15/09/2026
👨👧👦 အဖေမရှိတော့မှ… အဖေနဲ့အတူ ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ ငယ်ဘဝလေးတွေကို ပိုလွမ်းလာမိတယ်။
ငယ်ငယ်တုန်းကတော့…
အဖေဆိုတာ အမြဲရှိနေမယ့်လူတစ်ယောက်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တယ်။
မနက်အိပ်ရာနိုးရင် အဖေရှိတယ်။
အိမ်ပြန်ရောက်ရင် အဖေရှိတယ်။
ညဘက်အိပ်ရင်လည်း အဖေရှိတယ်။
အဖေက အပြင်သွားပြီး ပြန်လာမှာပဲ။
အဖေက ဘယ်တော့မှ မပျောက်သွားဘူးလို့ ထင်ခဲ့တယ်။
အဲ့ဒီအချိန်က…
“တစ်နေ့ အဖေမရှိတော့ရင် ဘယ်လိုနေမလဲ” ဆိုတာကို မတွေးတတ်ခဲ့ဘူး။
ငယ်ငယ်တုန်းက အဖေ့နောက်လိုက်ရတာကို အရမ်းသဘောကျခဲ့တယ်။
အဖေက ဘယ်သွားသွား…
“လိုက်မယ်…”
ဆိုပြီး အဖေ့နောက်က တကောက်ကောက်လိုက်ခဲ့တာ။
ဈေးသွားရင်လည်း အဖေနဲ့လိုက်တယ်။
ဆိုင်သွားရင်လည်း အဖေနဲ့လိုက်တယ်။
တစ်ခါတလေ အဖေက ဆိုင်ကယ်စီးသွားရင် ကိုယ်က အနောက်ကထိုင်ပြီး အဖေ့အင်္ကျီကို တင်းတင်းလေး ဆုပ်ကိုင်ထားတယ်။
လမ်းမှာ အဖေက…
“တင်းတင်းကိုင်ထား…”
လို့ပြောရင် အဖေ့အင်္ကျီကို ပိုတင်းတင်းလေး ကိုင်ထားခဲ့တယ်။
အဲ့ဒီတုန်းကတော့ အဖေ့နောက်မှာထိုင်နေရတာလောက် လုံခြုံတဲ့နေရာ မရှိဘူးထင်ခဲ့တယ်။
လမ်းဘေးက မုန့်ဆိုင်တွေ့ရင်…
“အဖေ… မုန့်ဝယ်ပေး…”
ဆိုပြီး တောင်းတယ်။
အဖေက တစ်ခါတလေ မဝယ်ပေးဘူး။
“အိမ်ရောက်မှ စား…”
လို့ပြောတယ်။
ကိုယ်က စိတ်ကောက်တယ်။
အဖေ့ကို မပြောတော့ဘူး။
ဒါပေမယ့် နောက်တစ်နေရာရောက်ရင် အဖေက မသိမသာနဲ့ ကိုယ်ကြိုက်တဲ့မုန့်လေး ဝယ်ပေးထားတတ်တယ်။
အဲ့ဒီတုန်းကတော့…
အဖေက မချစ်လို့ မဝယ်ပေးတာလို့ ထင်ခဲ့တာ။
အခုမှ သိလာတယ်။
အဖေဆိုတာ စကားနဲ့ ချစ်တတ်တဲ့လူမဟုတ်ဘူး။
လုပ်ပေးတာတွေနဲ့ ချစ်ပြခဲ့တဲ့လူ။
ငယ်ငယ်တုန်းက နေမကောင်းဖြစ်ရင်လည်း အဖေက အနားမှာရှိတယ်။
ညဘက်ဖျားလို့ မအိပ်နိုင်ရင် အဖေက မီးလေးဖွင့်ပြီး ကြည့်ပေးတယ်။
ဆေးတိုက်တယ်။
ရေတိုက်တယ်။
တစ်ခါတလေ ကိုယ်အိပ်ပျော်သွားတဲ့အထိ အနားမှာထိုင်ပေးတယ်။
အဲ့ဒီအချိန်ကတော့ အဲ့ဒါတွေကို ဘာမှမထင်ခဲ့ဘူး။
အဖေဆိုတာ အဲ့လိုပဲ လုပ်ပေးရတာပေါ့ လို့ပဲ ထင်ခဲ့တာ။
ကိုယ်ကြီးလာတော့ အဖေ့အလုပ်တွေ ပိုများလာတယ်။
အိမ်အတွက် စဉ်းစားရတယ်။
သားသမီးတွေအတွက် စဉ်းစားရတယ်။
ငွေရှာရတယ်။
ပင်ပန်းလည်း ပင်ပန်းမှာပဲ။
ဒါပေမယ့် အိမ်ပြန်ရောက်လာရင်…
“စားပြီးပြီလား…”
“ကျောင်းက ဘယ်လိုလဲ…”
“ဘာလုပ်နေတာလဲ…”
ဆိုတဲ့ စကားလေးတွေတော့ မပျက်ခဲ့ဘူး။
အဲ့ဒီတုန်းကတော့ အဖေ့စကားတွေကို သာမန်လို့ပဲ ထင်ခဲ့တယ်။
အခုတော့…
အဲ့ဒီသာမန်စကားလေးတွေကိုပဲ ပြန်ကြားချင်နေမိတယ်။
အဖေ့ကို စိတ်ဆိုးခဲ့ဖူးတယ်။
အဖေ့စကားကို နားမထောင်ခဲ့ဖူးတယ်။
တစ်ခါတလေ အဖေပြောတာကို ပြန်ပြောခဲ့ဖူးတယ်။
အဖေက ဆူရင်လည်း…
“အဖေကလည်း အမြဲဆူတယ်…”
လို့ စိတ်ထဲက မကျေမနပ်ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။
အဲ့ဒီအချိန်မှာ မသိခဲ့တာက…
အဖေ့ရဲ့ ဆူသံတွေဟာ တစ်နေ့မှာ ကိုယ်ပြန်လွမ်းရမယ့် အသံတွေ ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာပဲ။
အခု အဖေမရှိတော့ဘူး။
အိမ်ထဲမှာ အဖေ့နေရာက လွတ်နေတယ်။
အဖေထိုင်နေကျနေရာကို မြင်မိရင် ခဏလေး ငြိမ်သွားတတ်တယ်။
အဖေသုံးခဲ့တဲ့ပစ္စည်းလေးတွေ တွေ့ရင်လည်း…
“အဖေရှိနေသေးရင်…”
ဆိုတဲ့အတွေးက အလိုလိုဝင်လာတတ်တယ်။
တစ်ခါတလေ အပြင်ကနေ အိမ်ပြန်လာရင်း…
“အဖေ့ကို ဒီအကြောင်းလေး ပြောရင်ကောင်းမယ်…”
လို့ တွေးမိတယ်။
ပြီးမှ…
အဖေမရှိတော့ဘူးပဲ။
ဆိုတာကို ပြန်သတိရတယ်။
အဲ့ဒီအချိန်က ရင်ထဲမှာ ဘာဖြစ်သွားမှန်းတောင် မသိဘူး။
အဖေ့ကို လွမ်းတာက…
အဖေ့ကို မမြင်ရတော့တာတင် မဟုတ်ဘူး။
အဖေနဲ့အတူ ရှိခဲ့တဲ့ ကိုယ့်ငယ်ဘဝကိုပါ လွမ်းနေတာ။
အဖေ့နောက်က လိုက်ခဲ့တဲ့ကလေးလေးကို လွမ်းတယ်။
အဖေ့ဆိုင်ကယ်နောက်မှာ ထိုင်ခဲ့တဲ့အချိန်တွေကို လွမ်းတယ်။
အဖေဝယ်ပေးခဲ့တဲ့ မုန့်လေးတွေကို လွမ်းတယ်။
အဖေ့ဆူသံကို လွမ်းတယ်။
အဖေ့ရယ်သံကို လွမ်းတယ်။
အဖေ အိမ်ပြန်လာတဲ့အချိန်ကို စောင့်ခဲ့ရတဲ့ညတွေကို လွမ်းတယ်။
အဖေ့ဘေးမှာထိုင်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ နေခဲ့ရတဲ့အချိန်တွေကိုတောင် လွမ်းတယ်။
အခုဆို…
အဖေ့ကို တစ်ခါလောက်ပဲ ပြန်တွေ့ခွင့်ရမယ်ဆိုရင် ဘာပြောမလဲလို့ တွေးမိတယ်။
ငယ်ငယ်တုန်းက မပြောခဲ့တဲ့စကားတွေ အများကြီးရှိတယ်။
“အဖေ… ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”
“အဖေ… သမီး/သားက အဖေ့ကို ချစ်တယ်။”
“အဖေ… အရင်တုန်းက နားမလည်ခဲ့တာတွေ အခုနားလည်လာပြီ။”
လို့ ပြောချင်တယ်။
ဒါပေမယ့် အခုတော့ အဲ့ဒီစကားတွေကို အဖေ့ရှေ့မှာ ပြောခွင့်မရှိတော့ဘူး။
ဒါကြောင့် အဖေ့ကို မပြောလိုက်ရတဲ့စကားတွေကို…
အဖေ့အမှတ်တရတွေနဲ့အတူ ရင်ထဲမှာပဲ သိမ်းထားလိုက်တယ်။
တစ်နေ့နေ့မှာ ကိုယ်လည်း အသက်ကြီးလာမယ်။
အဲ့ဒီအချိန်မှာ အဖေ့အကြောင်းကို ပြန်ပြောပြမယ့်သူတွေ ရှိနေဦးမယ်။
“ငါ့အဖေက ငယ်ငယ်တုန်းက ဒီလိုလူ…”
“ငါ့အဖေက ငါ့ကို ဒီလိုလုပ်ပေးခဲ့တယ်…”
ဆိုပြီး ပြောပြမိမယ်ထင်တယ်။
အဲ့ဒီလိုပြောတဲ့အခါ…
အဖေက ဒီကမ္ဘာမှာ မရှိတော့ပေမယ့် ကိုယ့်ဘဝထဲမှာတော့ အဖေက အမြဲရှိနေဦးမှာပါ။
ဘာလို့လဲဆိုတော့…
အဖေက ကိုယ့်ငယ်ဘဝရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမဟုတ်ဘူး။
ကိုယ့်ငယ်ဘဝတစ်ခုလုံးရဲ့ အရေးကြီးဆုံးအပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့လို့ပါ။ ❤️
အဖေ…
ဘယ်နေရာမှာပဲ ရှိနေပါစေ။
သား/သမီးကို တစ်ခါလောက်ပြန်ကြည့်ပေးပါ။
အဖေ့ကို အရမ်းလွမ်းနေတယ်။
အရင်တုန်းကလို…
“အဖေ…” လို့ ခေါ်လိုက်ရင်
“ဘာလဲ…” ဆိုပြီး ပြန်ထူးမယ့်အသံလေးကို
တစ်ခါလောက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ပြန်ကြားချင်နေမိတယ်။
🕊️ အဖေ့ကို မမေ့ပါဘူး။
အဖေ့အကြောင်းနဲ့အတူ အဖေနဲ့ဖြတ်သန်းခဲ့တဲ့ ငယ်ဘဝလေးကိုလည်း တစ်သက်လုံး သိမ်းထားပါ့မယ်။ ❤️ အဖေမရှိတော့တဲ့သူသာခံစားမိလိ့မ်မယ်
