20/05/2026
ANG HULING GABI NG KANILANG KARANGYAAN: ANG PAGBABALIK NG ISANG PADRE DE PAMILYA
KABANATA 1: Ang Pag-uwi sa Gitna ng Ulan
Pasado alas-diyes na ng gabi. Malakasd ang buhos ng ulan, at ang mga patak nito ay tila mabibigat na bato na humahampas sa salamin ng sasakyan ni Gabriel.
Pagod na pagod si Gabriel. Bilang CEO ng isang malaking kumpanya, ginugol niya ang buong araw sa walang katapusang board meetings at negosasyon upang masiguro ang kinabukasan ng kanyang pamilya. Ngunit sa kabila ng pisikal at mental na pagod, may isang bagay na nagpapangiti sa kanya habang binabaybay ang madilim na kalsada pauwi—ang kanyang asawang si Maya.
Si Maya ang ilaw at puso ng kanyang buhay. Walong buwan na itong buntis sa kanilang panganay. Isang maselan na pagbubuntis dahil na-diagnose si Maya ng severe gestational hypertension—ang pagtaas ng presyon ng dugo na maaaring maging mapanganib para sa ina at sa sanggol. Dahil dito, kinailangan ni Maya ng mahigpit na pag-inom ng kanyang mga gamot sa tamang oras at buong araw na pahinga.
"Malapit na ako, mahal ko," bulong ni Gabriel sa sarili habang ipinapasok ang sasakyan sa malaking gate ng kanilang mansyon.
Dahil sa kanyang pagiging abala, pinakiusapan niya ang kanyang sariling ina, si Doña Carmela, at ang kanyang nakababatang kapatid na si Beatrice, na pansamantalang tumira sa kanilang mansyon upang bantayan at alagaan si Maya habang nasa trabaho siya. Inisip ni Gabriel na mas magiging ligtas si Maya kung may mga kasama ito sa bahay.
Ngunit ang akala niyang proteksyon ay isa palang matinding pagkak**ali.
KABANATA 2: Ang Malamig na Kusina at Ang Mainit na Sala
Pagkabukas ni Gabriel ng malaking mahogany door ng kanilang bahay, s sinalubong siya ng malakas na tawanan at ingay ng telebisyon mula sa sala.
Nang silipin niya ito, nakita niya ang kanyang inang si Doña Carmela at kapatid na si Beatrice na nakaupo sa mamahaling Italian leather sofa. May hawak silang mga baso ng imported na wine, kumakain ng mga prutas at mamahaling tsokolate, at tumatawa nang malakas habang nanonood ng isang pelikula. Napuno ang sala ng kanilang mga pinagbalatan at mga maruruming platito.
"Oh, Kuya! Nandiyan ka na pala," bati ni Beatrice nang hindi man lang inaalis ang tingin sa TV. "Kumain ka na ba? May natira pang pagkain diyan na pina-deliver namin kanina."
Hindi sumagot si Gabriel. Hinanap ng kanyang mga mata si Maya. Wala ang asawa niya sa sala. Wala rin ito sa hagdanan.
"Nasaan si Maya?" seryosong tanong ni Gabriel, nagsisimula nang makaramdam ng kaba. "Natutulog na ba siya sa kwarto?"
Umirap si Doña Carmela. "Naku, Gabriel. Wag mo ngang masyadong ini-spoiled 'yang asawa mo. Andun siya sa kusina. Nililinis ang mga pinagkainan namin. Mabuti nga't gumagalaw-galaw siya para hindi siya maging tamad."
Nanlaki ang mga mata ni Gabriel. Nasa kusina? Nililinis ang pinagkainan nila?
Mabilis siyang naglakad patungo sa kusina, at doon... gumuho ang kanyang mundo.
Nakatayo si Maya sa harap ng lababo. Ang kanyang maliit at mahinang katawan ay pilit na binubuhat ang bigat ng walong-buwang tiyan. Nakayuko siya, hirap na hirap sa paghinga, at ang isang k**ay niya ay nakahawak sa kanyang mabigat na sinapupunan habang ang isa ay pilit na nagkuskos ng mga malalaking kaldero at plato na iniwan ng kanyang pamilya.
Ngunit ang pinak**asakit sa lahat ay ang itsura ni Maya. Namumutla siya. Basang-basa ng malamig na pawis ang kanyang mukha at leeg. Nanginginig ang kanyang mga binti, at kapansin-pansin ang matinding pamamaga ng kanyang mga paa na halos hindi na magkasya sa kanyang tsinelas.
Umiiyak siya nang walang tunog. Ang mga patak ng kanyang luha ay humahalo sa tubig mula sa gripo.
"Maya!"
Mabilis na tumakbo si Gabriel at inalalayan ang asawa bago pa man ito bumagsak. Nang mahawakan niya si Maya, naramdaman niya kung gaano kalamig ang balat nito...
Para malaman ang nakakagulat na wakas, basahin ang buong kwento sa comment section sa ibaba... 💚🌠✅
