23/06/2026
หอศิลป์พรรณาราย เด็กศิลปากร(วังท่าพระ) จะคุ้น
ไม่เคยค้นประวัติอาคารในมหาวิทยาลัยเท่าไร จำได้แค่เรื่องผีๆ
กับดูงานหอนี้บ่อยๆ และเพิ่งรู้ว่า โยอาคิมกรัซซี ออกแบบ-สร้าง
เคยเห็นคนลงหนังสือเกี่ยวกับวังท่าพระ เป็นหนังสือเก่าหายาก เล่าที่มา
ตอนปล่อยให้รกร้างมีต้นไม้ใหญ่ครึ้มน่ากลัว แล้วมาทำเป็นที่เรียน มีโรงอาหารมุงกระเบื้องเก่า นักศึกษายุคนั้นก็เรียนรวมกัน
เด็กเดค(มัณฑนศิลป์ decorative art) จะยึดสวนแก้ว ที่มีตึกพรรณารายเป็นแนวกำแพงล้มสวนแก้วไว้ นั่ง ยืน นอน แถวนี้ เรามักไม่ค่อยนั่งเพราะร้อน หรือเวลามีค่ามาก รีบเดินผ่านไปสโม(สโมสรนักศึกษา ร้านค้าอุปกรณ์ศิลปะที่ ไม่อยากเข้าไปนานเพราะจะเสียเงิน คล้ายหลุมดำ อุปกรณ์บางอย่างน่าใช้ไปหมด แค่เลือกกระดาษก็เสียเวลามาก กระดาษบางประเภทราคาสูงแต่เนื้อดี สวย ใช้ทำงานส่งในบางวิชาแล้วชีวิตมีความสุขหรือบางประเภททดแทนกันได้ กระดาษร้อปอนด์แบบมีสีนิยมในภาควิชาอยู่พักหนึ่งเพราะรุ่นพี่แนะนะ ถ้าใครสนิทกับพี่ๆในร้าน บางคนจะได้เก็บสีหรืออุปกรณ์ดีๆไว้ให้ ตอนนี้ล่าสุดปีก่อนเข้าไป มีแต่พี่ๆที่คุ้นๆซึ่งเริ่มสูงวัย
อีกฝากของสวนแก้วจะเป็น ซอกตึก และ ผนังไว้ทำ mural วาดระบายบนกำแพงเพื่อสื่อสารในวันพิเศษ ชั้นสีหนามากเพราะพอกทับจนมีการขูดกำแพงสีออก บางคนเก็บไปทำงานศิลปะเพราะชั้นสีที่พอกหนาจนเกิดมิติในวัสดุคล้าย เหล็กที่มีลาย ซอกตึกก็เป็นที่รับน้องสยองขวัญช่วงเฟรชชี่ เจอแต่ละอย่างที่ซอกตึก จนเอามาแซวขู่กันว่า เจอกันที่ซอกตึก จะข้างหอประติมากรรมต้นแบบที่มีงานระดับประเทศรวมไว้ที่นี่ กลางคืนแอบน่ากลัวเพราะรูปปั้นแม้ไม่เห็นเพราะมีกระจกแต่บรรยากาศขนลุกดี
หอศิลป์ตึกพรรณาราย จะถ่ายรูปสวยเสมอ โดยเฉพาะสวนแก้ว แสงสวย ไม่ว่าจะมาถ่ายเล่น ถ่ายชุดอะไร หรือรับปริญญาจากที่อื่นเห็นเข้ามาถ่าย
