30/10/2022
Trudno mi uwierzyć, że założyłam profil jeszcze przed wakacjami. Musiałam mocno dojrzeć do tego, by zacząć publikować... Dzielić się swoimi spostrzeżeniami w wirtualnym świecie.
Wyobraźcie sobie dziewczynę, która kończy wymarzoną polonistykę, chce chwycić wiatr w żagle i odnależć miejsce dla siebie. Zaczyna poszukiwanie pracy i.... zderza się z szarą rzeczywistością. Oto okazuje się, że trzeba na chwile porzucić swoje plany i skupić się na codzienności. po studiach znalazłam swoją pierwszą pracę 31 sierpnia- w małej, wiejskiej szkole, do której codziennie dojeżdżałam autobusem jakieś 50 - 60 kilometrów. Mimo, że była to praca nie na cały etat, spotkałam tam ludzi, którzy pomogli mi przejść przez pierwszy rok pracy.
Rok minął szybko. Nie mogłam tam zostać dłużej.
W akcie totalnej desperacji wysyłałam CV wszędzie, gdzie tylko pojawiło się ogłoszenie- Kraków, Poznań, Boleslawiec- wszystko jedno, byle nie stać w miejscu, byle móc wziąć swoje życie we własne ręce. Każda wrzucana do skrytki pocztowej koperta z CV opatrzona masą nadziei i wyczekiwania na odpowiedź.
I nareszcie, pewnego dnia - jest - dźwięk telefonu i zaproszenie na rozmowę do miasteczka, którego położenia nie znałam wtedy.
Trudno, że wtedy zaczęło się to, czym po brzegi wypełnione moje dziś.
