Anka Sasanka Poetyckie dumanki

26/05/2026

Kolejna edycja Turnieju Jednego Wiersza, w ukochanych Gliwicach, już za mną🙌

25/05/2026

Studnia dusz

Zerknij do studni dusz
w czeluści utkwiły bezdennej
krążą nocne motyle
szukają jasności zbawiennej

Na oślep zderzają się z mrokiem
los dzielą swój i swe troski
chciały do nieba pójść
testament pominął je Boski

Ratunku strudzone szukają
w mroku krążą znużone
życie światu oddały
świat sprawił że są potępione

Kto człowieczeństwa swego
wyrzekł się raz choćby skrycie
światła już nie odnajdzie
na zawsze utracił swe życie

~Anka Sasanka

Grafika: Studnia dusz w Jerozolimie
Pobrano z : pl.m.wikipedia.org

23/05/2026

Podróże kształcą 🥰
W dniu dzisiejszym miałam przyjemność wziąć udział w zwiedzaniu Kłodzka, które poprowadził pan Tomasz Duszyński - autor bestsellerowych kryminałów retro z serii Glatz i Fenomen z Warszawy. Niezwykła przygoda pozwoliła zagłębić się w historię miasta oraz spojrzeć na nie przez pryzmat powieści, które przybliżają czytelnikom ważne punkty na mapie Kłodzka,ukazując różnorodne oblicza tego miejsca.
Gorąco polecam!

15/05/2026

Kolejny wiersz w Punkt Wymiany Poezji PWP 🥰Dziękuję pięknie ❣️

[WIERSZE Z OBRAZÓW]

Anka Sasanka i jej wiersz AKREACJA ✨

Inspiracja: ekfraza obrazu Z.Beksińskiego AE73

Chmury pyłu wbijają szpony
w żebra miasta
skaleczony błękit
rozproszył materię lęków
osiadł na oknach
spękanej hałasem ciemności
w neuronowej sieci ulic
leżą embriony
bezpańskich sylwetek
wypuszczają na wiatr
strzępy słów pociętych wykrzyknikami
wysterylizowane myśli broczą
bandażem instynktu przetrwania

Doskonały w swojej niedoskonałości
homo sapiens
wchłania fragmenty naskórka
z urny domów

Szkielet życia na czterech łapach
zadał ostateczny cios ewolucji

30/04/2026

Dziękuję bardzo Wieslawa Maria Ochmann za wyróżnienie mojego wiersza 🥰

Obecność

Szurała wysłużonymi kapciami
potem
zapalała światło
w kuchni
kilka ruchów
i cisza

czasami zaskrzypiał
taboret
jakby protestował
niezadowolony z ciężaru
który musi dźwigać

nagle światło gasło
dom przyzwyczajał
się do ciemności

odwiedzała ich każdej
nocy
kiedy księżyc
próbował
szydełkować serwetę
na stole

do dnia kiedy
znudzony chłopiec
otworzył szufladę
niczym pudełko
pełne czekoladek

portmonetka brzęczała
ostatnią renciną

po mszy
odwiedziny ustały

~Anka Sasanka

18/04/2026

Po słowie

Za plecami
stanął szary świt,
deszczom zabrakło tchu.
Wiosna - nie wiosna?
Osika już drży,
zielone ślady ktoś
wiatrem zmiótł.

Kwiecie osypał nieznośnie szpak,
stokrotki są już po słowie.
O czym tak młodo
wciąż szumi gaj?
O mnie?
O nas?
O Tobie?

~Anka Sasanka

Foto: pixabay.com

04/04/2026

19/03/2026

Dziękuję pięknie Kot Odzawsze za tak wysoką ocenę mojego wiersza🥰

Łaszenie światła

Nie widziałam jej
kilka miesięcy
wróciła
rozkwitła nie pierwszą młodością

A ja osowiałam
w ciemnościach
od krótkich dni
mrużę oczy
jak kot
świeże promienie
łaszą się do powiek
a rześkie powietrze
wlewa się przez okno
i kruszy zimową karnację

moja twarz
przypomina
zmiętą kartkę
to nic
oddycham

namaszczam olejkiem
każdy świt
już nie mieszam kawy
wskazówkami zegara

~Anka Sasanka

13/03/2026