29/01/2026
گلو ڪپيل معصوم اسماعيل جي آخري مرڪ جو حوالو
اي منهنجي جيجل ماءُ ۽ منهنجا پيارا پيءُ
آئون اوهان کي گهر ايهو ئي ٻڌائي نڪتو هئس ته آئون عمرڪوٽ جي امن پرست شهر مان غريباڻي گاڏي جو ڪم ڪار ڪرائي پنهنجي دوستن ۽ يارن سان ڪجھ پل حال احوال ڪري ۽ موٽي ٿو اچان
پر هن ظالم زماني جي وحشي درندن شايد منهنجي اڪيلائيءَ جي اوٽ وٺي منهنجي بيوس بت کي تشدد جو نشانو بڻائي منهنجي نراڙ تي ايئن خنجرن جا وار ڪري جيئن انسان ذات ايئن ڪنهن بيوس ۽ تنها پرندي جي سر ۽ جسم کي ٻن حصن ۾ تقسيم ڪرڻ جي ڪوشش نٿي ڪري سگهي
ايئن ظالمن بيدرديءَ سان منهنجو گلو ڪپي مونکي اڌ مئو ڪري عمرڪوٽ جي امن پرست گلين ۾ ڇڏي ويا جن گلين آئون پنهنجو ڳاٽ اونچو ڪري ڏينهن جا ڏينهن راتين جون راتيون بي خوف گهمندو هيس اڄ انهن ئي گلين ۾ اڌ ڪپيل ڪنڌ مان وهندڙ رت جي نندي کي روڪڻ جي بيڪار ڪوشش ڪندي بي يارو مددگار رت جا ريلا وهائيندو گلين کي گلاب جهڙي رت سان رنگيندو هرڻ وانگر ڇال ڏيندڙ پيرن کي ڏاوڻ پيل پير پير ۾ ڏئي اڳتي هلي ڪنهن رحم دل جي ڳولا ۾ ٺڙڪندو وتان
منهنجي هن معصوم چهري تي ايها آخري ۽ مرجهايل مرڪ منھنجي زندگيءَ جي آخري مرڪ ظالمن جي شڪست ۽منهنجي شهادت جو ثبوت آهي
منهنجو معصوم لاش اوهان لاءِ يقينن هڪ وڏو عذاب آهي پر نه صرف ايهو به ناهي
منھنجي شهادت وقت آخري مرڪ ۽ منھنجو معصوم لاش هن سموري سماج جي قانوني رکوالن جي بيحسيءَ وحشيت ۽ونگاري هجڻ جو هڪ وڏو ثبوت آهي
منهنجي جيجل ماءُ ۽ پيرسن بابا توهان منهنجي لاءِ ڳوڙها ڳاڙي پنهنجي اکين کي آلو ڪري آرام کان محروم نه ڪجو آئون بي ڏوھ شهيد ڪيو ويو آهيان توهان کي خبر آهي شهيد ڪڏهن به مرندا ناهن آئون هن فاني دنيا مان جيئن مرڪي رخست ٿي رهيو آهيان انشاء الله قيامت جي ڏينهن به توهان سان قاتلن جي سامهون مرڪي ملندس
آئون هلندي ڦرندي هن زماني جي وحشي درندن جا پرڪار ڏسي واقف هيس ته هن زماني ۾ غريب جو زنده رهڻ به وڏو گناھ آهي
۽ منهنجي مٺڙي امان ۽ منهنجا بابا صرف اڄوڪو هڪ ئي ڏينهن ناهي جيڪو صرف اوهان جي لاءِ ڏکن جا انبار کڻي آيو هجي ۽ انهي جو سبب آئون انهي ئي شهزادي نبي جو هم نام اسماعيل جنهن کان اللّه پاڪ قربان ٿيڻ جهڙو امتحان ورتو ۽ پياري نبي مرڪي قربان ٿيڻ جو اظهار ڪيو. انهي ئي اسماعيل جو هم نام آئون اسماعيل سميجو پنهنجن ئي هٿان ساڳي طرح مرڪي قربان ٿي ويس
پر نه بابا هن پياري پاڪستان ۾ هزارين مائرن جون هنجون وحشين جي ظلم جي ڪري خالي ٿيون آهن ۽ اڻ ڳڻيا اهڙا واقعا ٿي چڪا آهن جن ۾ ڀاءُ ڀاءُ هٿان پئ پٽ هٿان ڀيڻ ڀاءُ هٿان ماءُ ڌيءَ هٿان مطلب ته پنهنجا پنهنجن هٿان قتل ٿيندا رهيا آهن جن جو ڪو به داد فرياد ڪون ٿيو اهڙي انڌي قانون ۽ سماج جي اڳيان پنهنجو پاڻ کي روئاري منھنجو معصوم گلو ڪپيل لاش رکي ان تي ڳوڙها ڳاڙي سر جهڪائي انصاف جي اميد نه رکجو
بس مونکي ڌرتي داخل ڪري منهنجي لاءِ دعائون گهرندا رهجو
