06/09/2026
سُر سريراڳ – بيت ١:١
بيت:مانَ پُڇَنِئِي سُپِرِين، چِتان لاهي مَ چُر؛
اُنِين جا اَمُرَ، کَڻُ تہ خالي نہ ٿئين.
ترجمو
اي محبوب! اميد آهي ته تون مون کان پڇين. تون به منهنجي دل مان نه لهين ۽ مان به تنهنجي ياد کان نه هٽان. محبوب جا حڪم قبول ڪر، ته جيئن سندس فيض ۽ رحمت کان خالي نه رهين.
فڪري سمجهاڻي
هي ننڍڙو بيت، پر اندر ۾ محبت ۽ وفاداريءَ جو وڏو راز رکي ٿو.
"چِتان لاهي مَ چُر"
شاهه لطيف چوي ٿو ته محبوب کي دل مان ڪڍي ڇڏڻ نه گهرجي. هتي ڳالهه رڳو ياد ڪرڻ جي ناهي؛ ڳالهه اها آهي ته انسان جي سوچ، عمل ۽ زندگيءَ جو رخ محبوب سان جڙيل رهي.
اسان کي سوچڻ گهرجي ته:
اسان رب کي ڪڏهن ياد ڪندا آهيون؟ صرف ضرورت وقت، يا خوشيءَ ۽ ڏک ٻنهي ۾؟
"اُنِين جا اَمُرَ، کَڻُ"
محبوب جا حڪم قبول ڪرڻ جو مطلب صرف زبان سان فرمانبرداري جو دعويٰ ڪرڻ ناهي. اصل ڳالهه اها آهي ته انسان پنهنجي عمل کي به ان مطابق بڻائي.
ڇو ته ياد دل ۾ هجي پر عمل زندگيءَ ۾ نظر نه اچي، ته اها ياد اڃا مڪمل ناهي.
"تہ خالي نہ ٿئين"
هيءَ ڳالهه تمام گهري آهي. شاهه لطيف چوي ٿو ته محبوب جي حڪم کي قبول ڪر، ته جيئن تون سندس فيض کان محروم نه رهين.
يعني انسان جڏهن پنهنجي انا، ضد ۽ خواهشن کي پوئتي رکي محبوب جي راهه اختيار ڪري ٿو، تڏهن اندر ۾ هڪ اهڙي دولت پيدا ٿئي ٿي، جيڪا دنيا جي ڪنهن به خزاني سان نٿي ملي.
ڏکيا لفظ ۽ معنيٰ
مانَ: اميد، شل
پُڇَنِئِي: توکان پڇا ڪن، توکي سارين
سُپِرِين: محبوب
چِتان: دل ۽ ذهن مان
چُر: هٽي وڃ، پاسو ڪر
اَمُرَ: حڪم، فرمان
کَڻُ: قبول ڪر، مڃ
خالي: محروم، فيض کان وانجهيل
