Blue Bangkok

22/08/2026

ร้านแถวบ้าน พาเพื่อนมา เพราะเพื่อนจะไปฟังดนตรีคลาสสิคที่ ม.มหิดล สองร้านนี้ตรงข้ามกัน เพิ่งเคยมา

22/08/2026

เพื่อนนัด ตอนแรกจะไป คาเฟ่ตึกเก่าแถวเทเวศน์แต่คนเยอะ เลยบอกแถวบ้านเรามี ยังไม่มา คนเลิกเห่อ
เห็นตั้งแต่ปล่อยร้างจนรีโนเวท แล้วมาทำรวมหลายร้าน

สัดส่วนแปลกๆ ยอมรับว่าไม่ค่อยสนใจเพราะตรงนี้
สัดส่วนเป็นสิ่งที่เราโดนสอนมาเสมอ บางครั้งก็ลืม

เลียบคลองมีบ้านเก่า ในย่านแถบนี้
ตรงข้ามถนนอีกฝากเป็นคลองบางจาก ตลาดน้ำคลองบางหลวง บ้านศิลปิน โจหลุยส์ ใกล้ๆเป็นวัดประดู่หลวงปู่โต๊ะ กับวัดปากน้ำภาษีเจริญ

นั่งรอเพื่อน สังเกต มีคนแบบนักท่องเที่ยวไทยเดินเข้าซอยมาคล้ายเราเป็นระยะ แต่ไม่ถี่ รวมถึงกลุ่มนักวิ่งที่น่าจะจบรอบเช้าในย่านนี้ เส้นทางวิ่งมีคนทำไว้ หลายคนวิ่งเป็นเส้นที่น่าสนใจ

21/08/2026

เด็กเดคฯ ศิลปากร รุ่นเรา ตอนรับน้องต้องใส่ชุดประหลาด ปีนั้นเป็น นักดับเพลิง รุ่นพี่จะแจกชุดอุปกรณ์มาให้ตั้งแต่วันรายงานตัว แล้วให้ใส่มาจากบ้าน

ที่บ้านหัวเราะสนุกสนาน แต่ยังไม่มีใครรู้ว่าอะไรรออยู่
เช้าวันเปิดเทอม(จริงๆมีรับน้องใหญ่สามวันที่ ทับแก้ว จ.นครปฐม มีตั้งแต่ให้ป้ายชื่อยาวๆ เอาชื่อจริง นามสกุลมาแปลงเป็นชื่อใหม่ ในงานวิจัยเรื่องอำนาจนิยมถือว่าเป็นการมอบตัวตนหลังจากทำลาย คล้ายสถาปนาชื่อและบุคคลิกภาพให้คนคนนั้นใหม่) พ่อมาส่งตรงท่าเรือ ท่าราชนาวิกสภา เพราะใกล้ที่ทำงานพ่อ ดีที่พ่อไม่บ้าดีเดือดไปลุยพวกรุ่นพี่ ตอนนั้นพ่อก็เป็น ระดับสูงในหน่วยงานแล้ว แต่ไม่สูงมากเกินไป

เราข้ามมาที่ ท่าช้าง จำภาพร้านข้าวริมท่าช้างในตอนนั้นได้ ร้านข้าวแกงน่ากิน หมึกยัดไส้ตัวอวบๆ ร้านต่างๆ ก๋วยจั๊บแม่ตุ๊ เค็มแต่ก็กิน เต๊นท์เขียวยังไม่รู้จักเพราะยังไม่คุ้น พอคุ้นนี่ก็มีร้านประจำ ร่มเขียวใต้ต้นลั่นทมกางกันสลอนในลานท่าช้าง เราต้องหยุดรอเพื่อนที่ท่าเรือเรียงแถว ชายประกบหน้าหลังกลางแถวเป็นผู้หญิง และมีกฎบางอย่าง

รุ่นพี่ก็จะถูกวางตัวแต่ละจุด ให้เห็นรุ่นน้อง เป็นจิตวิทยาเชิงกระตุ้นให้เกิดความรู้สึกหลายอย่าง และทำแบบนั้นยาวนานจนจบกระบวนการ รับน้อง(ซ่อม) ตามการกล่าวอ้างเรื่อง ความเป็น หนึ่งเดียวของ SOTUS ซึ่งเรื่องนี้ คุณน้าเราเคยเล่าทุกอย่าง เพราะ ผ่านมาจาก เกษตรฯเกษตรฯ สัตวศาสตร์ มาจบที่ เคมีจุฬาฯ เพราะของเกษตรในยุคนั้นรับโหด โดนตั้งแต่ปีหนุ่งจนปีสามก็โดน เนื่องจากระบบต้องพึ่งพากัน มีกิจกรรมแปลก ในปีสอง เช่น คิดว่ารอด จะโดนปีสามท้าแข่งปีนเสาเก็บของที่ลงน้ำมันจนลื่น ถ้าประสานงานต่อตัวแบบเชิงสิงโตเหยียบบ่าเพื่อนไม่พร้อมเพรียง ก็จะโดน ซ่อม

เราจะเดินแถวมา ข้ามถนนตรงโค้ง เข้ามาในม. ตั้งแต่เช้า มานั่งแถว หรือทำอะไรบางอย่าง แต่มีโซนต้องห้าม เช่น สวนแก้ว และ ซอกตึก(คำนี้หลอน หวาดกลัวกันยาวนาน แต่พอผ่านมา จะเอามาล้อ เชิงประสบการณ์ร่วมทุกข์) ช่วงนั้นห้ามใช้ลิฟท์ หรือต้องแอบใช้ รุ่นพี่จะมีทีมและหน้าที่(พอมาเป็นรุ่นพี่ มีไปช่วยเรื่องนี้จนเห็นภาพว่า ถ้าน้องเกิดอะไรรุนแรงขึ้นมา คงรับปิดชอบไม่ไหวแน่ ทั้งแรงกดดัน กิจกรรม การเรียน การพักผ่อน ความสร้างสรรค์ รถพยาบาลเคยมีเรียกกันมาบ้าง มีคนเคยชักเกร็ง และกลายๆอย่างที่ วุฒิภาวะและการอบรมการแพทย์น่าจะไม่เพียงพอเมื่อย้อนกลับไปตรงจุดนั้น)

เพื่อนบางคนเป็นตำแหน่งพี่ว๊าก บางคนเป็นพยาบาล บางคนเป็นพี่คลาย แต่ถาควิชาเราส่วนมากไปกองที่ สวัสดิการ ที่ทำหน้าที่จัดเตรียมของ สุดท้ายบางคนก็ไม่ได้ทำต่อในช่วงรับน้องเพราะงานเรียนปีสองปีสามจะเริ่มเข้ม ปีสองมีรุ้นพี่ตกชั้นมาเรียนด้วย เพราะบางวิชาไม่ผ่าน บางคนเป็นรุ่นปีสี่ หรือลึกกว่านั้นที่อาจารย์ตามกลับมาเรียนได้ แต่บางคนยื้อไม่ไหว โดนรีไทร์ แต่กลับมาใหม่เรียนกับรุ่นน้องเราจนจบได้ บางคนเป็นรุ่นอาจารย์ที่เราไปเจอตอนมาเสริฟข้าวในร้านแถวท่าพระจันทร์ แกเป็นตำนานเล่าจนพอประติดประต่อกันได้ว่าเกิดอะไร ตอนกลังยังเจอแกมาออกแบบร้านอาหารกลางคืนแถวบ้าน แกลวนขค้นรถมาหอสมุดวังท่าพระ ได้คุยบางเรื่อง

ช่วงเช้าจะไม่มีอะไร กลางวันต้องไปกินโรงอาหารห้ามออกข้างนอก (แต่มีคนแหก แล้วรุ่นพี่มา กดดัน เจอคำแรงๆ รุ่นพี่ก็เหวอ สุดท้ายมากดดันทางอ้อมผ่านเพื่อนทั้งรุ่น ตามกฏของ SOTUS) ตอนเย็นจะเริ่ม กิจกรรม ที่ทำหนังสือขออนุญาตผู้ปกครองว่า ซ้อมร้องเพลงเชียร์ ที่มีเพลงให้ร้องจนจำได้ สองเพลงถ้วน นอกนั้นเป็นเพลงแปลงยุคเก่า รวมถึงต้องมีกิจกรรมท่าเต้น และแสดงเรื่องราว แต่ละวัน...ทั้งวันเทิงและหวาดหวั่น จนผ่านไปกลางเดือน เพื่อนในภาคเรา(ตอนนี้บวชยังไม่สึกตั่งแต่เรียนจบ) มันถ่ายคลิปบรรยากาศในห้องซ่อม ทุกคนงง เพราะโดนจับได้อยู่ดี ใจกล้าและบ้าบิ่น แต่ก็เป็นคนที่มี ตรรกะ ของตัวเอง

แต่ละวันจะต้องรีบทำ ชุดประกอบ ตามมีตามเกิด บางคนไปรวมตัวทำที่ บ้านรุ่น แต่ความยากคือ เราแบ่งเป็นสองฝั่งวิทยาเขต วังท่าพระกับสนามจันทร์ เรื่องนี้มีผลตามมาเรื่องงบการเดินทางที่รุ่นพี่ต้องหามาจ้างรถบัสเพื่อรับส่ง ก็มาเก็บจากเพื่อนหรือทำงานเสริม บางรุ่นเก็บขวดขาย แต่สุดท้ายปลายทาง...ลงขวดตอน รับน้องทะเล จนเกิดมีดราม่าตอนปีโตๆว่า ตามสมัครใจ

เหมือนต้องทำโมเดล ทั้งวิชาเรียนและรับน้อง คล้ายทำคอสเพลย์ แต่ไม่สนุกขนาดนั้น มีปะทะคณะอื่น เรียก ชนช้าง หรือ มีโต้กับศิลปกรรม จุฬาฯ(ปีเราอาจเป็นปีสุดท้าย เพราะต่างฝ่ายต่างงบไม่พอในระยะหลัง)

ในรุ่นเองก็มี สปาย จากรุ่นพี่ แต่พี่เนียนที่แฝงตัวมาในระยะแรก ทุกคนดูออก

สุดท้ายพอหลังจาก วันไหว้ครู ที่ต้องใส่ชุดขาว เน็กไทด์เขียว จะเป็น รับน้องทะเล

คืนศุกร์ดิบ จะโหดกว่า ศุกร์ปกติ รุ่นใหญ่ที่มา เล่น กับน้องๆ จะแกล่งหนักมาก (ถ้าเคยดูหนัง O-Negative ที่สุดท้ายจะเฉลย แล้วจุดพลุ ร้องเพลงลานอ.ศิลป์ จะฝันหวานเกิน)

ถามว่า มุขแกล้งที่ชอบมีไหม มีที่ โดนปลุกด้วยการรัวกลองตอนผ่าน นครปฐมแถวคอกหมู ให้สูดหายใจลึกๆ ขำทุกคน หรือ ศุกร์ดิบ ตอนจะขึ้นรถไปทะเล น่าจะเวลาเกือบเที่ยงคืน ไฟทั้งสวนแก้วสว่าง พี่รุ่นใหญ่มากันเยอะมาก ให้ผู้ชายไปแปลงร่างเป็น ซุปเปอร์แมน ในซอกตึก ..ต้องคิดเองว่า ซุปเปอร์แมนแต่งตัวแบบใด นั่นแหละ
คิดกันได้

ตอนรีบน้องทะเล จะคล้ายในหนัง รัก-สาม-เศร้า
เพลงเลือดสีส้ม
เลือดสีส้ม ข้นบริสุทธิ์ผุดผ่อง พี่น้องมาเฮฮาร่าเริง
รักรักรัก ร่วมใจ ไม่มีใครหมิ่นเชิง
เถลิง ชื่อเกริกก้อง แซ่ซ้องเดคคอเราให้รุ่งเรือง
ให้นามกระเดื่องเกรียงไกร
แต่ฉากประทับใจมีนะ เรียก รับน้องขึ้นตึก ในเช้าวันแรกที่เปิดเทอม เรียกรวมแถวแล้วไปกลาง ลานตะกร้อ(ข้างศูนย์รวม เหนือสนามบาสฯ) แล้วมีป้ายกับแถบกระดาษสีโปรยจากยอดตึกคณะ(ยอดตึกนี้ เป็นระเบียงห้องชั้นสี่และห้าของตึก ที่ตินปีสามเจอโจทย์ ออกแบบบรรจุภัณฑ์จากกระดาษเทาขาวขนาดเอสามให้ไข่ไก่ดิบทิ้งลงมาไม่แตก)

เป็นวันรับน้องขึ้นตึกที่ดี เพราะ เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวในความทรงจำ แล้วพอเดินขึ้นทุกชั้นจะมีพี่ๆร้องเพลง เดคคอเรทคู่ฟ้ากับสีส้มดูเด่น เพลงนี้คณะชอบเปิดตอนวันงานสำคัญ ทำรองไพเราะ(คิดว่านำมาจากเพลงต่างชาติ เคยหาต้นฉบับอยู่)
เพลงเดคคอเรทคู่ฟ้า
พวกเรา ชาวเดค คอเรทเลือด สีส้ม
เราชื่นชม ในความดี อันเป็นศรี สง่า
พวกเรา ชาวเดค คอเรท เลือดสีส้ม
เราชื่นชม ในความดี อันเป็นศรี...
มามา พวกเรามา สรรค์สร้าง
ให้โลกงาม คงอยู่ คู่แผ่นฟ้า อันกว้าง
ฟ้าฟ้า มีดวงดาว พราวพร่าง
ดุจสวรรค์ ประทานพร แด่พวกเรา
เพลงสีส้มดูเด่น
สีส้มดูเด่น เปรียบเป็นเหมือนดังขวัญเรา
โศกหายคลายเศร้า สุขกันเถิดเรา เร้าใจ
รวมพี่และน้อง ผองไกลใกล้
สุขกันไว้ ใจระรื่น ชื่นสราญ
รวมจิตชีวิตกัน ผูกพันธ์ไม่เว้นวาง
ชีพสลายคลายประคองผองพวกเรา
ล่าสุดไปเดินแถวคณะ เจอพี่เจ้าหน้าที่จำได้
ได้คุยกัน หลายคนเกษียณแล้วจากโลกนี้ไป เกือบสิบ

สายสีส้มที่คล้องคอ รุ่นเรามี น้ายาม
คอยตรวจ คนแปลกหน้าก่อนขึ้นตึก
ถ้าใครไม่มีสายสีส้มที่มีตราคณะ จะโดนเตือน
คนแปลกหน้าต่างคณะก็โดนทัก

21/08/2026

อ.ถวัลย์ ดัชนี(ขวามือสุดของภาพ)
อ.ศิลป์ พีระศรี(กลางภาพ ยืนท้าวสะเอว)
และเพื่อนร่วมชั้น อ.ถวัลย์ บางบทความจะมีกล่าวถึงบ่อยคือ คุณ อนันต์ ปาณินท์ และคุณสุภักดิ์ อนุกูล ซึ่งในภาพนี้ไม่ได้ระบุว่าใคร

น่าจะเป็นบรรยากาศห้องเขียนภาพจิตรกรรม เพราะมีขวด เดาว่าน้ำมันลินซีด บางท่านแพ้ เพื่อนเราที่เรียนภาควิชาประยุกต์ศิลป์บางคนบ่นว่าแพ้ตอนเลือกเอกปีสอง บางคนเลือกเอกปั้น เราเรียนภาควิชาอื่น ไม่มีเอกแต่มีวิชาเลือกเสรีตอนปีสามให้เลือกลงลึกด้านอื่นๆ เช่น เครื่องเรือน รถยนต์หรือยานพาหนะ ของตกแต่งบ้าน ออกแบบบรรจุภัณฑ์และกราฟิก เคยจะขออ.เปิดวิชาออกแบบของเล่นแต่คนเรียนน้อย อีกเกือบยี่สิบปีต่อมาอาร์ตทอยบูม

ชอบบรรยากาศห้องเขียนภาพ ทั้งวาดเส้น(drawind) เขียนสี(painting) จะมีแค่บางอย่างเปลี่ยน แต่เป็นห้องโล่ง หน้าต่างบานใหญ่ให้แสงเข้าด้านข้าง โดยหน้าต่างจะอยู่สูง บางทีก็เพดานสูง ให้โล่ง แล้วนั่งทำงานกันทั้งวัน ถ้าเป็นโรงปฏิบัติงาน(work shop) จะมีเคร่องจักรและเครื่องมือ ให้ใช้หลายแบบ สุดท้ายต้องมาจัดเก็บกวาดเป็นประเพณีทำกันทุกครั้ง ใก้พน้อมกลีบไปใช้งาน ไม่ได้ปล่อยรกตลอดเวลา ช่วงเร่งทำงานจะรกมากวุ่นวายมาก บางคราวเกิดอุบัติเหตุถ้าสติไม่มี

สังเกตการแต่งกาย เสื้อผ้าหน้าผม สมัยนั้นอ.ถวัลย์ ท่านคงเริ่มเล่มกล้าม เพาะกาย หุ่นอาจไม่ฟิตมากหรือซ่อนจากเสื้แหลวมๆ บางภาพอ.ทำท่าแบบนักเพาะกายด้วย แสดงกล้ามชัดเจน

พอหลังจากอ.ศิลป์ จากไป อ.ถวัลย์เล่าว่า ท่านกับเพื่อนหกคนรวมตัวท่าน สถาปนาตัวเอง ไม่ขึ้นต่อผู้ใด เริ่มเป็นฤาษี อิสระทางความคิด และอ.ยิ่งใหญ่มากจนทำให้ท่านปฏิเสธคำสอน ให้แหวกกรอบขอบครูอาจารย์

(เราเห็นด้วยนะ แม้เรียนคณะมัณฑนศิลป์ อ.ส่วนมากก็สอนให้เถียงด้วยเหตุผล ตอนทำจบต้องเจออ.สิบคนรุมตรวจ เหงื่อแตกกลางหลังชุ่มแม้อยู่ในห้องแอร์หนาว อ.ที่นี่ไม่ค่อยสอน ให้โจทย์แล้วไปหาวิธีทำ หรือให้เราตั้งคำถามหาโจทน์ด้วยตัวเอง แก้ปัญหาเอง จากนั้นได้อะไรก็มาเสนอ ใครไม่ทันจะดาวน์มาก บางครั้งเคยโดนล้มแบบ หรือต้องหาเหตุผลให้งานไม่โดนล้มแบบ ถ้าล้มคือต้องเริ่มนับหนึ่งใหม่จากใกล้จะทำจบ เป็นแบบนี้ทุกงาน แล้วต้องมีแสดงความคืบหน้าทุกงาน เรียก ตรวจแบบ)

งานยุคกนึ่งในช่วงแรกของ.ถวัลย์ ถูกกรีดทำลาย เพราะเขียนคล้ายพระผู้ไถ่แต่มีครึ่งบนคล้ายพระพุทธรูป ซึ่งปัจจุบันกลายเป็นงานหายาก ของ สมาคมคริสเตียนแห่งประเทศไทย และคงคล้ายงานประเด็นศาสนาหลายงานที่สร้างแรงกระเพื่อมอยู่เสมอ

พอยุค 5 ย.(ผมยาว เสื้อยืด สะพายย่าม นุ่งกางเกงยีนส์ รองเท้าแตะยาง) และฮิปปี้ บุปผาชน ผนวกกับดนตรีเพื่อชีวิต ทำให้ภาพจำคนเรียนศิลปะ(และออกแบบ) เป็นภาพฝังหัวคนไทย หรือภาพคนถือกระดานเขียนรูป เขียนลายไทย ซึ่งแค่ช่วงเวลาหนึ่ง รวมถึงการเรียก ศิลปิน แต่ยุคนี้เปลี่ยนไปแล้ว การแต่งกาย รูปแบบศิลปะ งานออกแบบ ภาพจำสลาย แม้จะมีคนยึดติดแต่ส่วนน้อย

ศิลปินรุ่นใหญ่บางท่านจะมีเสื้อผ้าเฉพาะ เพราะต่อต้านสินค้าต่างชาติในยุคหนึ่ง จึงเผาทำลายเสื้อผ้าอเมริกัน แต่บางท่านสุดท้ายกลีบมาใช้ของอเมริกัน เช่น เสื้อหนัง จักรยานยนต์แบบทัวริ่ง ซึ่งไม่ผิดเลย สุดท้ายท่านก็เป็น มนุษย์ จะมีแต่บางท่านไม่ไปรับเปลี่ยนทำความเข้าใจโลก แต่เป็นเรื่องของท่าน

กรมศิลปากร. (2563). ภาพผลงานของศาสตราจารย์ศิลป์ พีระศรี [ภาพดิจิทัล]. กระทรวงวัฒนธรรม. finearts.go.th

21/08/2026

เตือนเรื่องการแสดงความเห็น บางคำเสี่ยงเพจโดนระงับ ไม่ฟัง วิจารณ์มั่วซั่ว เพจขอแบนนะครับ แก่เพราะกินข้าว เฒ่าเพราะอยู่นาน

21/08/2026

น่าสนใจ เป็นผู้ใหญ่ที่เด็กมีพื้นที่ปลอดภัย
ล่าสุดคุยกับเพื่อนบางคน เรื่องงานอดิเรก เพราะหลายคนเครียด
การมีงานอดิเรกอาจทำให้การต่อยอดหลายอย่าง

ทางนี้เล่นเกมแนววางแผนการรบ และชอบดูอาคาร สิ่งของในเกม
เกมสร้างเมืองน่ารักๆก็มี ตึกจิ๋วในเกมน่ารักมากมาย
เพื่อนหลายคนจบป.เอก ยังเล่นเกม และไม่มีปัญหากับชีวิตคนอื่น

บัญชี Tiktok ที่ใช้ชื่อว่า PaoSpace ผู้เป็นถึงหัวหน้าฝ่ายบุคคลของบริษัทแห่งหนึ่ง ได้ออกมาเล่าเรื่องราวที่ครั้งหนึ่งเธอได้สัมภาษณ์กับเด็กจบใหม่คนหนึ่งที่ดูเนิร์ดและกำลังประหม่า

จากโปรไฟล์ใบสัมครงานที่เธอเห็น ผู้สมัครคนนี้มีเกรดมหาวิทยาลัยที่ดูดีมาก แต่จากการดูบุคลิกภาพก็รู้ได้เลยว่าถ้าพูดคุยด้วยบทสัมภาษณ์ทั่วไปคงไม่ได้รู้จักตัวตนจริงของเขาแน่ ๆ

เธอเลยได้ลองชวนคุยด้วยเรื่องงานอดิเรกในเวลาว่าง ตอนแรกผู้สมัครก็ไม่กล้าที่จะเผยความจริงว่าชอบเล่นเกม แต่เมื่อพยายามถามให้ลึกขึ้น ก็ได้รู้ว่าเขานั้นชอบเล่นเกม “Ragnarok Online” ซึ่งทางหัวหน้าฝ่ายบุคคลคนนี้ก็เคยเล่นเกมนี้ด้วยแต่เคยเล่นแค่ตอนยุคแรก ๆ

เมื่อรู้ว่าผู้สมัครเล่นเกม Ragnarok Online เธอจึงได้ถามถึงแนวทางการเล่นเกมนี้เพื่อค้นหาตัวตนจริง ๆ ของเขา ซึ่งผู้สมัครก็ได้เปิดเผยว่าเขาชอบเล่นอาชีพ พ่อค้า มากกว่าอาชีพเด่น ๆ ที่เล่นง่าย เพราะการเล่นของเขานั้นมีจุดปรสงค์หลักเพื่อสร้างรายได้จากเกม โดยผู้สมัครงานนั้นกล้าที่จะเล่านำเสนอเกมนี้อย่างเต็มที่เลยว่ามันมีวิธีการพัฒนาและแผนตัวละครอย่างไร ทำให้หัวหน้าฝ่ายบุคคลได้เห็นแง่มุมต่าง ๆ ของเขามากขึ้น

การสัมภาษณ์นั้นดำเนินไปอย่างราบรื่นมากขึ้นเมื่อใช้เรื่องเกม Ragnarok Online มาช่วย จนเวลาร่วงเลยไปอย่างรวดเร็วเหลือ 10 นาทีสุดท้าย ซึ่งเมื่อผู้สมัครงานรู้อย่างนั้นก็ถึงกับตกใจกล่าวขอโทษที่เล่าเรื่องเกมมากไป และกลับมาประหม่าอีกครั้ง แต่ทางหัวหน้าฝ่ายบุคคลก็ได้รู้แล้วว่าตัวตนของเขาเป็นเช่นไร การสัมภาษณ์นี้จึงจบลงไปด้วยดี

และในท้ายที่สุด ผู้สมัครงานคนนี้ก็ได้รับเลือกให้เข้าทำงานกับบริษัท โดยเขาได้เข้าไปทำงานในหน้าที่ฝ่ายวิเคราะห์ ซึ่งเขาก็เป็นคนที่คิดวิเคราะห์ได้ละเอียดเป็นขั้นเป็นตอนตามที่บริษัทต้องการจริง ๆ เหมือนกับวิธีการวางแผนเล่น Ragnarok Online ของเขาเลย

21/08/2026

O- nagative คงต้องกลับไปดูอีกรอบ ช่วงนี้
ใกล้เดือน กันยายน วันคล้ายวันเกิดอ.ศิลป์ และตัวเรา
ประสาร บุญประคอง. (2567, 19 กรกฎาคม). คำอ่านศิลาจารึกวัดพระบรมธาตุ จังหวัดชัยนาท. ฐานข้อมูลเอกสารโบราณ จารึก สมุดไทย ตู้พระธรรมและคัมภีร์ใบลาน. https://manuscript.nlt.go.th/%E0%B8%AD%E0%B8%87%E0%B8%84%E0%B9%8C%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%A3%E0%B8%B9%E0%B9%89/%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1%E0%B8%94%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%99%E0%B8%88%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%B6%E0%B8%81%E0%B9%81%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B9%82%E0%B8%9A%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%93%E0%B8%AF/%E0%B8%A3%E0%B8%B2%E0%B8%A2%E0%B8%A5%E0%B8%B0%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%B5%E0%B8%A2%E0%B8%94%E0%B8%9A%E0%B8%97%E0%B8%84%E0%B8%A7%E0%B8%B2%E0%B8%A1/ArticleId/125/-48

20/08/2026

เห็นมุมนี้เลยสังเกต
หลังคาของตึกแถวยุคเก่า ปากคลองตลาด
มีการต่อเติม และปรับจากเดิม จนมีหลายแบบ
อาจเสี่ยงในอนาคต เช่น น้ำฝน น้ำหนักตามงานออกแบบเดิมที่ใช้น้ำหนักกระเบื้องกดทับบางองค์ประกอบ

หน้าร้าน flower in the mist ของรุ่นพี่ที่รู้จัก
เป็นสถาปนิก นักออกแบบที่เรียนบางคลาสด้วยกัน นักเขียนหนังสือ นักเคลื่อนไหวทางการเมือง อาจารย์

ใกล้ ร้าน farm to table ที่เป็นร้านไอศกรีม ถ้าร้านกินข้าวจะอยู่ลึกเข้าไป(มีพระคเณศองค์พอซเลนส์ในร้าน องค์นี้สวยมาก เจอมือสองสี่ปีก่อนแปดหมื่นไม่ไหว)

20/08/2026

มุมนี้ชอบส่วนตัว เพราะภาพจำ ที่อ.ศิลป์ พีระศรี
ถ่ายกับนักศึกษาตอนเรียนจบทั้งภาพถ่ายกับคลิบวิดีทัศน์เคลื่อนไหวสั้นๆ งานปั้นของ แช่ม ขาวมีชื่อ
เป็นนักธนู น่าจะได้รับอิทธิพลจากงานต่างชาติ Hercules the Archer (1909), Metropolitan Museum of Art by Antoine Bourdelle (French Sculptor)

หลายภาพถ่ายยุคเก่า นักศึกษาจะแต่งตัวเรียบร้อย ตัดผมสั้น และอ.ศิลป์ เป็นคนแต่งตัวเรียบร้อย สะอาด ใส่ชุดเชิ้ตหรือซาฟารี กางเกงขายาว เข็มขัดรัดพุงแบบสูง คล้ายคุณปู่ในการ์ตูนบ้านลอยด้วยลูกโป่ง บางภาพอ.ลงพืันที่โบราณสถาน มีหมวกแบบนักสำรวจ(เคยอ่านของ สมเด็จฯกรมดำรงฯ ทรงเคยลองใส่หมวกกำมะหยี่แบบต่างชาติ สุดท้ายเอามาบิดได้น้ำออกมามาก) ใส่แว่นดำ น่ารัก
แต่ตอนตรวจงานน่ากลัว จะดุสำหรับคนงานห่วย งานแย่ ไม่ตั้งใจทำ ไม่เลือกที่รักมักที่ชัง เน้นตรวจงานแบบปัจจุบัน บางคนดื่มจนงานแย่ อ.ก็เตือน เช่น อ.จำรัสเกียรติก้อง มือเขียนภาพคนเหมือนที่หาใครเทียบไม่ได้ งานแบบอิมเพรสชั่นนิสม์ แม่นยำ drawing เขียนไว แต่เหล้าทำให้ฝีมือไม่ก้าวหน้าจนอ.บ่น บางคนอ.เล่นมุข ว่า ...นายอยู่รอตรงนี้นะ เดี๋ยวฉันเอาไฟมาจุด บูม...

อ.ถวัลย์ ดัชนี ยังโดนเรียกมาคุย ว่า นายคนภูเขา(อ.ถวัลย์มาจากจ.เชียงราย) "นายคนภูเขา งานของนายมีแต่ถูกต้อง มันเป็นงานเรียน เป็นอคาเดมิกนะนาย มันไม่มีชีวิต ปลาของนายว่ายน้ำไม่ได้ ไม่มีกลิ่นคาว ม้าของนายตายแล้ว ยืนตาย วิ่งไม่ได้ ร้องไม่ได้ วัดของนายเหมือนฉากลิเก ฟ้าของนายไม่มีอากาศ หายใจไม่ได้ รูปของนายไม่มีมิสติคเลย นายไม่เข้าใจนะ นายคนภูเขา" หนังสือ อาจารย์ศิลป์กับลูกศิษย์ มีภาพเก่าอ.ถวัลย์ในชุดสะอาดผมสั้น ร่วมในงานแสดงหรืออะไรสักอย่างกับอ.ศิลป์

หอประติมากรรมต้นแบบ จะติดกับตึกปั้นของคณะจิตรกรรมฯ และตึกมัณฑนศิลป์ ตรงซอกตึก กลางคืนค่ำไปเดินผ่านจะเห็นหุ่นหลอนๆ บางคืนรออ.ตรวจงาน ออกไปกินข้าวต้มแถบนี้ก่อนเลยยาวๆ บางคราวตรวจยันตีห้าของอีกวันหลังโหมงานมาหลายสัปดาห์ นอนกองรอแบบระโหยโรยแรง ข้าวต้มแถบนี้ดึกๆน่าคิดถึง ผัดขะแนงหมูกรอบ ต้มยำ ยำกุนเชียง ถ้าร้านเหล้าจะมีช.ประทุมทองที่มีต้มแซ่บหมูพะโล้พริกขี้หนูสด กลางคืนจะมีชีวิตชีวาอีกแบบ เต๊นท์เขียวที่ท่าช้าง ตรอกเยี่ยว(มันเป็นชื่อเรียกเพราะ...แต่ชื่อจริงมีสองชื่อ หัวถนนสองฟากไม่เหมือนกันเคยสังเกตุ มีคนคุมค่าจอดรถ)หลังม.จะมีร้านเบียร์ ช่วงงานเทศกาลราคาเบียร์จะสูงแบบผิดปกติ

ตึกปั้นคณะจิตรกรรมฯ บางปีมีคน แขวน... เป็นข่าวเงียบๆ แต่ข่าวที่ทับแก้วแรงกว่า

แม้อ.ศิลป์ ไม่ชอบดื่ม อุทิศเวลาสอน ทำงานปั้นรับใช้ราชการจนบางครั้งตกนั่งร้านขาหัก(งานพระเจ้าตากฯ) จะมีช่วงวันเกิด ที่ดื่มไวน์ รุ่นพี่บางคนชอบสอนว่า กุหลาบสีแดง ท่านชอบ น่าจะเป็นคนประหยัดมาก เพราะมีแจก ให้ลูกศิษย์ยืมไปซื้อของทำงาน แต่บางคนก็มีที่เอาของเก่ามาทั้งขายอ.หรือซื้อต่อจากอ. บางคนเอากระดาษรูปพระมาเขียนงาน อ.ก็พลิกดูแล้วเรียกไปเตือน ว่าสักวันนายจะเสียใจ(อาจารย์ น. ณ ปากน้ำ)

นายคิดถึงฉัน นายรักฉัน นายไม่ต้องทำอะไร นายทำงาน

ทำงานเถอะนายอย่าพูด เพราะนายจะรู้ จะสำนึกในสิ่งที่นายไม่รู้