင်စေနိုင်သည်" ဟူသောအဓိပ္ပါယ်ကိုဖော်ပြထားခြင်းဖြစ်သည်။

24/05/2025

ထိုင်းစာ နှင့် ထိုင်းစကားလေ့လာကြမယ်

23/05/2025

"မှော်အိုးကြီးနှင့် ဆင်းရဲသားလေး" ပုံပြင်

တစ်ခါတုန်းက ရွာငယ်လေးတစ်ရွာမှာ မောင်သိန်းဆိုတဲ့ ဆင်းရဲသားလေးတစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ သူ့မှာ မိဘမရှိတော့ဘဲ သစ်သီးခူးပြီး ရောင်းစားရတဲ့ဘဝနဲ့ နေထိုင်နေရပါတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ သူဟာ တောအုပ်ထဲက သစ်သီးများကို ရှာဖွေရင်း ထူးဆန်းတဲ့ မှော်အိုးကြီးတစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။
အိုးကြီးဟာ ရွှေရောင်တောက်နေပြီး အပေါ်မှာ ရှေးဟောင်းအက္ခရာတွေနဲ့ ရေးထားတဲ့ စာသားတွေ ရှိနေပါတယ်။ မောင်သိန်းက အိုးကို လှမ်းထိလိုက်တဲ့အခါမှာတော့... အိုးမှအသံတစ်ခုထွက်လာတာကိုကြားလိုက်တယ် "မောင်မင်းဘာလိုချင်လဲ ? " ဆိုပြီးတော့ အဲ့ဒီအချိန်မှာ
မောင်သိန်းဟာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အိုးကို ပြန်စမ်းသပ်ကြည့်တဲ့အခါ...
"ငါ... ငါ ချမ်းသာချင်တယ်!" လို့ ပြောလိုက်တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာချက်ချင်းပဲ အိုးထဲကနေ ရွှေဒင်္ဂါးတွေ အလုံးလိုက် ထွက်လာပါတော့တယ်။ မောင်သိန်းဟာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်ပြီးတော့ ရွှေဒင်္ဂါးတွေကို စုပြီး ရွာကို ပြန်သွားပါတော့တယ်။ နောက်တစ်နေ့မှာတော့ ရွာသူရွာသားများက မောင်သိန်းဘာကြောင့်ချမ်းသာလာတာလဲဆိုတာ သိချင်လာကြတယ်။အဲ့ဒီအချိန်မှာမောင်သိန်း ချမ်းသာလာတာကို လူတွေက အာရုံစိုက်လာကြပါတော့တယ်တယ်။ ရွာက လူဆိုးတစ်စုကလည်း မောင်သိန်းမှာ မှော်အိုးရှိတယ်ဆိုတာ သိသွားပြီး မှော်အိုးကြီးကို ခိုးဖို့ ကြံစည်ကြပါတော့တယ်။ တစ်ညမှာ လူဆိုးတစ်စုဟာ မောင်သိန်းရဲ့အိမ်ကို ဝင်ရောက်ပြီး မှော်အိုးကြီးကို ခိုးယူသွားကြပါတော့တယ်။ ဒါပေမယ့်လဲ...အိုးကို ခိုးသွားတဲ့လူဆိုးတစ်စုဟာ အိုးကို အလိုရမ္မက်ဆန်ဆန် အသုံးပြုမိတဲ့အခါ အိုးထဲကနေ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ထွက်လာပြီး သူတို့ကို ခြောက်လှန့်ပါတော့တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့ဟာ အိုးကို ပြန်ပစ်ပြီး ထွက်ပြေးကြရပါတော့တယ်။ အဲ့ဒီအချိန်မှာ မောင်သိန်းဟာ အိုးကို ပြန်ရပြီး သူသင်ယူခဲ့ရတဲ့ သင်ခန်းစာကို နားလည်သွားပါတော့တယ်။
"ဒီအိုးဟာ လောဘကို စမ်းသပ်တဲ့ အိုးပါလား... တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာကို ရတဲ့အခါ စိတ်ရှည်ဖို့နဲ့ ပညာရှိစွာ အသုံးချဖို့လိုတယ်" ဆိုပြီးတော့ သူနားလည်သဘောပေါက်သွားပါတော့တယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ သူဟာ အိုးကို အလွဲသုံးစားမလုပ်တော့ဘဲ ရွာသားတွေအတွက် ကောင်းမွန်တဲ့အရာတွေ ဖန်တီးပေးပါတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ မောင်သိန်းဟာ မှော်အိုးကြီးရဲ့အကူအညီနဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတွေကနေ လွတ်မြောက်ပြီး ရွာကို စည်ပင်ဝပြောစေခဲ့ပါတော့တယ်။

ဤပုံပြင်သည် "စည်းစိမ်ဥစ္စာရှိခြင်းထက် စိတ်ထားမြတ်ခြင်းက ပိုတန်ဖိုးရှိပါတယ်" ဆိုသည့်အဓိပ္ပါယ်ကိုရည်ညွှန်းထားခြင်းဖြစ်သည်။