25/10/2026
Czy naprawdę kupujemy/ adoptujemy dziecku psa po to, żeby nauczyć je odpowiedzialności? A kto w takim razie odpowiada za psa, kiedy dziecko zapomni?
Często słyszę od rodzin zainteresowanych szczeniakiem Australian Labradoodle, że chcą, aby pies nauczył ich dziecko odpowiedzialności.
I tak — pies może być wspaniałym nauczycielem empatii, troski i szacunku do żywej istoty. ❤️ Ale jest jedna ważna różnica:
Pies może uczyć dziecko odpowiedzialności, ale nie może być odpowiedzialnością dziecka.
Zdarza się, że rodzice przed zakupem szczeniaka każą dziecku wstawać codziennie o 5:00 lub 6:00 rano i chodzić po ogrodzie lub wokół bloku , żeby sprawdzić, czy jest gotowe na poranne spacery. Tylko czy to naprawdę sprawdza gotowość na psa?
Dziecko może świetnie rozumieć swoje obowiązki, a mimo to o nich zapominać. Planowanie, pamiętanie o zadaniach i samodzielna organizacja wciąż rozwijają się w dzieciństwie i okresie dojrzewania.
Dlatego dziecko może pomagać w karmieniu, dolewaniu wody, spacerach i pielęgnacji, ale to dorosły musi dopilnować, żeby pies miał wszystko, czego potrzebuje. Nie możemy uzależniać jego dobrostanu od dziecięcej pamięci.
Denerwujemy się, kiedy po raz kolejny musimy przypomnieć dziecku o wodzie dla psa czy o karmieniu. Myślimy: „Przecież już tyle razy o tym rozmawialiśmy! Przecież ono wie, że pies musi jeść i pić!”.
Ale wiedzieć, że trzeba coś zrobić, to nie to samo, co samodzielnie pamiętać o tym każdego dnia.
U dziecka w wieku 6, 8 czy 9 lat nadal rozwijają się funkcje wykonawcze mózgu, odpowiedzialne między innymi za planowanie, organizowanie działań i pamiętanie o zadaniach, które trzeba wykonać później. Rozwój ten przebiega stopniowo i w różnym tempie u różnych dzieci. Nie ma jednej granicy wieku, po której dziecko nagle staje się w pełni odpowiedzialne.
Dlatego nie powinniśmy oczekiwać, że małe dziecko będzie w stu procentach odpowiedzialne za żywe zwierzę i jego codzienne potrzeby. Możemy uczyć je odpowiedzialności, dawać mu obowiązki i stopniowo zwiększać samodzielność. Ale to dorosły musi dopilnować, by pies zawsze miał wodę, jedzenie i właściwą opiekę.
Badania nad pamięcią przyszłych pamiecia dzieci pokazują, że zdolność pamiętania o wykonaniu zadania w odpowiednim momencie rozwija się przez lata, a nie pojawia się nagle w określonym wieku. 
Możemy wymagać od dziecka pomocy. Nie możemy wymagać, by ponosiło pełną odpowiedzialność za zwierzę. To dorosły jest opiekunem psa, a dziecko dopiero uczy się, jak nim być. ❤
Zanim zdecydujecie się na szczeniaka, zadajcie sobie jedno pytanie:
❤️ Czy nadal chcecie mieć psa, jeśli przez najbliższe lata to Wy, rodzice, będziecie musieli pamiętać o większości jego potrzeb?
Bo pies to nie lekcja odpowiedzialności kupiona dziecku. To członek rodziny, za którego bezpieczeństwo i dobrostan odpowiadają dorośli.
